Mostrando entradas con la etiqueta enamoratz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta enamoratz. Mostrar todas las entradas

viernes, 23 de octubre de 2026

Jeu-parti entre Savaric de Mauleon, Gaucelm Faidit et Uc de la Bacalaria. Gaucelm, tres jocs enamoratz


Savaric de Mauleon. Gaucelm, tres jocs enamoratz


“Gaucelm, tres jocs enamoratz
partisc a vos et a'n Ugo,
e chascus prendetz lo plus bo
e laissatz me qualque us volhatz.
Una domn' a tres preiadors,
e destrenh la tan lor amors
que, quan tuit trei li son denan,
a chascun fai d'amor semblan:
l'un esgard' amorozamen,
l'autr' estrenh la man doussamen, 
al tertz caussiga l pe rizen.
Digatz al qual, pos aissi es,
fai maior amor de totz tres?”
“Senh'en Savaric, ben sapchatz
que l'amics recep plus gen do,
qu'es francamen, ses cor felo,
dels bels olhs plazens esgardatz.
Del cor mou aquela doussors,
per qu'es cen tans maier honors.
E del man tener dic aitan,
que non li ten ni pro ni dan,
qu'aital plazer comunalmen
fan domnas per acolhimen.
E del caussigar non enten
que la domn' amor li fezes,
ni deu per amor esser pres.”
“Gaucelm, vos dizetz so que us platz,
for que non mantenetz razo,
qu'en l'esgardar non conosc pro
a l'amic, que vos razonatz;
e s'el i enten, es folors,
qu'olh esgardan lui et alhors
e nulh autre poder non an.
Mas quan la blanca mas ses gan
estrenh son amic doussamen,
l'amors mou del cor e del sen.
E'n Savarics, car part tan gen,
mantenga l caussigar cortes
de pe, qu'eu no l mantenrai ges.”
“Senher, pos lo melhs mi laissatz,
mantenrai l'eu, ses dir de no;
don dic que l caussigars que fo
faitz del pe fo fin' amistatz,
celada de lauzenjadors,
e par be, pos aital socors
pres l'amics rizen caussigan,
que l'amors es ses tot enjan.
E qui l tener de la man pren
per maior amor fai nonsen.
E d'en Gaucelm no m'es parven
que l'esgart per melhor prezes,
si tan com ditz d'amor saubes.”
“Senher, vos que l'esgart blasmatz
dels olhs e lor plazen faisso,
no sabetz que messatgier so
del cor que ls i a enviatz;
qu'olh descobron als amadors
so que reten el cor paors;
don totz los plazers d'amor fan.
E maintas vetz rizen gaban
caussiga l pe a mainta gen
domna ses autr' entendemen.
E'n Ugo mante falhimen,
que l teners de man non es res,
ni non cre qu'anc d'amor mogues.”
“Gaucelm, encontr' amor parlatz,
vos e l senher de Malleo,
e pareis ben a la tenso,
que ls olhs que vos avetz triatz
e que razonatz pels melhors
an trahitz mains entendedors.
E de la domn' ab cor truan,
si m caussigava l pe un an,
non auria mon cor jauzen.
E de la man es ses conten
que l'estrenhers val per un cen,
car ja, si al cor non plagues
l'amors, no l'agr' al man trames.”
“Gaucelm, vencutz etz el conten
vos e'n Ugo, certanamen,
e volh qu'en fassa l jutjamen
mos Gardacors que m'a conques,
e na Mari' on bos pretz es.”
“Senher, vencutz no sui nien,
et al jutgar er ben parven,
per qu'eu volh que i si' eissamen
na Guilhelma de Benaugues (Benauges)
ab sos ditz amoros cortes.”
“Gaucelm, tant ai razo valen
qu'amdos vos fortz e mi defen;
e sai un' ab gai cors plazen
en que l jutjamens fora mes,
mas pro vei n'i a mais de tres.”

martes, 20 de octubre de 2026

Bernat d'Auriac. S'ieu agues tan de saber et de sen

Bernat d'Auriac, mayestre de Bezers. 

Parnasse occitanien, Amazon Kindle

7226.

Fort voluntiers fari' una canso;
Quar re no val sabers qui no'l despen.
Que s'aviatz mil marcs d'aur o d'argen,
E'ls teniatz rescondutz nueg e dia,
Ja quel tesaurs autre pro nous tenria:
Ni sens non es entre las gens prezatz
Tro qu'es en faitz o en digz demostratz.

E qui sos digz de bona razo pren
No cal temer que diga si be no;
Et ieu sai los dire de tal razo
Don dizen ver non puesc dir fallimen.
E sabetz don? no, mas ieu solamen.
Ni ja negus per quan privatz me sia
Non o sabra: mas pero si s sabria
Quanc non agui plazer ni'n fui privatz,
Mas sol d'aitan qu'en sui enamoratz.

Aisso'n volgra, ses mal entendemen,
Ab ma domna jogar en sa maizo
Un joc d'escacs, ses autre companho
Que no s'anes del joc entremeten,
E qu'ieu l disses un escac sotilmen
En descubert, quar plus bel joc seria.
Pero volgra, quar sa honor volria,
Que quan fora nostre joc afinatz,
Qu'ieu remazes del joc vencutz e matz.

viernes, 16 de octubre de 2026

Uc de Sant Circ. Longamen ai atenduda

N Uc de Sant Circ.

Hugues de Saint-Cyr. Uc de Saint-Circ, fl. 1213 – 1257


7225, 7614.

N Uc de Sant Circ si fo de Caersi, d'un borc que a nom Tegra. Fils fo d'un paubre vavassor que ac nom n Arman de Saint Circ, per so que'l castels don el fo a nom Saint Circ, qu'es al pe de Sainta Maria de Rocamaior, que fo destruichs per guerra e derrocatz. Aquest n Uc si ac gran ren de fraires majors de se; e volgron lo far clerc e manderon lo à la scola à Monpeslier. E quant eill cuideron que ampares letras, el amparet cansos e vers, e sirventes e tensos e coblas, eill fach eill dich dels valens homes e de las valens domnas que eron al mon ni eron estat: e con aquel sabers s'ajoglari. El coms de Rodes e'l vescoms de Torena si l leverent molt à la joglaria, con las tensos e con las coblas qu'el feiren com lui e'l bons dalfin d'Alvernhe. Et estet lonc temps en Gascoingna paubres, cora à pe cora à caval. Lonc temps estet com la comtessa de Benauges, e per leis gazagnet l'amistat d'en Savaric de Maleon, lo cals lo mes en arnes et en roba. Et estet lonc temps con el en Peitieu et en las encontradas, pois en Cataloingna et en Aragon et en Espaigna, con lo bon rei Amfos e con lo rei Amfos de Leon e con lo rei Peire d'Aragon; e pois en Proensa con totz los barons, pois en Lombardia et en la Marcha. E tolc moiller e fez enfans. Gran ren amparet de l'autrui saber e voluntiers l'enseingnet à autrui. Cansos fes de fort bonas e de bons sons e de bonas coblas; mas no fes gaires de las cansos, quar no fo enamoratz de neguna. Mas se sap feigner enamorat ad ellas ab son bel parlar, e sap ben dire en las soas cansos tot so queill avenia de lor: e ben las sap levar e ben far cazer, quand el lo volia far, ab los sieus vers et ab los sieus digz. Mas pois qu'el ac moiller non fetz cansos.


2701, 7225-6, 7614, C.

Longamen ai atenduda
Una razon avinen
Don fezes canso plazen,
Mas enquer no m'es venguda. 
Donc s'ieu vol de la razo
Qu'en ai far vera canso, 
Ela sera mieg partida 
Canso joioz' e marrida
Lauzan del be qu'ai avut
E plagnen quar l'ai perdut.

Cui dieus vol be cil ajuda:
Qu'à mi volc ben longamen, 
Que m det lo ric joi jauzen
De vos qu'eras ai perduda. 
Ai! dieus, tan plazen mi fo
Lo jois' e tan mi saup bo,
E tant aic avinen vida! 
Mas aoras m'es falhida, 
Que m sent d'aut bas cazegut
E'l cor de tot joi mogut.

De l'onor qu'ai receubuda
Del vostre cors covinen
Ai mon cor trist e dolen;
Quar vei que'l voler vos muda
Qu'aviatz en la sazo;
Quan dieus volia mon pro.
Ai! tan mi dol la partida!
E si l'amors es fenida,
Mal ai vostre cors vezut
E'l be quei es conogut.

Fola domna pens' e cuda
Que leu pren so que dissen,
E per fol nesci parven
Ai vista tal decazuda,
Qu'estava en ric resso
De valor e de faisso.
Quar cela que foudatz guida
Cuja s'esser enrequida,
Quan ve que siei fag menut
Intran en crim et en brut.

E pos domn' es deissenduda
Per blasme de fallimen
Non a mais retenemen, 
Qu'onors de lonh la saluda.
Quar de justa fallizo
Troba greu domna perdo,
Ans li corr quascus e l crida
Et ans que torn' en oblida
Lo crims a tan corregut
Qu'ilh es tornad' en refut.

Domna, sius es irascuda
Vas me, ges nous me defen
Nius me tolh nius vau fugen; 
Qu'anc, pois vos aic conoguda,
Non agui m'entensio
En autra si en vos no.
Quar vos m'es tant abelida 
Que d'autra no volh guerida, 
Ni ses vos no volh m'ajut 
Dieus, ni m don joi ni salut.

Lai on non es conoguda
Dreitura ni fallizo,
Qui va demandar razo? 
E lai on blasmon fallida
Degr' esser onors grazida:
Mas ieu ai tart conogut 
So que m notz ni m'a nogut.

Folquet de Lunel. Per amor e per solatz,

Folquet de Lunel.

Folquet de Lunel

2701, 7226.

Per amor e per solatz,
E per fin joi mantener,
E per far à leis plazer
Si posc de cui soi donatz,
Equar soi de tal maneira,
Que noich ni jorn la fin'amor no m gic
Qu'ieu port à leis, que d'amar m'afortic.

E si tot s'es brugs levatz
Que ditz qu'er no pot valer
Canso qu'om fassa, ges per
Aquo fis enamoratz,
Pos es ben en la carreira
D'amor, no tanh que sofeira
De far canso, si sab; si tot l'antic
Doctor feiron cants qu'om mais lor grazic.

Mas ja per otracujatz
Reprendedors retener,
No volrai mon car saber
Que no sia prezentatz,
Quan levaran en cadeira;
Per fina valor enteira,
Lo pros comte de Rodes na Enric,
Per cui anc hom lui lauzan no mentic.

Mas er es us temps qu'assatz
Trob' om qui ditz mal-saber,
Et enois e non-dever,
A quascus de so que l platz.
E qui canso vertadeira
Fai de razo drechureira
No l'es grazit tan com son crit mendic:
Don jois e cants e pretz prendon destric.

E non deu esser blasmatz
Qui lauza so don ditz ver,
Ans li'n deu hom grat saber
Quan lauza so qu'es vertatz.
Mas qui lauzor ufaneira
Fai de razo messongeira
Be l'en deu hom blasmar e far enic,
No per midons lauzar, qu'anc no fallic.

Si de la Vilassa neira
Sembla, s laissa nostre coms tutz em ric;
E de maldir de ma genser se gic.

Na Biatritz a maneira
De Lunel tan plazenteira,
Que tug aquill son siei coral amic
Que la vezon, tan gen dieus la complic.

martes, 6 de octubre de 2026

42. Lanfranco Cigala. Estiers mon grat mi fan dir villanatge

42. Lanfranco Cigala. *


Della prima si dà il testo edito dal Mahn (Werke d. Troub. III, 122); 

per la seconda si riproduce la lezione del canz. I.



Lanfranc Cigala


Estiers mon grat mi fan dir villanatge

li faillimen vironat de follia

d' un croi marques, e sai qu' eu fas follatge

q' ab escien failh per autrui follia

mas una res m' escuza, s' o enten,

que si fossen cellat li faillimen,

ja del faillir non agr' hom espaven,

e qui mal fa, ben dei sofrir q' om dia.

Per qu' eu dirai d' un fol nega barnatge, 

sosterra pretz e destrui cortesia,

qu' om ditz qu' e natz de Monferrat linatge

mas non pareis a l' obra qu' aissi sia; 

ans crei que fo fils o fraire de ven,

tan cambia leu son cor e son talen: 

en Bonifaz es clamatz falsamen, 

car anc bon faig non sap far a sa via.

Son sagramen sai eu quel mis en gatge

als Milanes et a lur compagnia,

e 'n pres deniers per aunir son paratge, 

e vendet lur la fe qu' el non avia; 

pero de fe d' eretges nol repren, 

qu' el jura leu e fail son sagramen; 

e s' el annatz volgues rendre l' argen 

del sagramen crei q' om lo quitaria.

Tant es avols e de menut coratge 

qu' anc jorn nol plac pretz de cavalaria, 

per qu' a perdut pro de son heritatge, 

q' anc non regeis per ardiment un dia; 

mas qar a faz dos traimens tan gen 

a son seingnor, a Tan primieramen, 

pois a Milan a cui frais convinen, 

e cuja a obs cobrar sa manentia.

S' eu fos seigner ja nom feir' homenatge 

adrechamen, car sai qu' el nol tenria; 

nim baisera mais de boch' el visatge, 

car autra vez lam baiset a Pavia, 

pois en baiset lo papa eissamen; 

donc pois aissi tota sa fe demen, 

s' ab me jamais fezes paz ni coven, 

si nom..., ren nol creiria.

Ai! Monferrat plangues lo flac dolen, 

quar aunis vos e tota vostra gen, 

qu' aissi fenis l' onratz pretz veramen 

que Monferratz per tot lo mon avia. 

Aunit marques, al diabol vos ren 

qui tal vassal taing aital segnoria.


Seingner Thomas, tan mi platz

lo pretz c' om de vos retrai,

eil honrat fatz que vos faitz lai,

vos mi fan tan plazer de zai,

que tot zo qu' eu posc ni qu' eu sai

vos profer et ancora mai,

que pauc mi sembla zo qu' eu ai

ad honrar vos si com s' eschai;

per qu'eu d'aillors men propterai. 

E temeria faillir

s' ieu m' enardis de querir

quem voillatz per amic tenir. 

mas car de tot mon cor dezir 

vostres precs per comanz auzir

e vos honrar et hobezir, 

aisso m' en fai tot enardir, 

qu'om pot bon demandar e dir

lai on hom al cor de servir. 

E certanament voc dic (vos dic)

que ja nom trobarez tric

ni fals ni fellon ni enic,

auz mi trobarez de cor ric, 

qui que l'aia croi ni mendic,

et auriam per enemic

quius fezes enoi ni destric, 

nim creiria d'aisso chastic, 

qu' aissi deu hom amar amic. 

E pos sui asseguratz 

a demandar so quem platz, 

prec que coblejan respondatz 

ad aquestas coblas qu' eu fatz 

per fermar nostras amistatz. 

mas eu non quier ges quem digatz 

sius es gais ni enamoratz;

qu' aisso sai eu ben qu'es vertatz, 

qu' estiers non foratz tant prezats. 

Pero sius ven a plazer 

del vostre noble saber, 

voill per vos auzir e saber, 

quar molt en poirai mais valer, 

mas trop plus voluntiers vezer 

vos volgr' ieu, zo sapzats en ver; 

mas quecs deu laissar remaner 

zo que vol, cant nol pot aver, 

tro que n' ai' autra veg lezer.

En Romas, cel quis fai valer 

vos don complir vostre plazer, 

et a mi don sen e poder 

d'onrar vos quell ai lo voler.


* Biografia, secondo il testo edito dallo Chabaneau (op. cit. p. 105): 

En Lanfrancs Cigala si fo de la ciutat de Genoa. gentils homs e savis fo; e fo jutges cavalliers, mas vida de juge menava. et era grans amadors; & entendia se en trobar, e fo bos trobaire, e fetz mantas bonas cansos; e trobava voluntiers de Dieu.

lunes, 9 de octubre de 2023

Blacas. Blacatz,

Blacas.

Blacas. Blacatz, 1165-1237



Lo belh dous temps mi platz
E la gaya sazos
E 'l chans dels auzellos;
E s' ieu fos tant amatz
Com sui enamoratz,
Fera gran cortezia
Ma bella douss' amia;
E pus nulh be no m fai,
Las! e doncx que farai?
Tant atendrai aman
Tro morrai merceyan,
Pus ilh vol qu' aissi sia.

Aissi m suy autreyatz
Ab leial cor a vos,
Bella dompna e pros,
Que nulh autre solatz
Ni autr' amor no m platz
Ni autra drudaria,
Ni mos cors no s cambia;
Per vos, domna, morrai:
Quar me trobatz verai,
Vos en prendetz lo dan;
E non es benestan
Qu' hom eys los sieus aucia.

Dompna, vostra beutatz,
E las bellas faissos,
E 'l belh huelh amoros,
E 'l gen cors ben tallatz
Don sui empreyzonatz,
De vostr' amor que m lia,
Si be 'l truep ab fadia,
Ja de vos no m partrai;
Que maior honor ai
Sol en vostre deman,
Que s' autra m des bayzan
Tot quant de vos volria.

Be m tengra per honratz
E per aventuros,
S' aprop cent braus respos
En fos d' un joy paguatz:
Ai! domna, umilitatz
E merces no m valria;
Mes m' avetz en tal via
Don no m desviarai,
Que mos fis cors s' atrai
A vostra beutat gran
Que m fai sufrir l' afan,
Em destrenh nueg e dia.

Si per sufrir en patz
Mais d' autra res qu' anc fos,
Ni per far voluntos
Las vostras voluntatz,
Domna, m' ochaizonatz,
A vos non eschairia
Quar ilh non es ges mia,
Ni ves vos non l' aurai;
Ans franchamen m' apai,
Quan vey vostre semblan;
E quan vos sui denan,
Tot tort vos fugiria.

Belha Capa, on qu' ieu sia,
Vos am e us amarai
Ab leyal cor verai,
Per so quar valetz tan,
Quar ieu e 'l plus prezan
Volem vostra paria.

//

https://en.wikipedia.org/wiki/Blacatz

Blacatz, known in French genealogy as Blacas de Blacas III (1165–1237), was the feudal lord of Aups and a troubadour. Sordello composed a lament (planh) on his death, inviting the kings of his time to share and eat the heart of Blacatz and thus acquire a portion of his courage.

He was the father of the troubadour Blacasset.

Renat Nelli, Ecrivains anticonformistes du moyen-âge occitan. Paris, 1977.

https://fr.wikipedia.org/wiki/Blacas_de_Blacas

Blacas de Blacas, né vers 1180 et mort vers 1235, dit le Grand guerrier et connu aussi sous le nom de Blacatz, fut seigneur d'Aups, de Vérignon, de Baudinard, de Carros, de Châteauneuf, de Thorenc, de Tourtour, et autres villages.

Blacas, Blacatz, Aups, Vérignon, Baudinard, Carros, Châteauneuf, Thorenc, Tourtour

Il était aussi remarquable guerrier que bon troubadour. Il se distingua parmi les plus vaillants chevaliers de la cour du comte Raimond Bérenger IV de Provence. Son fils Boniface de Blacas lui succéda comme seigneur et épousa Ayceline de Moustiers; il fut aussi troubadour, sous le nom de Blacassetz.

Les Blacas sont une maison française, très ancienne, qui tire son nom du château d'Aups (en Provence).

https://archive.org/stream/BiographiesDesTroubadoursChabaneau/Les_biographies_des_troubadours_en_langu#page/n95/mode/2up

https://archive.org/stream/BiographiesDesTroubadoursChabaneau/Les_biographies_des_troubadours_en_langu#page/n101/mode/2up