Mostrando entradas con la etiqueta digatz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta digatz. Mostrar todas las entradas

jueves, 22 de octubre de 2026

Peire Rogier. Ges en bon vers non posc falhir (Oc = Sí)

Peire Rogier. 

Pierre Rogiers, Rougier, Peire Rogiers,


Ges en bon vers non posc falhir
a l'ora que de mi dons chan.
Consi poiri' eu ren mal dir?
Qu'om non es tan mal ensenhatz,
si parl' ab leis un mot o dos,
que totz vilas non torn cortes.
Per que sapchatz be que vers es
que l bon qu'eu dic tot ai de leis.
De ren als no pens ni consir
ni ai dezirier ni talan,
mas de leis quo l pogues servir
e far tot quant l'es bon ni l platz,
qu'eu non cre qu'eu anc per als fos
mas per leis far so que l plagues;
que be sai qu'onors m'es e bes
tot quan fatz per amor de leis.
Ben posc los autres escarnir,
car aissi m saubi far enan
que l melhs del mon saupi chauzir.
Eu o dic e sai qu'es vertatz.
Ben leu manz n'i aura gilos
que diran: "Mens, e no n es res."
Non m'en cal, ni d'aco no m'es,
qu'eu sai ben consi es de leis.
Greus m'es lo maltraitz a sofrir
e l dolors qu'ai per leis mout gran,
don lo cors no m pot revenir
per nulh plai d'autras amistatz,
c'autre jois no m'es dous ni bos,
ni non volh ja m sia promes;
e s'eu n'avia cen conques,
ren no ls pretz mas cel qu'ai de leis.
Doussa domna, soven sospir
e trac greu pen' e gran afan
per vos, cui am mout e dezir;
e quar no us vei, non es mos gratz;
e si ben m'estau lonh de vos,
lo cor e l sen vos ai trames,
si qu'aissi no sui, on tu m ves;
e ls bes qu'eu ai totz ai de leis.
Ailas! - "Que plangz?" - Ja tem morir. -
"Que as?" - Am. - "E trop?" - Eu oc, tan
qu'en mor. - "Mors?" - Oc. - "Non potz guerir?" -
Eu no. - "E cum?" - Tan sui iratz. -
"De que?" - De leis, don sui aissos. -
"Sofre." - No m val. - "Clama l merces." -
Si m fatz. - "Non as pro?" - Pauc. - "No t pes,
si n tras mal?" - Non. - "Quo fas de leis?"
Conselh n'ai. - "Qual?" - Volh m'en partir. -
"No far!" - Si farai. - "Quers ton dan." -
Qu'en posc als? - "Vols t'en ben jauzir?" - 
Oc, mout. - "Cre me." - Ara m digatz! -
"Sias humils, francs, larcs e pros." -
Si m fai mal? - "Sofr' en patz." - Sui pres. -
"Tu?" - Oc. - "S' amar vols e si m cres,
aissi t poiras jauzir de leis."
Mon Tort-n'avetz prec, s'a leis platz,
qu'aprenda lo vers, si es bos,
e pois vol que sia trames
mon Dreit-n' avetz lai en Saves: 
deus sal e guart lo cors de leis.

Peire d'Alvernhe. Rossinhol, en son repaire; Chantarai d'aquestz trobadors

Peire d'Alvernhe. 

Pierre, Peire; d' Alvernha, Alverne, Auvergne (1130 – 1190)


I. 

m'iras ma domna vezer,
e diguas li l meu afaire,
et ill diga t del seu ver, 
que'm man sai com l'estai;
mas de mi l sovenha,
que ges lai per nul plai
ab si no t retenha,
Que tost no m tornes retraire
son estar, son captener,
qu'eu non ai paren ni fraire
don tant o voilla saber."
Ar s'en vai l'auzel gai
dreit vas on ill renha,
ab essai, ses esglai,
tro qu'en trop l'ensenha.
Tan quan l'auzels de bon aire
vi sa beutat aparer,
dous chant comenset a braire
si com sol far contra l ser.
Pois se tai que non brai,
mas de lei s'engenha
co l retrai, ses pantai,
so qu'ill auzir denha.
“Cel que us es verais amaire
volc qu'eu en vostre poder
vengues sai esser chantaire,
per so que us fos a plazer.
E sabrai, quan veirai
per qu'er l'entresenha,
que ill dirai, si ren sai
per qu'el lai s'en fenha.
E si ll port per que s n'esclaire,
gran gaug en devetz aver,
c'anc hom no nasquet de maire 
tan de be us posca voler.
Eu m mourai et irai
ab gaug on que venha;
no farai, quar non ai
dig qual plag en prenha.
D'aisso serai plaideiaire:
qui'n amor a son esper,
no s deuria triguar gaire
tan quan l'amors n'a lezer.
Que tost chai blancs en bai
com flors sobre lenha,
e val mai qui l fag fai,
ans c'om l'en destrenha." -
Ben a tengut dreg viatge
l'auzels lai on eu l tramis;
et ill envia m messatge
segon que de mi formis:
“Molt mi platz, so sapchatz,
vostra parladura;
et auiatz que ill digatz
so don mi pren cura.
Fort mi pot esser salvatge,
quar s'es lonhatz mos amis,
c'anc hom de negun linhatge
no vi que tan m'abelis.
Trop viatz fo l comjatz;
mas s'eu fos segura,
mais bontatz n'agr' assatz,
per qu'eu n'ai rancura.
Que tan l'am de bon coratge
c'ades lai entr' on dormis,
et ab lui ai guidonatge,
joc e gaug e joi e ris.
E l solatz c'ai em patz
no sap creatura,
tan quan jatz e mos bratz,
tro que's trasfigura.
Tostems mi fo d'agradatge,
pos lo vi et ans que l vis; 
e ges de plus ric linhatge
no voill autr' aver conquis.
Mos cuidatz es ben fatz;
no m pot far tortura
vens ni glatz ni estatz
ni cautz ni freidura.
Bon' amors a un uzatge
co l bos aurs quan ben es fis,
que s'esmera de bontatge,
qui ab bontat li servis.
E crezatz c'amistatz
cascun jorn meillura;
meilluratz et amatz
es cui jois s'aura.
Dous auzels, en son estatge
iras, quan venra l matis,
e digas l'en dreg lenguatge
de qual guiza l'obedis."
Abrivatz n'es tornatz
trop per gran mezura,
de bon' aventura.

II. 

Chantarai d'aquestz trobadors
que chantan de maintas colors,
e l pieier cuida dir mout gen;
mas a chantar lor er alhors,
qu'entremetre n'aug cent pastors,
qu'us no sap que s mont' o s deissen.
D'aisso mer mal Peire Rotgier,
per que n'er encolpatz premier,
quar chanta d'amor a prezen;
e valgra li mais un sautier
en la gleiz' o un candelier
portar ab gran candel' arden.
E l segonz: Guirautz de Bornelh
que sembl' oire sec al solelh
ab son magre cantar dolen,
qu'es chans de velha portaselh;
e si s vezia en espelh,
no s prezari' un aguilen.
E l tertz: Bernartz de Ventadorn
qu'es menres d'en Bornelh un dorn;
en son paire ac bon sirven
per trair' ab arc manal d'alborn,
e sa maire calfava l forn
et amassava l'issermen.
E l quartz: de Briva l Lemozis,
us joglars qu'es plus querentis
que sia tro qu'en Benaven;
e semblari' us pelegris
malautes, quan canta l mesquis,
qu'a pauc pietatz no m'en pren.
E n Guillems de Ribas lo quins,
qu'es malvatz defors e dedins,
e di totz sos vers raucamen;
per que es avols sos retins,
qu'atrestan s'en fari' us chins,
e dels olhs sembla vout d'argen.
E l seizes: Grimoartz Gausmars
qu'es cavaliers e s fai joglars;
e fai o mal qui lo i consen
ni l dona vestirs vertz ni vars
qu'aitan valria ls agues ars,
qu'enjoglarit s'en son ja cen.
Ab Peire de Monzo so set,
pos que l coms de Toloza l det,
qu'anc no soanet d'avinen;
per que fon cortes qui l raubet, 
e fe o mal quar no l talhet
E l'oches: Bernartz de Saissac
qu'anc sol un bon mestier non ac
mas d'anar menutz dos queren;
et anc pois no l prezei un brac
pos a'n Bertran de Cardalhac
ques un velh mantel suzolen.
E l noves es en Raimbautz
que s fai de son trobar trop bautz;
mas eu lo torne a nien,
qu'el non es alegres ni chautz;
per so pretz aitan los pipautz
que van las almosnas queren.
E'n Ebles de Sanha l dezes
a cui anc d'amor non venc bes,
si tot se chanta de coiden;
vilanetz es e fals pages,
que dizon que per dos poges
lai se loga e sai se ven.
E l'onzes: Guonsalbo Rozitz
que s fai de son trobar formitz,
tan que cavalaria s fen;
et anc no fon tan ben guarnitz
que per el fos bos colps feritz,
si doncs no l trobet en fugen.
E l dozes: us petitz Lombartz
que clama sos vezis coartz,
et el eis sent de l'espaven;
pero us sonetz fai gualiartz
ab motz amaribotz, bastartz,
e lui apel' om Cossezen.
Peire d'Alvernhe a tal votz
que chanta cum granolh' en potz,
e lauza s trop a tota gen;
pero maistres es de totz,
ab qu'un pauc esclarzis sos motz,
qu'a penas nulhs hom los enten.
Lo vers fo faitz als enflabotz
a Poivert tot jogan riden.

martes, 6 de octubre de 2026

42. Lanfranco Cigala. Estiers mon grat mi fan dir villanatge

42. Lanfranco Cigala. *


Della prima si dà il testo edito dal Mahn (Werke d. Troub. III, 122); 

per la seconda si riproduce la lezione del canz. I.



Lanfranc Cigala


Estiers mon grat mi fan dir villanatge

li faillimen vironat de follia

d' un croi marques, e sai qu' eu fas follatge

q' ab escien failh per autrui follia

mas una res m' escuza, s' o enten,

que si fossen cellat li faillimen,

ja del faillir non agr' hom espaven,

e qui mal fa, ben dei sofrir q' om dia.

Per qu' eu dirai d' un fol nega barnatge, 

sosterra pretz e destrui cortesia,

qu' om ditz qu' e natz de Monferrat linatge

mas non pareis a l' obra qu' aissi sia; 

ans crei que fo fils o fraire de ven,

tan cambia leu son cor e son talen: 

en Bonifaz es clamatz falsamen, 

car anc bon faig non sap far a sa via.

Son sagramen sai eu quel mis en gatge

als Milanes et a lur compagnia,

e 'n pres deniers per aunir son paratge, 

e vendet lur la fe qu' el non avia; 

pero de fe d' eretges nol repren, 

qu' el jura leu e fail son sagramen; 

e s' el annatz volgues rendre l' argen 

del sagramen crei q' om lo quitaria.

Tant es avols e de menut coratge 

qu' anc jorn nol plac pretz de cavalaria, 

per qu' a perdut pro de son heritatge, 

q' anc non regeis per ardiment un dia; 

mas qar a faz dos traimens tan gen 

a son seingnor, a Tan primieramen, 

pois a Milan a cui frais convinen, 

e cuja a obs cobrar sa manentia.

S' eu fos seigner ja nom feir' homenatge 

adrechamen, car sai qu' el nol tenria; 

nim baisera mais de boch' el visatge, 

car autra vez lam baiset a Pavia, 

pois en baiset lo papa eissamen; 

donc pois aissi tota sa fe demen, 

s' ab me jamais fezes paz ni coven, 

si nom..., ren nol creiria.

Ai! Monferrat plangues lo flac dolen, 

quar aunis vos e tota vostra gen, 

qu' aissi fenis l' onratz pretz veramen 

que Monferratz per tot lo mon avia. 

Aunit marques, al diabol vos ren 

qui tal vassal taing aital segnoria.


Seingner Thomas, tan mi platz

lo pretz c' om de vos retrai,

eil honrat fatz que vos faitz lai,

vos mi fan tan plazer de zai,

que tot zo qu' eu posc ni qu' eu sai

vos profer et ancora mai,

que pauc mi sembla zo qu' eu ai

ad honrar vos si com s' eschai;

per qu'eu d'aillors men propterai. 

E temeria faillir

s' ieu m' enardis de querir

quem voillatz per amic tenir. 

mas car de tot mon cor dezir 

vostres precs per comanz auzir

e vos honrar et hobezir, 

aisso m' en fai tot enardir, 

qu'om pot bon demandar e dir

lai on hom al cor de servir. 

E certanament voc dic (vos dic)

que ja nom trobarez tric

ni fals ni fellon ni enic,

auz mi trobarez de cor ric, 

qui que l'aia croi ni mendic,

et auriam per enemic

quius fezes enoi ni destric, 

nim creiria d'aisso chastic, 

qu' aissi deu hom amar amic. 

E pos sui asseguratz 

a demandar so quem platz, 

prec que coblejan respondatz 

ad aquestas coblas qu' eu fatz 

per fermar nostras amistatz. 

mas eu non quier ges quem digatz 

sius es gais ni enamoratz;

qu' aisso sai eu ben qu'es vertatz, 

qu' estiers non foratz tant prezats. 

Pero sius ven a plazer 

del vostre noble saber, 

voill per vos auzir e saber, 

quar molt en poirai mais valer, 

mas trop plus voluntiers vezer 

vos volgr' ieu, zo sapzats en ver; 

mas quecs deu laissar remaner 

zo que vol, cant nol pot aver, 

tro que n' ai' autra veg lezer.

En Romas, cel quis fai valer 

vos don complir vostre plazer, 

et a mi don sen e poder 

d'onrar vos quell ai lo voler.


* Biografia, secondo il testo edito dallo Chabaneau (op. cit. p. 105): 

En Lanfrancs Cigala si fo de la ciutat de Genoa. gentils homs e savis fo; e fo jutges cavalliers, mas vida de juge menava. et era grans amadors; & entendia se en trobar, e fo bos trobaire, e fetz mantas bonas cansos; e trobava voluntiers de Dieu.

30. Isabella ed Elia Cairel. N' Elyas Cairel, de l'amor

30. Isabella ed Elia Cairel.

Secondo la lezione di O, con alcune delle correzioni dello Schultz (Die prov. Dichterinnen, p. 22).

Testi antichi provenzali, Ernesto Monaci, Ramón Guimerá Lorente, Amazon

N' Elyas Cairel, de l'amor
qu'ieu e vos soliam aver, 
perque l'avetz cambiat aillor:
qe vostre chanz non vai si com solia, 
et anc vas vos nom sui salvatz un dia, 
ni vos d'amor nom demandetz anc tan 
q'ieu no fezes tot al vostre coman. 
Madomn' Eysabella, valor
joi e pretz e sen e saber 
soliatz qec jorn mantener, 
e s'ieu en dizia lauzor,
e mon chantar, nol dis per drudaria, 
mas per honor e pron q'ieu n'atendia, 
si con joglars fai de dompna prezan; 
mas chascun jorn m'es anada cambian.
N'Elyas Cairel, amador
no vim mais de vostre voler 
qui cambges dompna per aver; 
e s'ieu en disses desonor,
eu n'ai dig tant de be q' om nol creiria, 
mas ben podetz doblar vostra folia;
de mi vos dic qu'ades vau meilluran, 
mas endreig vos non ai cor ni talan. 
Domn', eu faria gran follor,
si stes gair' en vostre poder,
e ges per tal nom desesper,
s'anc tot non aic pron ni honor;
vos remanretz tals com la genz vos cria, 
et ieu irei vezer ma bell' amia
el sieu gen cors grail e benistan,
que no m' a cor menzongier ni truan. 
N' Elias Cairel, fegnedor 
resemblatz segon mon parer,
com hom qis feing de dol aver 
de zo dont el no sent dolor.
sim creziatz, bon conseil vos daria 
qe tornassetz estar en la badia;
e nous auzei anc mais dir mon semblan, 
mas pregar n' ei lo patriarch' Ivan.
Domn' Eysabel', en refreitor
non estei anc mattin ni ser; 
mas vos n'auretz oimais lezer,
q' en breu temps perdretz la color. 
estier mon grat mi faitz dir vilania, 
et ai mentit, q'eu non crei q'el mond sia 
domna tant pros ni ab beutat tan gran 
com vos avez, per q' ieu i hai agut dan.
Sius plazia, n' Elyas, ieu volria 
qem disesses qals es la vostr' amia, 
e digatz lom e no i anetz doptan,
q'eus en valrai, s'ela val ni a sen tan.
Dompna, vos m'enqerretz de grant follia,
qe per razon s'amistat en perdria;
qe per paor qe lauzengier mi fan,
pero non aus descubrir mon talan.

lunes, 5 de octubre de 2026

24. Alberto Malaspina, Rambaldo di Vaqueiras. Aram digatz, Rambautz, si vos agrada,


Secondo la lezione riprodotta dal Mahn (Werke der Troubadours, III, 183).

Alberto Malaspina, Rambaldo di Vaqueiras. Aram digatz, Rambautz, si vos agrada,

Aram digatz, Rambautz, si vos agrada, 
sius es aissi cum ieu aurai apres, 
que malamen s'es contra vos guidada
vostra domna de sai en Tortones,
mas ill a fag de vos tal sirventes 
don etz aunitz et ilh es vergonhada, 
que vostr' amors non l'es honors ni bes; 
per qu'ella s'es aissi de vos lunhada.
Albert marques, vers es qu' ieu ai amada 
l'enganayritz don m'avetz escomes, 
que s'es de mi e de bon pretz ostada; 
mas non puesc mais, que ren non l'ai mespres, 
ans l'ai lonc temps servida et onrada;
mas vos e lieis persegua vostra fes 
c'avetz cent vetz per aver perjurada;
per ques clamon de vos li Genoes,
que, mal lur grat lur empenhes l'estrada.
Per dieu, Rambautz, de sous port guerentia,
que mantas vetz, per talen de donar,
ai aver tol, e non per manentia
ni per thesaur qu' ieu volgues amassar;
mas vos ai vist cent vetz per Lombardia
anar a pe, a ley de croy joglar, 
paubre d'aver e malestrucx d'amia; 
e feraus pro qu' ieus dones a manjar;
e membre vos cous trobes a Pavia.
Albert marques, enuej' e vilania 
sabetz ben dir e miels la sabetz far, 
e tot engan e tota fellonia
e malvestat pot hom en vos trobar,
e pauc de pretz e de cavallaria;
per queus tol hom ses deman Val de Tar; 
Peiracorna perdetz vos per follia;
e Nicolos e Lanfrancos da Mar
vos podon ben apellar de bauzia.
Per dieu, Rambautz, segon la mia esmansa, 
fezetz que fols, quan laissetz lo mestier
don aviatz honor e benanansa;
e sel queus fetz de joglar cavallier, 
vos det enuei, trebalh e malanansa
e pensamen et ir' et encombrier,
e tolc vos joi e pretz et alegransa; 
que, pueys montetz de rossin en destrier, 
non fezetz colp d'espaza ni de lansa.
Albert marques, tota vostr' esperansa 
es en trair et en faire panier
enves totz sels qu' ab vos an acordansa, 
e queus servon de grat e voluntier; 
vos non tenetz sagramen ni fiansa; 
e s' ieu no val per armas Olivier,
vos no valetz Rotlan, a ma semblansa; 
que Plasensa nous laissa castanhier
e tol vos terra e non prendetz venjansa.
Sol dieus mi gart, Rambautz, mon Escudier, 
en cuy ai mes mon cor e m' esperansa, 
a mon dan get vos e tot lur enpier, 
sel de Milan ab lur farsida pansa.
Albert marques, tug li vostre guerrier 
an tan paor de vos e tal doptansa, 
qu'il vos clamon lo Marques putanier, 
dezeretat, deslial, ses fiansa.

* Biografia, secondo il testo edito dallo Chabaneau (op. cit. p. 104):
Albertz marques si fo dels marques de Malespina. valenz homo fo e larcs e cortes & enseignatz; e saub ben far coblas e sirventes e cansos.



jueves, 12 de octubre de 2023

VII, Perdigons, vostre sen digatz;

VII.


Perdigons, vostre sen digatz;

Que us par de dos maritz gelos?

L' us a moiller qu' es bella e pros,

Franca, cortesa e chausida,

E l' autres laida e marrida,

Villana e d' avol respos;

Chascuns es gardaire d' amdos:

E pos tant fols mestiers lor platz,

Ni aital es lor voluntatz,

Quals en deu esser meins blasmatz?


Gaucelm Faidit, ben voill sapchatz

Que de domna ab bellas faissos

Don tot lo mons es enveios,

Qui l' a pres de si aizida,

Non fai ges tan gran faillida,

Si 'l la garda e n' es cobeitos,

Com l' autres desaventuros

Qu' es tant de totz mals aips cargatz,

Qu' en gardar no 'l forsa beutatz

Ni res mas laidesa e cors fatz.


Perdigons, en fol razonatz;

E com ausetz anc dire vos

Q' om tenga so qu' es bel rescos,

Ni q' om gart domna eissernida,

Bella, de valor complida?


Doncs no la garda sos sens bos?

Mas la laida ab ditz enoios

Deu gardar lo maritz senatz,

Per q' om no veia sas foudatz

Ni com el es mal moilleratz.


Gaucelm, entr' els nescis agratz

Gent cubert blasme vergoignos;

Pero mal conseillatz l' espos,

Quan disetz qu' aia tal vida

Que gart sa mala escarida,

Ni fassa d' un malastre dos;

Miels a de gardar ochaizos

Bella domna on es grans beutatz,

Don par q' om sia enamoratz,

E deu n' esser meins encolpatz.


Perdigons, on plus en parlatz

Plus desmentetz vostras chansos,

Que gelosia es fols ressos,

Don totz lo mons brai' e crida

Q' om gart domna issernida,

Et es laitz blasmes entre nos;

Mas l' autre gardars es razos,

Ses gelosia e ses peccatz,

Q' om resconda so qu' es malvatz,

E mostre so dont es honratz.


Gaucelm, s' avol aver gardatz, 

D' avol thezaur etz poderos;

E no m par ges sens cabalos,

Qui pretz perd ni joi oblida

Per malvaisa causa aunida;

Mas qui per bel aver joios

Faill ni 'l trembla sens a sazos,

D' amor par qu' en sia forsatz;

E si d' aisso us meraveillatz,

Be m meravil si vos amatz.


Totz temps duraria ill tensos,

Perdigons, per qu' ieu voill e m platz

Qu' el Dalfin sia 'l plaitz pauzatz,

Qu' el jutje e la cort en patz.


Gaucelm, tant es vera ill razos

Qu' ieu defen, et el tan senatz,

Que, s' en lui es lo plaitz pauzatz,

Voill que per lui sia jutjatz.

Gaucelm Faidit et Perdigon.


Perdigons.

Perdigo. Perdigon.