Mostrando entradas con la etiqueta drudaria. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta drudaria. Mostrar todas las entradas

viernes, 16 de octubre de 2026

Lo Coms de Proensa, Raimond Bérenger, 1235. Amics n Arnaut, cent domnas d'aut paratge

Lo Coms de Proensa.
Raimond Bérenger en 1235. Hist. génér. de Provence, Tom. II. p. 417.

Lo Coms de Proensa, Raimond Bérenger, 1235.



M.

Amics n Arnaut, cent domnas d'aut paratge 
Van outramar e son en mieja via;
E no podon ges complir lor viatge,
Ni sai tornar per nulla res que sia,
Si non o fan per aital covinen
Q'un pet fassatz, de que mova tal ven
Per que la naus venga s'à salvamen:
Faretz l' o no, que saber o volria?

Senher en Coms, ieu soi d'aital uzatge
Qu'ades mantenh domnas e drudaria;
E si be'l pet no me mou d'agradatge
Ieu lo farai, quar si non o fazia
Failliria vas domnas malamen.
Per quieu vos dic del tot certanamen
Que si la naus no ven à salvamen
Apres lo pet, totz m'en concagaria.

Amics n Arnaut trop parlatz follamen,
Per lo blasme gran qu'auretz de la gen
Que vol passar tan gen cors avinen
Ab vent de cul en terra de Suria.

Senher en Coms, mout es meils per un cen
Qu'eu fassa'l petz per lor donar de ven,
Qu'eu lais morir tan gens cors avinen:
Qu'eu non posc dir quecun qui gaz non sia.

Blancatz (Blacatz, Blacas). En Raïmbautz, ses saben


Blacas. Blacatz

Florissait en 1195. Mort vers 1225. Hist. génér. de Provence. T. II, p. 396.

7225.

En Blancatz si fo de Proensa, gentil bars et autz e rics. E plac li dons e domneis, e guerra e messios, e cort et mazans e bruda, e chanz e solatz, e tuich aquels faich per qu'om bons a pretz e valor. Et anc no fo hom à qui tant plagues prendre com à lui donar. El fo aquel que mantenc lo desmantengutz e anparet los desanparatz. Et on plus venc de temps, plus crec de larguessa, de cortezia e de valor, d'armas e de terra e de renda e d'onor, e plus l'ameren li amic, e li enemic lo tensen plus: e crec sos sens e sos sabers, e sa gaillardia e sa drudaria.

7225, 7698, M.

En Raïmbautz, ses saben
Vos fara pros domn'amor
Complid', o per vostr' onor
Fara cuidar à la gen,
Ses plus, qu'il es vostra druda.
E s'ar no sabes cauzir
Lo meils, segon qu'auzetz dir,
Vostra razos er vencuda.

Blacas, d'aquest partimen
Sai leu triar lo melhor:
A lei de fin amador
Mais volh aver cauzimen,
Tot soavet e ses bruda, 
De madomna cui dezir, 
Que fol creire ses jauzir: 
Que long'amors es refuda.

Raïmbautz, li conoissen
Vos o tenran à folor,
Et à sen li sordejor;
Quar per jauzir solamen
Laissatz honor mantenguda.
D'aitan nous podez esdir,
Que pretz no s fassa grazir
Sobr' autres faitz à saubuda.

Blacas, tan m'es avinen
Quant ab midons cui ador
Posc jazer sotz cobertor,
Ren als no m'es tan plazen 
Co quan la posc tenir nuda.
Doncs com par qu'ab fals mentir 
Poscatz ma razon delir?
Mil tans val saber que cuda.

En Raïmbautz, qui soven
Deroca son joinedor,
Que l val si non a lauzor
Ni non pot aver guiren?
No pretz honor esconduda,
Ni carboncle ses luzir,
Ni colp, qui no'l pot auzir,
Ni olh sec, ni lengua muda.

Blacas, beus dic veramen (be us)
Que am trop mais frug que flor;
E mais ric don de senhor
Que si m pagava del ven.
Ja ab promessa perduda
Lonc temps no m pot retenir
Cilh per cui plang e sospir,
S'ab gaug entier no m'ajuda.

martes, 6 de octubre de 2026

30. Isabella ed Elia Cairel. N' Elyas Cairel, de l'amor

30. Isabella ed Elia Cairel.

Secondo la lezione di O, con alcune delle correzioni dello Schultz (Die prov. Dichterinnen, p. 22).

Testi antichi provenzali, Ernesto Monaci, Ramón Guimerá Lorente, Amazon

N' Elyas Cairel, de l'amor
qu'ieu e vos soliam aver, 
perque l'avetz cambiat aillor:
qe vostre chanz non vai si com solia, 
et anc vas vos nom sui salvatz un dia, 
ni vos d'amor nom demandetz anc tan 
q'ieu no fezes tot al vostre coman. 
Madomn' Eysabella, valor
joi e pretz e sen e saber 
soliatz qec jorn mantener, 
e s'ieu en dizia lauzor,
e mon chantar, nol dis per drudaria, 
mas per honor e pron q'ieu n'atendia, 
si con joglars fai de dompna prezan; 
mas chascun jorn m'es anada cambian.
N'Elyas Cairel, amador
no vim mais de vostre voler 
qui cambges dompna per aver; 
e s'ieu en disses desonor,
eu n'ai dig tant de be q' om nol creiria, 
mas ben podetz doblar vostra folia;
de mi vos dic qu'ades vau meilluran, 
mas endreig vos non ai cor ni talan. 
Domn', eu faria gran follor,
si stes gair' en vostre poder,
e ges per tal nom desesper,
s'anc tot non aic pron ni honor;
vos remanretz tals com la genz vos cria, 
et ieu irei vezer ma bell' amia
el sieu gen cors grail e benistan,
que no m' a cor menzongier ni truan. 
N' Elias Cairel, fegnedor 
resemblatz segon mon parer,
com hom qis feing de dol aver 
de zo dont el no sent dolor.
sim creziatz, bon conseil vos daria 
qe tornassetz estar en la badia;
e nous auzei anc mais dir mon semblan, 
mas pregar n' ei lo patriarch' Ivan.
Domn' Eysabel', en refreitor
non estei anc mattin ni ser; 
mas vos n'auretz oimais lezer,
q' en breu temps perdretz la color. 
estier mon grat mi faitz dir vilania, 
et ai mentit, q'eu non crei q'el mond sia 
domna tant pros ni ab beutat tan gran 
com vos avez, per q' ieu i hai agut dan.
Sius plazia, n' Elyas, ieu volria 
qem disesses qals es la vostr' amia, 
e digatz lom e no i anetz doptan,
q'eus en valrai, s'ela val ni a sen tan.
Dompna, vos m'enqerretz de grant follia,
qe per razon s'amistat en perdria;
qe per paor qe lauzengier mi fan,
pero non aus descubrir mon talan.

jueves, 12 de octubre de 2023

VIII, N Uc de la Bachallaria, Cosselhatz m' al vostre sen:

VIII.


N Uc de la Bachallaria,

Cosselhatz m' al vostre sen:

Una domn' am finamen

Que m ditz que no m' amaria;

Qu' amic a don no s partria

Sinon per aital coven

Que lui ames a presen,

E que y agues senhoria,

En mi tot celadamen;

E s' ieu aisso li sofria,

De s' amor jauzir poiria.


Gaucelm Faidit, ses fadia

Vos don cosselh d' avinen

Que prendatz so que us cossen

E 'l plus, si us o cossentia;

Qu' ab sofrir vens hom tot dia,

E 'n son mant paubre manen;

E no s fadia qui pren;

Qu' ieu la tenc tota per mia,

Quan d' amor me fai parven;

E s' ieu ren als y vezia,

Fols sui, si no 'l consentia.


N Ugo, senes drudaria

E ses penre jauzimen,

Vuelh mais estar per un cen

Que sufrir aital folia

Qu' autre drut tenga en bailia

Mi dons qu' ieu am finamen.

Del marit nonca m' es gen;

Gardatz, si d' autr' o sabia,

Si n' auria 'l cor dolen!

Qu' ieu morria de gilosia;

E non crei pieier mortz sia.


Gaucelm, qui de domn' avia

Bella, cuenda e plazen

A celat tot son talen,

Be vol murir qui 'n muria;

Qu' ieu dic que mil tans valria

Que si no i agues nien;

En aisso non a conten:

Ni pero s' esser podia

Qu' a celat la vis soven,

Tans de plazers li faria

Qu' el sobreplus conqueria.


N Ugo, ges ieu non creiria

Que il plazer fosson plazen,

Ans auria espaven

Sitot al drut la tolia,

O s' en aissi remania,

Quals que fos ab cor sufren,

Qu' atretal galiamen

Fezes per sa leujairia;

Per qu' ieu mezeis li m defen.

Sol m' aura; e s' autr' en tria,

Lieis lais e sa senhoria.


Gaucelm Faidit, pauc embria 

Drutz qu' aissi leugieyramen 

Se part de si dons breumen, 

E no m sembla cortezia. 

Sabetz que us cosselharia?

Que l' amassetz eissamen

Com ilh vos jogan, rizen,

E qu' aguessetz autr' amia

Don cantassetz leialmen;

E lieis tencsetz tota via,

Aissi com ilh vos tenria.


N Ugo, a pauc non cossen,

Que dretz e razos seria;

E fassa 'n lo jutjamen

A Ventadorn Na Maria

On es pretz e cortezia.


Gaucelm, lieis tenc per valen,

E vuelh que 'l fassa, ab que y sia,

E que y apel eyssamen

Lo Dalfin que sap la via

E l' obra de drudaria.


Gaucelm Faidit et Hugues de la Bachélerie.

(Amb barretina vermelha?)

Hugues de la Bachelerie. Uc de la Bacalaria