Gui d'Uissel.

L'autre jorn cost' una via
auzi cantar un pastor
una canson que dizia:
"Mort m'an semblan traidor."
E quant el vi qu'eu venia,
salh en pes per far m'onor
e ditz: “Deus sal mo senhor,
qu'er ai trobat ses bauzia
leial amic celador
a cui m'aus clamar d'amor.”
E quant eu vi qu'el volia
far de s'amia clamor,
eu li dis, ans que plus dia,
que sofr' en patz sa dolor,
qu'eu l'am e ges no volria
fezes de son mal peior
per dig de lauzenjador.
Qui ben ama, ben castia,
e qui conorta folor,
vol qu'om la fassa maior.
E l pastre que l mal sentia
tornet son cantar en plor
e ditz: "Mout ai gran feunia,
quar vos aug castiador,
vos que dig avetz manh dia
mal de domnas e d'amor.
Per qu'eu sui en gran error;
ar sai que ver ditz Maria,
quant ilh dis que cantador
son leugier e camjador."
"Er aujatz tan gran feunia,"
fi m' eu, "d'aquest parlador,
que quant eu l mostrei la via
d'esser franc e sofridor,
m'apelet de leujaria!
Mas eu sai sufrir aor
tan que, quan prenc dezonor,
dic que servit o avia
et apelli m peccador
on totz lo peccatz es lor."
Ab tan vi venir s'amia
lo pastre, de colhir flor;
e viratz li tota via
camjar paraul' e color.
"Bella, si anc jorn fos mia
ses par d'autre preiador,
er no us quier autra ricor;
mas del tort qu'eu vos avia
par vencuda, e d'amor,
tro que la m fassatz maior."
Ela respon al pastor
qu'el' es sa leials amia,
e feira lh semblan d'amor (se lee: feiral.h, punto elevado)
si no li fos per paor.
Et eu qu'era sols ab lor,
quan vi qu'enoi lor fazia,
laissei leis a l'amador:
parti m d'els e tinc alhor.