viernes, 23 de octubre de 2026

Folquet de Marseille. En chantan m'aven a membrar + Sitot me sui a tart aperceubutz,

Folquet de Marseille.

Folquet de Marseille. Fulco. Foulques. Marselha.

I. 

so qu'eu cug chantan oblidar;
e per so chant qu'oblides la dolor
e l mal d'amor;
et on plus chan plus m'en sove,
qu'a la boca nulha res no m'ave
mas sol merce:
per qu'es vertatz e sembla be,
qu'ins el cor port, domna, vostra faisso
que m chastia qu'eu no vir ma razo.
E pos amors mi vol honrar
tan qu'el cor vos mi fai portar,
per merce us prec que m gardetz de l'ardor,
qu'eu ai paor
de vos mout maior que de me.
E pos mos cors, domna, vos a en se,
si mals l'en ve,
pos dins etz, sufrir lo cove;
empero faitz del cors so que us er bo,
e l cor gardatz si cum vostra maizo,
Qu'el garda vos e us ten tan car
que l cors en fai nesci semblar,
que l sen i met l'engenh e la valor,
si qu'en error
laissa l cor pel sen qu'el rete:
qu'om me parla, maintas vetz s'esdeve,
qu'eu no sai que,
e m saluda qu'eu non aug re.
Per so ja mais nuls hom no m'occaizo,
si m saluda et eu mot non li so.
Pero l cors non si deu clamar
del cor per mal que il sapcha far,
que tornat l'a al plus honrat senhor
e tout d'alhor 
on trobav' enjan e non fe.
Mas dreitz torna vas son senhor ancse:
per qu'eu non cre
que m denh, si merces no m mante,
que lh intr' el cor tant qu'en loc d'un ric do
denh' escoutar ma veraia chanso.
E si la m denha escoutar
mi donz, mercei degra trobar;
pero obs m'es qu'oblide la ricor
e la lauzor 
qu'eu n'ai dig e dirai jasse:
pero ben sai mos lauzars pro no m te,
cum que m mal me,
que l'ardors mi creis e'm reve,
e l focs, qui l mou, sai que creis a bando,
e qui no l mou, mor en pauc de sazo.
Morir posc be,
n'Aziman, qu'eu no m clam de re,
neis si m doblava l mals d'aital faisso
co s dobla l poins del taulier per razo.
Chansos, desse
vas Monpeslier vai de part me,
a don Guillem dir, sitot no il sap bo,
sos pretz, car creis, li m fai querre perdo.

II.

Sitot me sui a tart aperceubutz,
aissi com cel qu'a tot perdut e jura
que mais no joc, a gran bon' aventura
m'o dei tener, car me sui conogutz
del gran engan qu'amors vas mi fazia;
qu'ab bel semblan m'a tengut en fadia
mais de detz ans, a lei de mal deutor
qu'ades promet, mas re non pagaria.
Ab bel semblan que fals' amors adutz,
s'atrai vas leis fols amans e s'atura,
co l parpaillos qu'a tan fola natura
que s met el foc per la clartat que il lutz:
mas eu m'en part e segrai autra via,
sos mal pagatz, qu'estiers no m'en partria,
e segrai l'aip de tot bon sofridor,
cum plus s'irais e plus fort s'umilia.
Pero no s cuit, si ben sui irascutz 
ni faz de lei en chantan ma rancura,
ja l diga ren que si' outra mezura;
mas ben sapcha qu'a sos ops sui perdutz,
qu'anc sobre fre no m volc menar un dia,
ans mi fetz far mon poder tota via:
et anc sempre cavals de gran valor,
qui l beorda, trop soven colh feunia.
Fols for' eu ben, mas sui m'en retengutz,
quar qui ab plus fort de si s desmezura
fai gran foldat, e n'eis en aventura
neis de son par, qu'esser en pot vencutz,
e de plus freul de si es vilania:
per c'anc no m plac ni m platz sobransaria;
pero en sen deu hom gardar honor,
car sen aunit no pretz plus que folia.
Per so, amors, me sui eu recrezutz
de vos servir, que mais no n aurai cura;
c'aissi com mais prez' om laida peintura
de lonh, no fai quand es de pres vengutz,
prezav' eu vos mais quan no us conoissia:
e s'anc n'aic pauc, mais n'ai qu'eu non volria;
c'aissi m n'es pres com al fol orador
que dis qu'aurs fos tot quant el tocaria.
Bels n'Azimans, s'amors vos destrenhia,
vos e'n Tostemps, eu vos conselharia;
sol vos membres, quant eu n'ai de dolor,
ni quant de ben, ja mais no us en calria.
En Plus Leial, s'ab los olhs vos vezia
aissi com fatz ab lo cor tota via,
so qu'eu ai dig poiri' aver valor,
que us quier conselh e conselh vos daria.