viernes, 16 de octubre de 2026

Bonifaci Calbo. En loc de verjans floritz

Bonifaci Calbo.

Bonifaci Calbo. En loc de verjans floritz

7225.

En loc de verjans floritz 
Volgra per camps e per pratz
Vezer lansas e penos;
Et en loc de cants d'auzeus
Auzir trompas e flauteus,
E grans retins de colps e de cridans;
Qu'adoncs fora cabalos lo mazans.

Bel m'es lo retins el critz
Dels armatz,
Quan soi ben encavalgatz
Et ai bellas garnizos.
Qu'aitan gai soi et irneus
A l'encontrar dels tropeus,
Com li privat en cambras e parlans;
E tan volgut com il en cochas grans.

Per qu'ieu volgra fos partitz
Lo prezatz
Reis n Anfos de sos regnatz,
Qu'adoncs faria dels pros
E dels valens sos capdeus:
Qu'en fatz perillos ni greus
No ten pro lauzengers ni soplejans,
Qu'al major ops li fail cors e talans.

Mas trop me par endormitz,
Que m desplatz,
Quar en vei desconortatz
Los sieus e meins coratjos.
E s'ara, mentr'es noveus
L'afars no conorta 'ls seus,
Venir l'en pot tal mescaps e tals dans
Qu'il fara pron si'l restaur' en dez ans.

Reis n Anfos, ja'ls crois marritz
Non crezatz,
Ni'ls feignen alegoratz:
Quar amon dins lor maizos
Mais bos vis e bos morseus,
Qu'ab afan penre casteus,
Ciutatz ni reings, ni faire faitz prezans,
Tan lor es cars legors e pretz soans.

Vai dir, sirventes noveus,
A cellei cui soi miels sieus,
Que'l bes que me fai es à totz los prezans
Enantimens, et als crois dezenans.

7225.

Qui ha talen de donar
Tal don que sia lauzatz
Entre'ls savis, deu pensar
Tres cauzas, ben o sapchatz.
Quals es el eis tanh que s pes
E qual cel que'l don deu penre,
E quals lo dos; qu'estiers res
No l pot de blasme defendre.

Qu'om don tan gran no deu dar
Qu'en sia trop fort grevatz,
Ni tan pauc qu'à soanar
Lo tanha cellui qui er datz;
Ni dons avinens non es
Qu'om lo'n poiria rependre,
O cauzir qu'el no saubes
So que tanh à far entendre.

E quant hom per si honrar
Da'l sieu e n'es desonratz,
No s pot majormen desfar;
Qu'aver el honors prezatz
Val mais que nuls autre bes.
Doncs qui'ls pert no pot contendre
Que d'autra guiza pogues
Tan bassa valor descendre.

Per que requerr' e pregar
Lo rei Castellan me platz
Que l deia mos cantz membrar,
E no crei' us seus privatz;
Quar il an tal us apres
E tal art, soil vol aprendre,
Que quecs, per pauc qu'el n'agues,
Son pretz volri' escoiscendre.

Tan mi fai madomn'amar
Amors qu'en sui fol jutjatz;
Que quan deuria ponhar
El rei de servir, li fatz
Plazers: e no m'en tol ges,
Quar sai qu'il m'en degra rendre
Bon gazardo, si l plagues
Adreg sa merce despendre.