Mostrando entradas con la etiqueta mazans. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta mazans. Mostrar todas las entradas

viernes, 16 de octubre de 2026

Bonifaci Calbo. En loc de verjans floritz

Bonifaci Calbo.

Bonifaci Calbo. En loc de verjans floritz

7225.

En loc de verjans floritz 
Volgra per camps e per pratz
Vezer lansas e penos;
Et en loc de cants d'auzeus
Auzir trompas e flauteus,
E grans retins de colps e de cridans;
Qu'adoncs fora cabalos lo mazans.

Bel m'es lo retins el critz
Dels armatz,
Quan soi ben encavalgatz
Et ai bellas garnizos.
Qu'aitan gai soi et irneus
A l'encontrar dels tropeus,
Com li privat en cambras e parlans;
E tan volgut com il en cochas grans.

Per qu'ieu volgra fos partitz
Lo prezatz
Reis n Anfos de sos regnatz,
Qu'adoncs faria dels pros
E dels valens sos capdeus:
Qu'en fatz perillos ni greus
No ten pro lauzengers ni soplejans,
Qu'al major ops li fail cors e talans.

Mas trop me par endormitz,
Que m desplatz,
Quar en vei desconortatz
Los sieus e meins coratjos.
E s'ara, mentr'es noveus
L'afars no conorta 'ls seus,
Venir l'en pot tal mescaps e tals dans
Qu'il fara pron si'l restaur' en dez ans.

Reis n Anfos, ja'ls crois marritz
Non crezatz,
Ni'ls feignen alegoratz:
Quar amon dins lor maizos
Mais bos vis e bos morseus,
Qu'ab afan penre casteus,
Ciutatz ni reings, ni faire faitz prezans,
Tan lor es cars legors e pretz soans.

Vai dir, sirventes noveus,
A cellei cui soi miels sieus,
Que'l bes que me fai es à totz los prezans
Enantimens, et als crois dezenans.

7225.

Qui ha talen de donar
Tal don que sia lauzatz
Entre'ls savis, deu pensar
Tres cauzas, ben o sapchatz.
Quals es el eis tanh que s pes
E qual cel que'l don deu penre,
E quals lo dos; qu'estiers res
No l pot de blasme defendre.

Qu'om don tan gran no deu dar
Qu'en sia trop fort grevatz,
Ni tan pauc qu'à soanar
Lo tanha cellui qui er datz;
Ni dons avinens non es
Qu'om lo'n poiria rependre,
O cauzir qu'el no saubes
So que tanh à far entendre.

E quant hom per si honrar
Da'l sieu e n'es desonratz,
No s pot majormen desfar;
Qu'aver el honors prezatz
Val mais que nuls autre bes.
Doncs qui'ls pert no pot contendre
Que d'autra guiza pogues
Tan bassa valor descendre.

Per que requerr' e pregar
Lo rei Castellan me platz
Que l deia mos cantz membrar,
E no crei' us seus privatz;
Quar il an tal us apres
E tal art, soil vol aprendre,
Que quecs, per pauc qu'el n'agues,
Son pretz volri' escoiscendre.

Tan mi fai madomn'amar
Amors qu'en sui fol jutjatz;
Que quan deuria ponhar
El rei de servir, li fatz
Plazers: e no m'en tol ges,
Quar sai qu'il m'en degra rendre
Bon gazardo, si l plagues
Adreg sa merce despendre.

Blancatz (Blacatz, Blacas). En Raïmbautz, ses saben


Blacas. Blacatz

Florissait en 1195. Mort vers 1225. Hist. génér. de Provence. T. II, p. 396.

7225.

En Blancatz si fo de Proensa, gentil bars et autz e rics. E plac li dons e domneis, e guerra e messios, e cort et mazans e bruda, e chanz e solatz, e tuich aquels faich per qu'om bons a pretz e valor. Et anc no fo hom à qui tant plagues prendre com à lui donar. El fo aquel que mantenc lo desmantengutz e anparet los desanparatz. Et on plus venc de temps, plus crec de larguessa, de cortezia e de valor, d'armas e de terra e de renda e d'onor, e plus l'ameren li amic, e li enemic lo tensen plus: e crec sos sens e sos sabers, e sa gaillardia e sa drudaria.

7225, 7698, M.

En Raïmbautz, ses saben
Vos fara pros domn'amor
Complid', o per vostr' onor
Fara cuidar à la gen,
Ses plus, qu'il es vostra druda.
E s'ar no sabes cauzir
Lo meils, segon qu'auzetz dir,
Vostra razos er vencuda.

Blacas, d'aquest partimen
Sai leu triar lo melhor:
A lei de fin amador
Mais volh aver cauzimen,
Tot soavet e ses bruda, 
De madomna cui dezir, 
Que fol creire ses jauzir: 
Que long'amors es refuda.

Raïmbautz, li conoissen
Vos o tenran à folor,
Et à sen li sordejor;
Quar per jauzir solamen
Laissatz honor mantenguda.
D'aitan nous podez esdir,
Que pretz no s fassa grazir
Sobr' autres faitz à saubuda.

Blacas, tan m'es avinen
Quant ab midons cui ador
Posc jazer sotz cobertor,
Ren als no m'es tan plazen 
Co quan la posc tenir nuda.
Doncs com par qu'ab fals mentir 
Poscatz ma razon delir?
Mil tans val saber que cuda.

En Raïmbautz, qui soven
Deroca son joinedor,
Que l val si non a lauzor
Ni non pot aver guiren?
No pretz honor esconduda,
Ni carboncle ses luzir,
Ni colp, qui no'l pot auzir,
Ni olh sec, ni lengua muda.

Blacas, beus dic veramen (be us)
Que am trop mais frug que flor;
E mais ric don de senhor
Que si m pagava del ven.
Ja ab promessa perduda
Lonc temps no m pot retenir
Cilh per cui plang e sospir,
S'ab gaug entier no m'ajuda.

jueves, 19 de octubre de 2023

X, Quan lo dous temps d' abril

X.


Quan lo dous temps d' abril

Fa 'ls arbres secs fulhar,

E 'ls auzelhs mutz cantar

Quascun en son lati,

Ben volgr' aver en mi

Poder de tal trobar,

Cum pogues castiar

Las domnas de falhir,

Que mal ni dan no m' en pogues venir.


Qu' ieu cugiey entre mil

Una lial trobar,

Tan cuiava sercar;

Totas an un trahi,

E fan o atressi

Col laire al bendar,

Que demanda son par

Per sas antas sofrir,

Per qu' el mazans totz sobre lui no s vir.


Tant an prim e subtil

Lur cor per enganar,

Qu' una non pot estar

Que sa par non gali;

Pueys s' en gab e s' en ri,

Quan la ve folleiar;

E qui d' autruy afar

Si sap tan gent formir,

Ben es semblans qu' el sieu sapch' enantir. 


E selha que del fil

A sos ops no pot far,

Ad autra en fai filar;

E ja peior mati

No us qual de mal vezi;

Que so qu' avetz plus car

Vos faran azirar,

E tal ren abelhir

Que de mil ans no vos poiretz jauzir.

Si las tenetz tan vil

Que las vulhatz blasmar,

Sempre us iran jurar,

Sobre las dens N Arpi,

Que so qu' om ditz que vi

No s fai a consirar;

E saubran vos pregar

Tan gent ab lur mentir

De lurs enjans nulhs hom no s pot guandir.


Qui en loc feminil

Cuia feutat trobar

Ben fai a castiar;

Qu' ieu dic qu' en loc cani

Vai ben sercar sai:

E qui vol comandar

Al milan ni baillar

Sos poletz per noyrir,

Ja us dels grans no m don pois per raustir.


Anc Rainartz d' Isengri

No s saup tan gent venjar,

Quan lo fetz escorjar,

E il det per escarnir

Capel e gans, com ieu fas quan m' azir.


Donas, pois castiar

No us voletz de falhir,

Amtas e dans vos n' aven a sufrir.


                                                    Pierre de Bussignac.