Mostrando entradas con la etiqueta Caersi. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Caersi. Mostrar todas las entradas

viernes, 16 de octubre de 2026

Uc de Sant Circ. Longamen ai atenduda

N Uc de Sant Circ.

Hugues de Saint-Cyr. Uc de Saint-Circ, fl. 1213 – 1257


7225, 7614.

N Uc de Sant Circ si fo de Caersi, d'un borc que a nom Tegra. Fils fo d'un paubre vavassor que ac nom n Arman de Saint Circ, per so que'l castels don el fo a nom Saint Circ, qu'es al pe de Sainta Maria de Rocamaior, que fo destruichs per guerra e derrocatz. Aquest n Uc si ac gran ren de fraires majors de se; e volgron lo far clerc e manderon lo à la scola à Monpeslier. E quant eill cuideron que ampares letras, el amparet cansos e vers, e sirventes e tensos e coblas, eill fach eill dich dels valens homes e de las valens domnas que eron al mon ni eron estat: e con aquel sabers s'ajoglari. El coms de Rodes e'l vescoms de Torena si l leverent molt à la joglaria, con las tensos e con las coblas qu'el feiren com lui e'l bons dalfin d'Alvernhe. Et estet lonc temps en Gascoingna paubres, cora à pe cora à caval. Lonc temps estet com la comtessa de Benauges, e per leis gazagnet l'amistat d'en Savaric de Maleon, lo cals lo mes en arnes et en roba. Et estet lonc temps con el en Peitieu et en las encontradas, pois en Cataloingna et en Aragon et en Espaigna, con lo bon rei Amfos e con lo rei Amfos de Leon e con lo rei Peire d'Aragon; e pois en Proensa con totz los barons, pois en Lombardia et en la Marcha. E tolc moiller e fez enfans. Gran ren amparet de l'autrui saber e voluntiers l'enseingnet à autrui. Cansos fes de fort bonas e de bons sons e de bonas coblas; mas no fes gaires de las cansos, quar no fo enamoratz de neguna. Mas se sap feigner enamorat ad ellas ab son bel parlar, e sap ben dire en las soas cansos tot so queill avenia de lor: e ben las sap levar e ben far cazer, quand el lo volia far, ab los sieus vers et ab los sieus digz. Mas pois qu'el ac moiller non fetz cansos.


2701, 7225-6, 7614, C.

Longamen ai atenduda
Una razon avinen
Don fezes canso plazen,
Mas enquer no m'es venguda. 
Donc s'ieu vol de la razo
Qu'en ai far vera canso, 
Ela sera mieg partida 
Canso joioz' e marrida
Lauzan del be qu'ai avut
E plagnen quar l'ai perdut.

Cui dieus vol be cil ajuda:
Qu'à mi volc ben longamen, 
Que m det lo ric joi jauzen
De vos qu'eras ai perduda. 
Ai! dieus, tan plazen mi fo
Lo jois' e tan mi saup bo,
E tant aic avinen vida! 
Mas aoras m'es falhida, 
Que m sent d'aut bas cazegut
E'l cor de tot joi mogut.

De l'onor qu'ai receubuda
Del vostre cors covinen
Ai mon cor trist e dolen;
Quar vei que'l voler vos muda
Qu'aviatz en la sazo;
Quan dieus volia mon pro.
Ai! tan mi dol la partida!
E si l'amors es fenida,
Mal ai vostre cors vezut
E'l be quei es conogut.

Fola domna pens' e cuda
Que leu pren so que dissen,
E per fol nesci parven
Ai vista tal decazuda,
Qu'estava en ric resso
De valor e de faisso.
Quar cela que foudatz guida
Cuja s'esser enrequida,
Quan ve que siei fag menut
Intran en crim et en brut.

E pos domn' es deissenduda
Per blasme de fallimen
Non a mais retenemen, 
Qu'onors de lonh la saluda.
Quar de justa fallizo
Troba greu domna perdo,
Ans li corr quascus e l crida
Et ans que torn' en oblida
Lo crims a tan corregut
Qu'ilh es tornad' en refut.

Domna, sius es irascuda
Vas me, ges nous me defen
Nius me tolh nius vau fugen; 
Qu'anc, pois vos aic conoguda,
Non agui m'entensio
En autra si en vos no.
Quar vos m'es tant abelida 
Que d'autra no volh guerida, 
Ni ses vos no volh m'ajut 
Dieus, ni m don joi ni salut.

Lai on non es conoguda
Dreitura ni fallizo,
Qui va demandar razo? 
E lai on blasmon fallida
Degr' esser onors grazida:
Mas ieu ai tart conogut 
So que m notz ni m'a nogut.

martes, 13 de octubre de 2026

Raimons de Durfort.

Raimons de Durfort.

Raimons de Durfort, Quercy, Caersi



7225.

Raimons de Durfort e'n Turcmalec si foron dui cavallier de Caersi, que feiren los sirventes de la domna que ac nom madomna n'Aia, aquella que dis al cavallier de Cornil qu'ella no l'amaria si el no la cornava él cul.

// Raynouard //

Turcmalet, be us ten en grat
Quar ab mi vos vey acordat
De ben mantener En Bernat,
Seluy que no respon en fat
Al malastruc Caersinat...

Ben es malastrucx e dolens
Lo Caersis e totz sos sens,
Be m par qu' el cosselh ac sciens;
Ja ieu no sia sos parens,
Quar si m' en mostresson dos cens,
Ieu los cornera totz jauzens,
E pueys fora ricx e manens
Encaras que y fermes las dens.

Non a bona dompna el mon...
E pueys m' apellava 'N Ramon,
Cornatz me dedins en redon,
Qu' ieu no y baizes la cara e 'l fron,
Cossi volia beur' en fon...
Turcmalet be us.


E pueys m' apellava 'N Ramon, Cornatz me dedins en redon,

martes, 6 de octubre de 2026

37. Ugo di Saint Circ. Un sirventes vueill faire en aquest son d'en Gui,

37. Ugo di Saint Circ. * 

Secondo il testo edito dallo Zingarelli (Miscellanea di filologia e linguistica in mem. Caix-Canello, Firenze, 1886, p. 250).

Hugues de Saint-Cyr. Uc de Saint-Circ

Un sirventes vueill faire en aquest son d'en Gui, 
que farai a Faiensa mandar a 'n Guillelmi 
et al compte Gui Guerra e 'n Miquel Moresi 
et a 'n Bernart de Fosc et a sier Ugoli,
et als autres que son lains de lor vesi;
e sapchan, com c'a lor de laintre esti, 
quel sens el noms el pretz el laus c'om de lor di, 
los coronan d'onor, sol fassan bona fi.
Bona fin deu ben far, e Dieus li deu far be, 
qui franquez' e dreitura e la gleisa mante
contra cel que non a en Dieu ni en leis fe, 
ni vida apres mort ni paradis non cre;
e dis c'om es nienz despueis que pert l'ale, 
e crueltaz l'a tolta pietat e merce,
ni tem laida failhida faire de nuilla re, 
e totz bos faitz deshonra e bais' e deschapte.
Sil chaptel coms Reimons gart qu'en fassa son pron
qu' eu vi quel papa tolc Argens' e Avignon,
e Nemz' e Carpentras, Vennasqu' e Cavailhon, 
Uzetge e Melguer, Rodes e Boazon, 
Tolzan et Agenes e Caortz e Gordon, 
e 'n mori sos coingnatz lo bons reis d'Arragon;
e s' el torn' a la preza per aital ocaizon, 
encar l' er a portar el man l'autrui falcon. 
Lo falcons, fils de l'aigla, quez es reis dels Franses,
sapcha que Frederics a promes als Engles, 
qu' el lor rendra Bretaingna, Anjou e Toarces 
e Peytau e Saintonje, Limotge et Engolmes, 
Toroinn' e Normandia e Guien' el Paes, 
e venjara Tolsan, Bezers e Carcasses;
doncs besoingna que Fransa manteingna Milanes
e n'Albaric que tolc que lai passatz non es. 
Passatz lai fora ben, s'el n'agues lo poder, 
que de ren als non a desirier ni voler,
mas com Frans' e la gleisa el pognes decazer, (pogues)
e la soa crezensa e sa lei far tener. 
doncs la gleisa el reis i devon pervezer
quens manden la crozada ens veingnan mantener; 
et anem, lai en Poilla, lo regne conquerer, 
quar cel qu'en Dieu non cre non deu terra tener. 
Ges Flandres ni Savoia nol devon mantener, 
tant lor deu de l'eleg de Valensa doler.

* Dalla Biografia edita dallo Chabaneau (op. cit. p. 51):
N'Uc de Saint Circ si fo de Caersi, d'un borc que a nom Tegra. fils fo d'un paubre vavassor;... si ac gran ren de fraires majors
de se, e volgron lo far clerc e manderon lo a scola a Monpeslier. e quant ill cuideron que ampares letras, el amparet cansos e vers & sirventes e tensos e coblas, els fach els dich dels valens homes e de la (las) valens domnas que eron el mon ni eron estat, e com aquel saber s'ajoglari... et estet lonc temps en Gascoingna paubres... e pois en Proensa com totz los barons, pois en Lombardia & en la Marcha Trevisana; e tolc moiller en Trevisana...

miércoles, 18 de octubre de 2023

XX, Quan la novella flors par el verjan

XX.


Quan la novella flors par el verjan

Don son vermelh, blanc e vert li brondelh, 

Ab la doussor qu' ieu mov del torn de l' an, 

Cobri mon chant cum fan li autre auzelh; 

Quar per auzelh mi teng en mantas res,

Qu' a amar m' es la gensor qu' anc nasques; 

Amar l' aus ieu et aver cor volon,

Mas non l' aus dir mon cor, ans lo y rescon.


Ieu non sui drutz ni d' amor no m fenh tan,

Qu' el mon domna non razon ni n' apelh

Ni non domney, e si m val atrestan,

Quar lauzengier fals, enoios, fradel,

Mal ensenhat, vilas e mal apres

M' an ab mentir aitan aut entremes

Que fan cuiar que la genser del mon

Mi tenha gai, jauzent e deziron.


Qu' om ses domna no pot far d' amor chan, 

Mas sirventes farai fresc e novelh,

Pos castiar cuion en guerreian

Nostre baron lo senhor de Bordelh;

Qu' el sia francs, savis e ben apres,

Mal l' estara, s' enquer vilas non es,

Que aia gaug quascus, si 'lh li respon,

E no 'ls enoi, si be 'ls ra, o si 'ls ton.


Anta n' aura, s' aissi pert son afan

En Lemozi ont a trag mant cairelh

En tanta tor, tans murs et tant auvan

Fag e desfag, e fondut tan castelh,

E tant aver tolt e donat e mes,

E tant colp dat e receuput e pres,

E tanta fam, tanta set e tan son,

Com el n' a trag d' Agen tro a Nontron.


Rassa, per vos remanon sai claman

En Caersi e sai vas Monsaurel;

Per vostre pro avetz fag lo lur dan,

So m dis N Aimars; e 'l senher de Martelh

E 'N Tallafers e 'N Folcans e 'N Jaufres,

E tug aquilh qu' ab vos s' eron empres,

Non an per vos ges las patz en que son,

Ans ne fan grat al pros comt En Raimon.


Una ren sapchon Breton e Norman

Et Angevi, Peitavi e Manselh,

Que, d' Ostasvalhs entro a Monferran,

E de Roziers entro lai Mirabelh,

No i aura un no 'l veia son arnes;

E pus lo coms o vol, e sos dreg es,

Deman ades la terra Sanh Aimon

Tro la crisma li pauzon sus el fron.


Sirventes, vai a 'N Raimon Gausceran

Dreg a Pinos, que ma razon l' espelh;

Pus tant aut son siey fait e siey deman

De lieys que ten Cabreira e 'l fons d' Urgelh,

A mon fraire en ren gratz e merces

De Berguedan del ric joy que m trames,

Que de gran dol me tornet jauzion,

Quan nos partim amdui al cap del pon.


Gausceran Durtz e son frair' En Raimon

Am atretan cum seron mey segon.


Si cum l' auzel son tug sotz l' Aurion,

Son las autras sotz la gensor del mon.


Bertrand de Born.