Mostrando las entradas para la consulta chan ordenadas por fecha. Ordenar por relevancia Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas para la consulta chan ordenadas por fecha. Ordenar por relevancia Mostrar todas las entradas

domingo, 25 de octubre de 2026

Bertolome Zorzi. Aissi co l fuocx consuma totas res,

Bertolome Zorzi.

Bertolome Zorgi. L'autrier, quan mos cors sentia

Aissi co l fuocx consuma totas res,
consuma amors el cor, oi s denha assire,
tot pensamen que lh pogues contradire,
tro que del tot a l cor vencut e pres. (vensut; vençut)
Per que mos cors contradir no i pot ges, (no hi pot gens)
qu'el es en lui assis ab tal esfortz
que, sitot eu m'era ab lui acordatz,
pel dan que m fetz antan la dura mortz
de laissar chan et amoros solatz,
ops m'es qu'er chant e sia enamoratz.
Pero d'aitan puosc dir que m'es ben pres
c'amors m'a faich tant plazen dompna eslire (eslire : triá; elegir)
c'a dreich ne pot totz hom esser chausire,
cum en lieis es complidamen totz bes,
qu'il es tant pros, francha, bella e cortes,
c'aissi cum es d'un fruich gensatz uns ortz, (fruit, fruita; hort, ort)
es lo segles de lieis totz enansatz;
qu'en lieis reviu jois, dompneis e deportz,
que moriron, quand fui del gaug mermatz,
qu'en lieis m'er gen, s'a Dieu platz, restauratz,
E car aten que mon gaug restaures,
ben dei ponhar d'esser adreich servire;
per qu'ai pausat mon cor e mon desire  (pausat : posat, ficat mon cor)
en far e dir tot so qu'a lieis plagues.
Mas si ja fos que grazir lo m denhes,
tot atressi cum guida rics conortz
cellui qu'en mar es a perilh estatz,
quan ven en luoc on aisitz l'es bons portz,
guidera m gaugz e conortz da totz latz, (goch; conort : consol)
e seria m de tot mal eslonhatz. (alluñat, apartat)
Mas si noi s tanh que grazir lo m degues,
per merce lh prec que mos digz non l'azire;
c'aissi cum es de quant Dieus vol grazire
rendutz qu'estai penedens e confes,
enten grazir tot cant faire m volgues,
qu'estiers fora trop sobranciers mos tortz;
car de l'afan qu'en s'amor fos donatz
seria honratz cel cui s'atanh Guisortz, 
tant sobreval sos adreitz cors prezatz,
per que m'es bel tot aisso qu'a lieis platz.
Qu'ab tal voler sui a lieis servir mes
que d'als non ai penssamen ni cossire,
mas cum pogues tant per lieis far e dire (per ella, per nella)
qu'en retener mi per sieu s'acordes;
e del mais fos cum a lieis agrades,
car sol fos faitz en lieis aitals acortz,
aissi cum es senes par sa beutatz, (sense par sa bellesa; bellea)
volria amors c'a mi vengues la sortz (voldríe amor que a mí vinguere)
d'esser de joi senes par avondatz (abundat de alegría : joi)
e sobre totz fins amans afinatz.
Pero tals m'a ses tot aisso conques
que m plagra neus si 'la m volia aucire;
per qu'eu no m planc, si 'la m fai greu martire, (si ella me fa)
ben c'a morir m'en avenra, so m pes, (avindrá; aixó me penso)
si no m'en val chausimens e merces;
car mi destrenh us desirs qu'es tant fortz (un dessich qu'es tan fort)
qu'ieu sui aissi de paor tormentatz (que yo soc aixina de paor)
cum tormenta temenssa e desconortz (temó y desconsol)
lo faisan qu'es en tal albre pausatz (faissán; faisán; abre, albre posat)
on ve l'austor qui es sobremontatz. (aon ve l'azor que está mol amún)
Ai, pros dompna sobrevalens, no us pes
si 'naissi us sui de m'amor descobrire, (enaissi)
qu'estiers non puosc de mort esser gandire,
tant m'a greumen mos desirs sobrepres,
car en vos a so qu'estort m'agra ades,
sol vos preses d'omilitat recortz:
per c'atressi cum malautes grevatz
quier lai socors don pot esser estortz,
vos clam merce per Dieu e per pietatz
que de la mort estorser mi deiatz.
Amors, breumens serai joios o mortz,
tant fortz desirs avetz en mi pausatz;
mas car convens totas res vostr' esfortz,
en bon esper m'en remanc conortatz,
car segon dreich valer m'en deuriatz.
Si be m desplai trop mais anta que mortz
per vos, dompna, covens e digz passatz,
car vos etz pretz, capdels, valors e portz,
sens et abrics, estatges e beutatz,
per qu'ieu non puosc a dreich esser blasmatz.

Peire Guillem. Lai on cobra sos dregs estatz,

Peire Guillem, nouvelle allégorique.

Peire Guillem. Lai on cobra sos dregs estatz,



Ms. de Paris, fr. 22543, fol. 147 (R). - Grdr. § 19, p. 22. St. p. 46.

Lai on cobra sos dregs estatz,
que naicho las flors per los pratz,
e brotono bruelh e boscatge,
e son gai li auzel salvatge
e li albre vestit de nuo,
ieu m'estava a Castelnuo.
E levie me un jorn mate: (y me vach eixecá un día pel matí)
era dos temps, clars e sere, (dous: dols; cla, seré, sereno)
ses bruma e ses ven e ses nauza, (ses : sense)
el temps que chanta la alauza, (laudeta, lauzeta, alouette)
lai en Pascor. (primavera)
Et ieu volgui vas mo senhor
anar, que te cort a Murel, (Muret, v. 1213.)
per que l'anar me fo plus bel,
e cochie fort mos cavaliers (cochie : vach doná pressa; cochar)
que digo a lors escudiers
que prenguan lors armas de briu,
qu'enquer passarem Corbairiu, (Corbolium, Corbeil?)
si l dia dura.
Ab tant anie m'en l'anbladura
tot mon cami,
parlan d'en Folcuens e d'en Gui,
cal amet mai.
Ab tant vec vos venir de lai
un cavazier, (cavalier, cavallier; caballé)
bel e gran e fort e sobrier
e lonc e dreg e ben talhatz! (lo contrari a Mario Sasot)
Dir vos ai a que l conoscatz:
tot so que l ve de lhui fa festa,
que l peal a bloy sus en la testa, (pel rubio; bloy, bloi; blonde)
e fon per la cara vermelhs,
car tocat l'i ac lo solelhs,
qu'escapatz fo del clar mati.
Et anc nulhs hom que fos aqui
non vi plus gay ni menhs iros.
Los huelhs ac vars e amoros,
e l nas fo bels e gen formatz,
e las dens foro, so sapchatz,
plus blancas que non es argens;
la boca fresca e rizens;
larc ac lo col, la gola blanca
plus que neus ni flors sus en branca;
amplas espallas e costatz, (com Daniel Vives Albesa)
e pels flancs fon gros e cairatz;
lonc cors e dalgatz per sentura: (prim; delgat; delgado)
e fon larcs per la forcadura,
cambas e coichas de faisso.
El pe portet un sabato
de safis, fag ab esmerauda,
de l'autre pe anet en caussa.
Et el anet vestit de flors,
totas de diversas colors;
mantel e blial de violas
portet, e sobrecot de rozas,
e caussas de vermelhas flors,
que negus hom non vi gensors;
et ac el cap una garlanda
de flor de gaug ab alamanda.
E dirai vos del palafre
cals fo, que non mentrai de re:
la coa ac negra e l'una anca,
e l'autra com avori blanca; (avori : evori : ivory : marfil)
e l'espalla drecha ac biza,
e la senestra tota griza, (esquerra, zurda)
la cri e la testa vermelha,
et ac gruegua l'una aurelha, (y teníe groga una orella)
e per l'al res el fo ferrans,
e no fon trop pauc ni trop grans.
De la sela, senes messonja,
puesc vos dire cossi fo conja:
tug li arsso foro de jaspe
e la sotzsela d'un diaspe,
e l cuer fo d'una serpentina
que valc tot l'aver de Mecina. (Messina)
L'us estriop fo de calssadoine (v. estruep; estribo)
e l'autre fo de cassidoine.
Lo fre ni l peitral, ses doptansa,
comprar no poiria l rei de Fransa,
e que lhi valgues l'emperaire;
car tot lo tesaur del rei Daire
valo doas peiras que i so;
et anc lauram d'aital faisso
non vi mais nuls hom bateiatz;
que l'aver de trenta ciotatz
val lo carboncles qu'es al fre,
que la nug escura al sere
vira cum pel bel jorn d'estiu.
Anc cavasier plus agradiu
no vitz, plus bel ni plus auzart.
Et anet li de l'autra part
una dona mial tans plus bela
que glai ni flor, can renoela;
ni neu ab gel, can cai en branca,
non es de la mitat tant blanca
cum la gola ni ls pes ni ls mas. (gola, peus, mans)
E de la cara soi certas
qu'es plus blanca e plus colorada
que roza de mai brotonada:     (rosa de mach; rosa de mayo)
veus tota sa fina color!
E portet garlanda de flor
eus cabels que son lonc e saur,
que per ma fe sembleron d'aur,
tant foron belh e resplandens.
Huels amoros, gais e plazens (ulls; una de les varians)
ac, e non cara estrunada,
e fon graila e grassa e dalgada,
e no portet vestir de sirgua,
ans portet be vestir de lhirgua,
mantel e blial e gannacha.
Plus fo escaficha e be facha
que dona qu'hom puesca trobar;
car anc Dios non formet sa par (Deu, Deus)
de gran beutat e de cunhtia.
E que voletz que plus vos dia? (y qué voléu que mes tos diga)
Que l fre e l peitral e la sela     (freno, pitral, cadira : silla)
val mai que l'aver de Castela (Castella, Castilla)
ab los cinc regemes d'Espanha. (los sing reinos de España)
E l palafre fon de Bretanha,
e es plus vertz qu'erba de prat,
e fo vermelha la mitat,
e la cri e la coa saissa;
e per la cropa una faissa (grupa, faixa)
ac plus blanca que flor de lir; (mes blanca que flo de lis: lliri)
e valc dos tans, senes mentir,
que l palafre del cavasier.
Ab tant vec vos un escudier
e una donzela apres! (y una donsella después, detrás)
E fo m veiaire que portes
un arc d'alborn, bel per mezura,
e tres cairels a la sentura
don l'us es resplendens d'aur fi
e l'autre d'acier peitavi,
gent furbit e gent afilat; (afilat, esmolat)
e l ters es de plum roilhat, (plom)
ab una asta torta de boih,
ab que fier tot amador moih
e amairitz, cant vol trair.
De la donsela, ses mentir,
no sai si s'es bruna ni blanca,
que ls cabels li van tro part l'anca,
si que cobren tota la sela,
qu'om non ve arsso ni sotzsela;
davan li van tro a l'artelh.
E portet un blial vermelh;
mas ieu no sai si s'es be facha, (pero yo no sé si está ben feta)
que, cum si agues capa o gannacha, (com si tinguere capa, garnacha)
la cobro per tot li cabelh.
Et anc no vitz plus bel parelh
del donzel et de la donzela.
E que cuiatz que faria ela?
Anet chantan un chan noel,
si qu'entendo l boi e li auzel
e s'en laissavo de chantar. (s'en dixaben o dixáen de cantá)
E chantet gent, azaut e clar,
e dih: "Dona ses amador
e cavasier senes amor
per tal qu'om los pogues triar
de mest cels qu'amon leialmen;
e dona c'ama per argen
ni sap son mercat al colgar,
volgra l'avengues ad anar
en camia desafiblada."
Ab tant vec vos per meg l'estrada
venir la dona e l cavasier!
Et ieu saludie los premier 
e dissi: "Senher, Dios vos sal
e vos gart d'ira e de mal,
vos, la dona e la companhia."
Et el dih: "Dios vos benezia,
Peire Guillem, e us laih trobar
dona que us am de cor leial,
que tant lonc tems l'avetz sercada."
“Senher, et ieu ja l'ai trobada,
de cui soi ieu mial tans que mieus.”
"E vos podetz ben esser sieus,
Peire Guillem, qu'ilh non es vostra."
“Senher, pel bel semblan que m mostra
me teni de lies per paguatz."
“Aichi paih hom d'amor los fatz,”
dih la dona, “bels amics fraire.”
“Dona, e s'ieu l'am ses cor vaire,
no me pot be valer merces?”
"Amics, e merces, en que n'es, 
que anc noca fo en son repaire?”
"E i fo, dona, ges non a gaire,
que volc qu'eu fos ses autre sieus."
"A mal senhor laissa hom sos fieus,
amics," so dih lo cavasiers.
"E qui no pot passar estiers,
senher, per que los laissara?"
"Peire Guillem, car servira
cum hom forssatz, c'als non pot faire".
"Senher, per l'arma vostre paire,
diguatz me, don me conoissetz,
mas ta soven me mentavetz?
Car remanetz enuegh ab mi,
car anc per ma fe non aigui
un osde que tant m'abelis,
ni anc nulh tems home no vis
que ta be fos per tos tems vostre.
Doncs estatz ab mi que us o mostre,
qu'eu vos o quier per amor Dio."
"E no remanra aitant lio,"
s'a ditz la dona, “mas li platz.
Mas pres de fontaina e de pratz
nos matetz, e pres de boscatge,
car li castel nos so salvatge;
mas nos partim dels Catalas,
que menhs n'i trobam de vilas
que de gentils de l'encontrada."
“Dona, en bela alberguada
estaretz, e luenh de castel.
En un verdier, claus de rauzel,
estaretz sotz un bel laurier, (v. novas del papagai)
on cor fontaina sul gravier,
fresca, freja, clara e genta."
"Aital fontaina m'atalenta,"
dih la dona e l cavasier.

sábado, 24 de octubre de 2026

Peire de Corbiac. Domna, dels angels regina, + Lo tezaurs

Peire de Corbiac.

Peire de Corbiac, Corbian, mayestre. Domna, dels angels regina, (lenga Romana, Romans)


segon que m comanda sens,
chan de vos lenga romana;
quar nulhs hom justz ni peccaire
de vos lauzar no s deu traire,
cura sos sens mielhs l'aparelha,
Domna, roza ses espina,
sobre totas flors olens,
verga seca frug fazens,
terra que ses labor grana,
estela, del solelh maire,
noirissa del vostre paire,
el mon nulha no us semelha
ni londana ni vezina.
Domna, joves, enfantina,
fos a Dieu obediens
en totz sos comandamens,
per que la gens crestiana
cre ver e sap tot l'afaire
quan receubes per l'aurelha
Dieu, cui enfantes vergina.
Domna, verges pura e fina,
ans que fos l'enfantamens,
et apres tot eissamens,
receup en vos carn humana
si com ses trencamen faire
intra l bels rais, quan solelha,
per la fenestra veirina.
Domna, vos etz l'aiglentina
que trobet vert Moysens
entre las flamas ardens,
e la toizos de la lana
que s moillet dins la sec' aire,
don Gedeons fon proaire;
e natura s meravelha
com remazetz intaizina. (enterina)
Domna, estela marina
de las autras plus luzens,
la mars nos combat e l vens;
mostra nos via certana:
car si ns vols a bon port traire,
non tem nau ni governaire
ni tempest que ns destorbelha
ni l sobern de la marina.
Domna, metges e mezina,
los nafratz de mort guirens,
l'avilheje (?) onh e sana;
doussa, pia, de bon aire,
vos me faitz de mal estraire;
quar perdutz es qui somelha,
que la mortz l'es trop vezina.
Domna, espoza, filh' e maire,
manda l filh e prega l paire,
ab l'espos parl' e conselha,
com merces nos si' aizina.
Nos dormem, mas tu ns revelha,
ans que ns sia mortz vezina.

II.
 
Lo tezaurs (fin).

Faulas d'auctors sai ieu a miliers et a cens,
mais c'anc non fetz Ovidis ni Tales lo mentens;
mais tan n'an fach auctor trobas e fenhemens,
non poiria comtar a totz mos jorns vivens
las lor genologias e los probainamens,
las artz e ls artificis e los trasgitamens
ni las elluzios d'aquels decebemens.
Mais las gestas maiors sai be triadamens,
de Troia e de Tebas com fo l destruimens,
e com en Lombardia venc Eneas fugens,
com fetz sos filhs Alcanis d'Albana ls bastimens.
Aqui duret l'emperis quatorz' engenramens,
tro que Rems e Romuls, que foron dels parens, (Rómulo, Remo)
feron un pauc recepte, e fon lor guerimens:
so fon Roma la grans, pauc cada pauc creissens,
caps de trastot lo mon e senhoreiamens.
Trop de guerras sofri e moutz esvazimens:
tug foron sei vencut, anc us non fon vencens.
De Cezar, de Pompieu sai ieu perfiechamens (Pompeu, Pompeyo)
las vidas e las mortz e ls entrecaussamens,
los trebalhs e las guerras e los descofimens
que s mogro l'us a l'autre entrecapjadamens;
pero en patz esteron e acordadamens.
Si fo vius Marchus Crassus qui moric aur bevens, (bebén or)
cui tug l'ome del mon feron aclinamens:
no i remas hom ni femna no l dones annalmens, (anualmen)
cadaus per son cap, denier d'aur cessalmens. (sensal; censo)
Neros renhet apres, mais lo sieus renhamens (Nerón)
fon a crestiandat molt grans destorbamens
et a tot l'autre mon grans empeiuramens:
Roma la gran fetz ardre per fols efachamens,
sa mair' e so maistre aucir fetz malamens.
E can fo fach al pobol d'aquel desliuramens,
Vespazias e'n Titus, cui fo l governamens, (Vespasiano, Tito)
passeron la gran mar ab grans naveiamens,
dreg ves Jerusalem, abdui comunalmens. (la toma Vespasiano)
Tant estet enviro lo lor assetjamens,
tro grans cocha de fam fetz cels de d'ins rendens. (los de dins)
Aqui fon de Juzieus grans enviliamens;
trenta per un denier: so fon lo venjamens
del mercat c'ap els fetz Judas lo descrezens, 
que vendet Jesu Crist trenta deniers d'argens. (argén, argent, plata, AG)
Dotze Cezars ac Roma tot enteiradamens:
Costantis fo l dotzes, que per revelamens (Constantino, cristiano)
conoc signe de crotz e fo'n en Dieu crezens:
so fo als crestians molt grans eissaussamens. (exaltamén, aumén)
L'estoria dels Grex no m tol oblidamens,
qu'ieu sai com Alexandris, lo fortz e l conquerens, (Alejandro Magno)
conques dotze regismes en dotze ans solamens,
e can saup que sa mortz seria propdanamens,
parti als dotze pars totz sos conqueremens,
car l'avian servit molt honorablamens.
D'estorias de Francs sai ieu continuamens,
e del fort Clodoier, que pels sermonamens (Clovis, Clodoveo)
san Remezi, que fon arcivesques de Rems,
crezet la lei de Dieu e ls seus establimens,
e de Carle Martel, que tolc los demamens,
de Pepin lo petit, com visquet leialmens, (Pipino el breve)
de Carle, de Rotlan los grans conqueremens, (Carlomagno)
que feron en Espanha ab las paianas gens, (España; paganos)
e del rei Lodoic que s'aucis enferens: (Ludovico, Luis)
anc no fo negus reis qu'estes plus engalmens,
c'anc non gazanhet terra ni n perdet autramens.
Las estorias englezas sai ben perfiechamens,
de Bruto, lo truant, co afortidamens
arribet en Bretanha ab grans naveiamens
e venc en Englaterra per far pobolamens: (poblamens, poblassions)
lai venquet Cornilieu, lo gaian, encorrens;
quant ac la terra preza ses contradisamens,
fo partida per sortz en mains de guisamens;
de Merli, lo salvatje, con dis escuramens
de totz los reis engles los prophetizamens. (profecías de Merlín)
De la mort Artus sai per que n'es doptamens, (rey Arturo)
de Galvan, so nebot, los aventuramens,
de Tristan e d'Ysolt los enamoramens, (Tristán e Isolda)
e del clerc lauzengier, per quals lauzengamens
de leis e del rei March parti l maridamens;
de Guillelm lo perdut, com fo terra tenens,
del bo rei Aroet, com fo larcs e metens,
e d'aquels reis en sai que sabon autras gens. 
Senhors, encar sai ieu molt be uzadamens
cantar en sancta glieiza per ponhs e per accens,
triplar sanctus et agnus e contraponchamens,
entonar seculorum, non es menhs us amens,
e far dous chans et orgues e contrapointamens,
e sai be mo mestier aperceubudamens,
tot caresme carnal, quatre temps et avens. (Cuaresma; 4T, adviento)
E sai be cansonetas e vers bos e valens,
pastorelas ab precs amoros e plazens,
retroensas e dansas, e gent-e coindamens.
De totas gens del mon sai aver grazimens,
de clercs, de cavaliers, de domnas avinens,
de borges, de joglars, d'escudiers, de servens;
e sai esser del segle ben e ginhozamens,
retenc los fols e ls savis, a cascu sui plazens,
e m sai guarar d'enueitz e de deschauzimens,
e m tenc en gent parlar et en ensenhamens:
e qui aisso non a, non pot esser valens.
Ab totz me sai aidar, ab fols et ab sabens:
ab fols passi com puesc, ab savis saviamens.
Senhors, so's mos tesaurs e mos amassamens,
mos jois e mos repaus e mos delechamens.
E que m tanh si no ai d'aver grans cobramens
que m tengua en paor ni en consiramens?
Set jorns de la setmana m'estau alegramens,
que non ai consirier ni negus pensamens.
Senher Dieus, ja no us quier trop grans tezauramens,
mas santat a mon cors et assaciamens, 
tan cant viurai al segle, vianda e vestimens,
e que m des far las obras, que m sian salvamens
al dia del juzizi, vers Dieus omnipotens.

viernes, 23 de octubre de 2026

Richart de Berbezilh. Atressi cum lo leos

Richart de Berbezilh.

Richartz, Rigaut, Berbezils, Berbesieu. Atressi com Persavaus,


Atressi cum lo leos
que es tant fers quan s'irais
de son leonel, quan nais
mortz ses alen e ses vida,
et ab sa votz quan l'escrida 
lo fai reviur' et anar,
atressi pot de mi far
ma bona domn' et amors
e m garir de mas dolors.
Totas las gaias sazos
venon, et abrils e mais:
ben degra venir oimais
la mia bon' escarida;
trop s'es amors endormida
que m donet poder d'amar
ses ardimen de preiar.
Ai, quantas bonas honors
m'a tout temens' e paors!
Rics fora lo guizardos
e mout fis e mout verais;
per que m'abellis lo fais,
si sa merces no m'oblida.
Aissi cum de nau perida,
don res non pot escampar
mas per forsa de nadar,
atressi for' eu ressors,
domn', ab un pauc de socors.
Marrit mi ten e joios,
soven chan, soven m'irais,
soven magrisc et engrais,
c'aissi s'es en mi partida
amors joioz' e marrida;
ab rire et ab jogar,
ab consir et ab pensar
mostra sas ricas valors
a mi entre ls ris e ls plors.
Totas las bellas faissos
del mon son en vos, e mais,
domna, c'anc bes no i sofrais,
de totas valors complida.
Si fossetz d'amar ardida,
ren no i pogr' om meillurar:
ab tot so etz vos ses par,
d'onor, e de beutat flors.
Domna, Deus vos sal e us gar,
c'om ren non pot meillurar
en vostras finas lauzors;
mas per vos m'auci amors.

Guillem de Saint-Gregori. Be m platz lo gais temps de Pascor

Guillem de Saint-Gregori.

Chrestomathie provençale, Karl Bartsch, Eduard Koschwitz, Eduard Wechssler

que fai foillas e flors venir,
e platz mi quand aug la baudor
dels auzels que fan retentir
lor chan per lo boscatge;
e platz me quand vei sobre ls pratz
tendas e pavaillos fermatz,
e ai gran alegratge
quand vei per campaigna rengatz
cavalliers e cavals armatz.
E platz mi quan li corredor
fan las gens e l'aver fugir,
e platz mi quand vei apres lor
gran ren d'armatz ensems venir;
e platz m'e mon coratge
quand vei fortz chastels assetgatz (assetjatz)
e ls barris rotz et esfondratz,
e vei l'ost el ribatge,
qu'es tot entorn claus de fossatz
ab lissas de fortz pals serratz.
Et atressi m platz de seignor
quand es primiers a l'envazir, (invadí; invadir; atacá; atacar)
en caval, armatz, ses temor,
c'aissi fai los seus enardir
ab valen vassalatge;
e pos que l'estorns es mesclatz,
chascus deu esser acesmatz
e segre l d'agradatge,
que nuills hom non es ren prezatz
tro qu'a mains colps pres e donatz.
Massas e brans, elms de color,
escutz traucar e desgarnir
veirem a l'intrar de l'estor,
e mains vassals ensems ferir;
don anaran a ratge
caval dels mortz e dels nafratz.
E quand er en l'estor intratz,
chascus hom de paratge
non pens mas d'asclar caps e bratz,
que mais val mortz que vius sobratz.
E us dic que tant no m'a sabor
manjars ni beure ni dormir
cuma quand aug cridar: "A lor!"
d'ambas las partz, et aug bruir
cavals voitz per l'ombratge,
et aug cridar: "Aidatz, aidatz!" (ajudéu!; ayudad!)
e vei cazer per los fossatz
paucs e grans per l'erbatge,
e vei los mortz que pels costatz
ant los tronçons ab los cendatz. (ant : an : han : tenen; tienen)
Pros comtessa, per la meillor
c'anc se mires ni mais se mir
vos ten hom, e per la gensor
domna del mon, segon qu'aug dir.
Biatritz, d'aut lignatge,
bona domn' en ditz et en fatz,
fons lai on sortz tota beutatz,
bella ses maestratge,
vostre rics pretz es tant poiatz
que sobre totz etz enansatz.
Baron, metetz en gatge
castels e vilas e ciutatz
enans qu'usquecs no us guerreiatz.

Guillem de Saint-Gregori. Be m platz lo gais temps de Pascor

Raimon de Miraval. Anc trobars clus ni braus + Si tot s'es ma domn' esquiva + Be m'agrada l bels temps d'estiu

Raimon de Miraval.

Raimond de Miravals, Miraval, Miravalh


I. 

Anc trobars clus ni braus
non dec aver pretz ni laus,
pos fon faitz per vendre
contra ls sonetz suaus,
coindetz, aissi com eu ls paus,
e leus ad aprendre,
ab bels ditz clars e gen claus;
car per far entendre
non cal trop contendre.
Car tan prenon cabaus
domnas entre ls fis los faus,
fan amor deissendre;
mas no m tanh que las caus,
ni del tot en tot no m'aus
vas lor dan estendre.
Car cilh que m ten en repaus
mi fa ls tortz defendre
qu'a mains drutz vei prendre.
Tot quan mi dons vol volh,
et tot quan li platz acolh
en patz ses rancura;
pos alhors no m destolh
e josta leis me despolh
nutz ses vestidura,
aitan tenc de ric capdolh
que bon' aventura
no m pot far fraitura.
Pos tan l'am e la volh,
en trac peitz e plus m'en dolh,
car cilh no n pren cura.
E s'eu anc dis orgolh
vas domnas, aras m'en tolh
e torn a mezura.
E drutz qu'es d'aital escolh
conquier joi, e dura
si'n bon loc s'atura.
No sai per quals mestiers
amon domnas cavaliers.
S'amors me soana,
no m sai gabar estiers,
que meins en par vertadiers
qui totz sos bes vana.
Per qu'eu volh plus volontiers
dir cortez' ufana
que vertat vilana.
Los maiors lauzengiers
tenc vas mi dons plazentiers
e cil que ls apana.
E si l menres portiers
fos tan gais ni bobanciers
qu'auzes vestir grana,
plus fora rics sos dobliers,
qu'en tela rensana
jagr' en sa cabana. 


II. 

Si tot s'es ma domn' esquiva
ni m mostr' orgolh ni soan,
ges del seu servir no m las;
ans, car eu vas leis non pas,
li trametrai lai on es
chanso faita de merces;
car per solatz e per chan
creis amors e brot' e rama.
Dins el cor me nais la flama
qu'eis per la boc'en chantan,
don domnas e drutz abras.
E lh sonet son dous e bas,
coind' e leugier e cortes,
per que de grat son apres:
que tals amera tiran
que per mos bels ditz s'abriva.
Per la lengua recaliva
so don eu ai pres lo dan
tan, per pauc no n veng al vas
qu'als fals fenhedors escas.
Ensenh so qu'a lor es bes
quan mi degr' esser promes;
si feira, s'eu saubes, tan
com fai cel que re non ama.
Mas fin' amors m'enliama,
qu'en mi non a ponh d'engan,
ni falsetat non amas;
qu'ab tal domna sui remas,
qu'anc no falhi ni mespres
ni non amet dos ni tres;
per qu'eu autra non deman,
ni farai ja tan quan viva.
Mas car crezet gen badiva,
que de mi s'anes lonhan, -
que m'an levat en tal clas
qu'a pauc de joi no m'an ras, -
ma domna no saup que s fes
qu'anc soferc qu'om la m tolgues;
que tal perdera lauzan
que per autra no s reclama.
Mas lo deziriers m'aflama
e s vai cascun jorn doblan,
tan que m poia sobre l nas. -
Cala, fols, trop en diras. -
No farai, qu'anc no fo res.
Ma domn' e ma bona fes
m'en valgues e l tems d'antan,
que me fos d'alques aiziva.
S'a mon Audiart plagues,
tornar volgr' e mon paes
…
vas leis que tot las m'abriva.
Ben l'en deu penre merces,
qu'anc no lh fi que l desplagues
nulha re petit ni gran,
qu'ins e mon cor non escriva.


III. 

Be m'agrada l bels temps d'estiu
e dels auzels m'agrada l chans,
e lh folha m'agrad' e ls verjans,
e lh prat vert mi son agradiu;
e vos, domna, m'agradatz cent aitans,
et agrada m quan fatz vostres comans:
mas vos non platz que re m denhetz grazir,
mas agrada us car me mor de dezir.
Per un dezir, domna, reviu,
que m'es de totz dezirs plus grans,
qu'eu dezir que l rics benestans
vostre cors deziran m'aiziu,
que mos dezirs se dobles en baizans;
e pos tan be us dezir ses tots enjans,
ja no m laissetz al dezirier aucir,
que deziran deu hom d'amor jauzir.
Tot jauzir d'autr' amor esquiu,
mas de vos a jauzir m'enans,
qu'eu jau los bes e cel los dans
de vos que m faitz jauzen pensiu.
Tan sui jauzens de vos que nulhs afans
no m tol jauzir, que l vostre bels semblans
m'esjauzis tan que cel jorn que us remir
no posc estar ses gaug, vas on que m vir.
Mas alques an virat mon briu
lauzengier que viro ls amans
e viron las domnas prezans
e maint gai viron en caitiu.
E si us viratz, domna, per mal parlans,
vostre fis cors tem que s'en vir truans,
per que s viron plazer en escarnir,
e grans lauzors se vir' en gran maldir.
Mas eu dic que, si totz temps viu,
totz temps dirai vostres comans,
e si m dizetz: "Vai o non ans",
als vostres bels ditz m'umiliu.
Sol no m digatz que remanha l demans,
que totz mos ditz ne passari' enans,
que per nulh dig, domna, pogues partir
lo cor ni ls ditz ni ls faitz de vos servir.
Per servir en ric senhoriu
es bos servire benanans,
per que us volh servir totz mos ans,
et anc servidor meins antiu
non ac la bel' a cui servi Tristans,
ans vos farai de bels servizis tans,
tro mos servirs me fass' en grat venir
o vos digatz: "Mon servidor azir".
De grat dezir, domna, que us jauzis, ans
que s vir per ditz mos servirs en soans,
que servire, ditz hom, qu'a dreit se vir,
quand om no il vol sos deziriers grazir.
Leial, be m platz de mon Estiu l'enans,
mas de mi dons es la valors tan grans
que eu e tug li devem obezir,
per que no lh vol ges Miravals mentir.