Guillem de Saint-Gregori. Be m platz lo gais temps de Pascor

Guillem de Saint-Gregori.

Be m platz lo gais temps de Pascor 

que fai foillas e flors venir,

e platz mi quand aug la baudor

dels auzels que fan retentir

lor chan per lo boscatge;

e platz me quand vei sobre ls pratz

tendas e pavaillos fermatz,

e ai gran alegratge

quand vei per campaigna rengatz

cavalliers e cavals armatz.

E platz mi quan li corredor

fan las gens e l'aver fugir,

e platz mi quand vei apres lor

gran ren d'armatz ensems venir;

e platz m'e mon coratge

quand vei fortz chastels assetgatz (assetjatz)

e ls barris rotz et esfondratz,

e vei l'ost el ribatge,

qu'es tot entorn claus de fossatz

ab lissas de fortz pals serratz.

Et atressi m platz de seignor

quand es primiers a l'envazir, (invadí; invadir; atacá; atacar)

en caval, armatz, ses temor,

c'aissi fai los seus enardir

ab valen vassalatge;

e pos que l'estorns es mesclatz,

chascus deu esser acesmatz

e segre l d'agradatge,

que nuills hom non es ren prezatz

tro qu'a mains colps pres e donatz.

Massas e brans, elms de color,

escutz traucar e desgarnir

veirem a l'intrar de l'estor,

e mains vassals ensems ferir;

don anaran a ratge

caval dels mortz e dels nafratz.

E quand er en l'estor intratz,

chascus hom de paratge

non pens mas d'asclar caps e bratz,

que mais val mortz que vius sobratz.

E us dic que tant no m'a sabor

manjars ni beure ni dormir

cuma quand aug cridar: "A lor!"

d'ambas las partz, et aug bruir

cavals voitz per l'ombratge,

et aug cridar: "Aidatz, aidatz!" (ajudéu!; ayudad!)

e vei cazer per los fossatz

paucs e grans per l'erbatge,

e vei los mortz que pels costatz

ant los tronçons ab los cendatz. (ant : an : han : tenen; tienen)

Pros comtessa, per la meillor

c'anc se mires ni mais se mir

vos ten hom, e per la gensor

domna del mon, segon qu'aug dir.

Biatritz, d'aut lignatge,

bona domn' en ditz et en fatz,

fons lai on sortz tota beutatz,

bella ses maestratge,

vostre rics pretz es tant poiatz

que sobre totz etz enansatz.

Baron, metetz en gatge

castels e vilas e ciutatz

enans qu'usquecs no us guerreiatz.

XXV, Sendatz vermelhs, endis e ros,

XXV.

Sendatz vermelhs, endis e ros,

E tendas e traps despleyar,

Elmes et ausbercs flameyar,

E brandir lansas e bordos,

E cayrels dessarrar espes,

E ferir de bran demanes

Veirem en breu, qu' el Lhaupart fenh

Que say per Flor culhir s' espenh.

Pecx er, si ses pro companhos

Se pleia de las Flors triar;

Pero si ben vol amparar

Lo castel, l' ala ni 'l bastos,

Passar pot Escotz et Engles,

Noroecx et Yrlans e Gales;

Mas tart n' aura y Flor de ver senh,

Si de larc despendre s' estrenh.

E si 'l play bella messios,

Gen prometre, largamen dar,

Semblara de linhatge car

Don foro 'ls fraires valoros

N Anricx e 'N Richartz e 'N Jofres

E poira cobrar Guianes

E Normandia, don me senh,

Car plus tost non troba mantenh.

Mot era genta l' ochaizos

Que Flor pogues Lhaupart mandar,

E sobre luy senhoreyar,

E l' agues tot jorn a sos pros

Per un pauc que de luy tengues:

Mas la flor nasc en aital mes

Que per tot s' espanh et atenh,

Si caut o freg no la destrenh.

E fora genser la razos

Que s coitesso del loc cobrar

On per Melchior e Gaspar

Fon adzoratz l' altisme tos,

Que quan l' us a l' autre comes:

Car, ses la decima, non es

Us tan caut qu' en armes un lenh

Ni 'n bastis trabuquet ni genh.

Al valen gay coms de Rodes

Tramet mon novel sirventes,

Que, si 'l plai, de s' amor me denh

Far alque novel entresenh.

Estiers do, qu' ieu non vuelh ni 'n pren, 

Mas honor de son bel captenh.

        Pierre du Vilar.