Mostrando entradas con la etiqueta plazen. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta plazen. Mostrar todas las entradas

jueves, 22 de octubre de 2026

Guillem de Cabestaing. Li dous consire que m don' amors soven,


Guillaume de Cabestaing. Guillem de Cabestany

Li dous consire
que m don' amors soven,
domna m fan dire
de vos maint vers plazen.
Pensan remire
vostre cors car e gen,
cui eu dezire
mas que non fatz parven. 
E sitot mi deslei
per vos, ges no us abnei,
c'ades vas vos soplei
ab fina benvolensa.
Domn', en cui beutatz gensa,
maintas vetz oblit mei,
que lau vos e mercei.
Totz jorns m'azire
l'amors que us mi defen,
s'eu ja l cor vire
vas autr' entendemen.
Tout m'avetz rire
e donat pensamen.
Plus greu martire
nuills hom de mi non sen.
Quar vos qu'eu plus envei
d'autra qu'el mon estei,
dezautorc e mescrei
e dezam en parvensa:
tot quan fatz per temensa
devetz en bona fei
penre, neus quan no us vei.
En sovinensa
teing la car' e l dous ris,
vostra valensa
e l bel cors blanc e lis;
s'eu per crezensa
estes vas Deu tan fis,
vius ses faillensa
intrer' en paradis.
Qu'aissi m sui ses totz cutz
de cor a vos rendutz
qu'autra joi no m'adutz;
qu'una no porta benda
qu'eu prezes per esmenda
jazer, ni fos sos drutz,
per las votras salutz. (vostras)
Tot jorn m'agensa
l desirs, tan m'abelis
la captenensa
de vos, cui sui aclis.
Be m par que m vensa
vostr' amors, qu'ans que us vis
fo m'entendensa
que us ames e us servis.
C'aissi sui remazutz
sai, senes totz aiutz,
per vos, e n'ai perdutz
mains dons: qui s voilla ls prenda!
Qu'a mi platz mais c'atenda,
ses totz covens saubutz,
vos, don m'es jois vengutz.
Ans que s'encenda
sobre l cor la dolors,
merces deissenda
en vos, domn', et amors;
jois vos mi renda
e m loing sospirs e plors,
no us mi defenda
paratges ni ricors.
C'oblidatz m'es totz bes,
s'ab vos no m val merces.
Ai, bela doussa res,
molt fora grans franqueza,
s'al prim que us aic enqueza
m'amassetz, o non ges,
qu'eras non sai cum s'es.
Non trop contenda
contra vostras valors;
merces vo n prenda
tals qu'a vos si' onors.
Ja no m'entenda
Deus mest sos preiadors,
s'eu voill la renda
dels catre reis maiors,
per c'ab vos no m valgues
merces e bona fes;
quar partir no m posc ges
de vos, en cui s'es meza
m'amors, e si fos preza
en baizan, ni us plagues,
ja no volgra m solses.
Anc ren qu'a vos plagues,
franca domn' e corteza,
no m'estet tan defeza
qu'enans non la fezes
que d'als mi sovengues.
En Raimon, la beleza
e l bes qu'en mi dons es
m'a sai lassat e pres.

sábado, 21 de octubre de 2023

XXI, Be volria de la mellor (Bernard d'Auriac)

XXI.

 

Be volria de la mellor

De totas far chanso plazen,

Quar d' autra chantar non enten

Mas de la verge de doussor;

Qu' estiers non puesc mielhs mos bons motz despendre

Qu' en la doussa dona de paradis,

On dieus pauset totz los bes e 'ls assis,

Per qu' ieu li prec que 'l plassa mon chant prendre.

 

Aitan ses plus viu ad honor

Totz hom, quant ama coralmen

Aquesta dona d' onramen,

E met son temps en sa lauzor;

Quar ela 'n pot mout bon guizardon rendre

Que non es joys, plazer, solatz ni ris

Que non agues totz hom que la servis

E qu' en s' amor totz temps volgues entendre.

 

S' om pogues partir de follor

E de malvais entendemen

Son cor, e servis leyalmen

La mayre de nostre senhor,

E no volgues dieus tan soven offendre

Ni ves lo mon tan fort estar aclis,

Ja fals' amor non l' agr' aissi conquis

Que 'l fezes tan sos avols dons atendre.

 

Nulhs hom no val ni a valor,

Si non lauza la plus valen,

La mayre de dieu doussamen,

Per cui si salvon peccador;

Quar en lieys son totz bos ayps ses contendre,

La mieller es que anc fos ni hom vis;

Tan fon lo pretz dels sieus bes ricx e fis,

Per que dieus volc en lieys per nos dessendre!

 

Mout hi fes gran a nos amor

Dieus, quan venc en lieys humilmen

Per delir nostre fallimen,

E per portar nostra dolor,

E s' en laysset als sieus trahir e vendre,

Et ab sa mort la nostra mort aucis:

Mortz eravam tug, si dieus no muris,

Per qu' a luy plac son cors en crotz estendre.

 

Bernard d' Auriac.

jueves, 12 de octubre de 2023

XII, En Raymbautz, ses saben

XII.


En Raymbautz, ses saben

Vos fara pros domn' amor

Complida, o per vostr' honor

Fara cuidar a la gen,

Ses plus, qu' ill es vostra druda;

E si no sabes chauzir

Lo mielz, segon qu' auzetz dir, 

Vostra razos er vencuda.


Blacatz, d' aquest partimen

Sai leu triar lo meillor;

A lei de fin amador

Mais vueill aver jauzimen,

Tot suavet e ses bruda,

De ma domna cui dezir,

Que fol creire ses jauzir;

Que longua amors es refuda.


En Rambautz, li conoissen

Vos o tenran a follor,

Et a sen li sordeior;

Quar, per jauzir solamen,

Laissatz honor mantenguda:

D' aitan no us podetz esdir

Que pretz no s fassa grazir

Sobr' autres faitz a saubuda.

Blacatz, tan m' es avinen

Quant, ab mi dons cui azor,

Puosc jazer sotz cobertor;

Ren als no m' es tan plazen

Com quan la puosc tener nuda.

Doncs com par qu' ab fol mentir

Poscatz ma razon delir?' 

Mils tans val sabers que cuda.


En Raymbautz, qui soven

Deroca son joguador,

Que ill val, si non a lauzor,

Ni non pot aver guiren?

Non pretz honor esconduda,

Ni carboucle ses luzir,

Ni colp, qui no 'l pot auzir,

Ni oill cec, ni lengua muda.


Blacatz, be us dic veramen

Qu' ieu am trop mais frug que flor,

E mais ric don de senhor

Que si m paguava del ven.

Ja, ab promessa perduda,

Lonc temps no m pot retenir

Cil per cui planh e sospir,

S' ab gaug entier no m' ajuda.


Blacas et Rambaud.