Mostrando entradas con la etiqueta veramen. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta veramen. Mostrar todas las entradas

miércoles, 21 de octubre de 2026

Prière à la vierge. O Maria, Deu maire, Deus t'es e fils e paire:


Noël, Mei amic e mei fiel, laisat estar lo gazel:

Ms. de Paris, lat. 1139, fol. 49. - Paul Meyer, Anciennes poésies religieuses en langue d'oc, Paris 1860, p. 18-19 (Bibliothèque de l'École des Chartes, 21e année, Paris 1860, p. 496-97). - Grdr. § 10, p. 10.

Versus sancte Marie. 

O Maria, Deu maire,
Deus t'es e fils e paire:
domna, preia per nos
to fil, lo glorios.
E lo pair' aissamen
preia per tota jen;
e c'el no nos socor,
tornat nos es a plor.

Confession. 

Eva creet serpen
un agel resplanden;
per so nos en vai gen:
Deus n'es om veramen.
Car de femna nasquet,
Deus la femna salvet,
e per quo nasquet hom
que garit en fos hom.
Eva, moler Adam,
quar creet lo Setam,
nos mes en tal afan
per qu'avem set e fam.
quar d'equeu frut manjet
que Deus li devedet,
e cel que la creet.
E c'el no la'n crees
e deu fruit no manjes,
ja no murira hom
chi ames nostre Don;
Mas tan fora de gen
ch'aner' a garimen;
cil chi perdut seran
ja per re no foran.
Adam menjet lo fruit
per que fom perdut tuit:
Adam no creet Deu,
a tot nos en vai greu.
Deus receubt per lui mort
e la crot a gran tort,
e resors al tert dia,
si com o dii Maria.
Aus apostols cumtet
e dis c'ap Deu parlet,
qu'eu poi de Galilea
viu lo verem angera.
Vida, qui mort aucis,
nos donet paradis;
gloria aisamen
nos do Deus veramen!

martes, 13 de octubre de 2026

Albertz Marques. Domna, à vos me coman,

Albertz Marques.
2701, 7225.

Albertz Marques si fo dels marques de Malespina. Valens hom fo e larcs, e cortes et enseignatz; e sab ben far coblas e sirventes e cansos.


Albertz Marques si fo dels marques de Malespina. Valens hom fo e larcs, e cortes et enseignatz; e sab ben far coblas e sirventes e cansos.

2701.

Domna, à vos me coman,
Qu'anc res mai non amei tan.
Amics, be vos dic eus man
Qu'ieu farai vostre coman.
Domna, trop mi vai tarzan.
Amics, ja noi auretz dan.

Domna, à la mia fe
Morrai s'aissi gaire m te.
Amics membre vos de me,
Domn'aiatz en donc merce.
Amics, si aurai eu be.

Be soi gai et amoros, 
Domna, per l'amor de vos. 
Amics, lo meu cor joios 
Es vostre tota sazos.
Domn'autrejatz lo me vos? 
O ieu, amics bels e bos.

Domna, per vos me cofort
E fas canson e deport. 
Amics, ges non avetz tort,
Que be sabetz queus am fort.
Domna, qo er del conort?
Amics, bona fe vos port.

Be soi garitz ab aitan, 
Domna, de pen' e d'afan. 
Amics, sufren, mercejan
Conqueron li fin aman.
Domna, trop me greva'l dan. 
Amics, ieus reten baizan.

Domna, doncs à vos mi ren
De mas junchas humilmen. 
Marques, en trop d'onramen
Cujatz pujar veramen.
Domna, qu'ieus am finamen.
Marques, e tu fas no-sen.

Domna, molt ai gran talan
Queus tengues à mon coman.
Marques, be m n'irai gardan
Domna, ja noi agratz dan.
Marques, no m'en pliu en tan.

domingo, 10 de diciembre de 2023

Guillaume Figueira. Del preveire maior

Guillaume Figueira.


Del preveire maior

E del emperador

Volgra paz entre lor,

Q' aissi foran marrit

Li Turc e l' Arabit:

Mas trop amaramen

Mena chascuns zo qe ten

E trabaillon si de nien,

Quar nienz es tot zo q'om pot chauzir,

Segon aqo qe es a devenir.


A Dieu, nostre Seinhor,

Qi per nos ac dolor

En la crois e paor,

Segon q' avem auzit,

Coman mon esperit,

Q'el gar de perdemen...

Per q'ai de passar mar talen

Si poges far adrechamen,

Qar lai pot hom, si onran, Dieu servir;

E en aissi volgra mos tortz delir.


Mas qar non ai richor

De passar ab honor,

Remanc sai ab tristor,

Qan pes zo q'ai merit;

Ni com seran grazit,

Sobre tota autra gen,

Cill qi seran de Dieu serven

Lai on el reinhet humilmen;

E a aital conquist fai bon venir

Ont hom conqier gaug qe non pot falhir.


Qe 'l bon envazidor

E 'l bon combatedor

Devon tut a un crit

Passar, qar er complit,

Ab gran afortimen,

De cobrar lo sant monimen;

E non ha cor d' ome valen

Qi lai non vol l' arma e 'l cors enantir

On el nascet e volc per nos murir.


A aqel Dieu mi ren

Q'en la Vergen venc veramen,

E volc per nostre salvamen

Anta e dolor e peina e mor sufrir

E pietat e turmen e consir.


Al pro comte valen

De Tolosa, m digaz breumen

Estiers q'el sapcha veiramen

Qe per so 'l volc Dieus part totz enantir,

Que lai on el nasces l' anes servir.