Mostrando entradas con la etiqueta Peire. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Peire. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de octubre de 2026

Mosenher En Peire, Reis d'Arago, Peire Salvatge, Lo Coms de Fois. Peire Salvatg' en greu pessar

Mosenher En Peire, Reis d'Arago; Peire Salvatge; Lo Coms de Fois.

LA CORONACIÓN DE PEDRO II EN ROMA

7225-6.

Peire Salvatg' en greu pessar
Me fan estar dins ma maizo
Las flors que sai volon passar,
Senes guardar dreg ni razo.
Don prec aicels de Carcasses
Et als Gascos prec que lor pes
Si flors me fan mermar de ma tenensa:
Mas tal cuja sai guazanhar perdo,
Que perdos l'er de gran perdicio.
E mos neps que sol flors portar
Vol cambiar, don no m sap bo,
Son senhal; et auzem comtar
Que s fai nomnar rei d'Arago.
Mas cui que plass' o cui que pes,
Los meus jaques
Se mesclaran ab seus tornes,
E volha dieus que'l plus dreituriers vensa;
Qu'ieu ja nul temps per bocel de Breto
No laissarai lo senhal del basto.

Si midons quez a cors cortes
Ples de totz bes,
Salvatge, valer mi volgues
E del sieu cors me fes qualque valensa;
Per enemics no m calgra garniso,
Ab sol qu'ieu vis la sua plazen faisso.


Resposta de Peire Salvatge.

Senher, reis' qu'enamoratz par
Non deu estar ab cor felo
Contra flors, ans deu arbirar
Com posca far al bon resso
Culhir las flors en aquel mes
On l'estiu es
E las flors naisson plus espes:
E'ls culhidors sian d'aital valensa,
Qu'en poig ni plan, en selva ni boisso
No laisson flor de sai Monmelio.


Lo Coms de Fois.

7225.

Mas qui a flor se vol mesclar
Ben deu gardar lo sieu baston,
Quar Frances sabon grans colps dar
Et albirar ab lor bordon.
E nous fizes en Carcasses
Ni en Genes,
Ni en Gascon, quar no l'amon de res
De pos vas mi ai faita la falhensa.
En breu de temps veirem mos Brogoignon
Cridar Monjoi; el criden Aragon.

sábado, 17 de octubre de 2026

Gui d'Uissel. L'autre jorn per aventura

Gui d'Uissel.

Gui d' Uisel, Ussèl, Ussel


2701, 7225, 7614, 7698.

Gui d'Uissel fo de Lemozi, gentils castelas; et el e siei fraire e son cozi si ero senhor d'Uissel; que es bos castels, e si ne avian motz d'autres.
E l'us de sos fraires avia nom n Ebles e l'autre en Peire, e'l cozin avia nom n Elias. E tug quatre si eron trobador: en Gui si trobava bonas cansos, en Elias bonas tensos, en Ebles las malas tensos, en Peire cantava tot quant els trobavan. En Gui si era canorgues de Brieude e de Monferran, e si entendet lonc temps en madona Margarida d'Albusso e en la comtessa de Monferran, don fetz maintas bonas cansos. Mas lo legatz del Papa li fetz jurar que mais no fezes cansos; e per lui laisset lo trobar e'l cantar.


2701, 7225-6.

L'autre jorn per aventura
M'anava sols cavalcan,
Un sonet notan,
Trobei toza ben estan, 
Simpl' e de bella faitura, 
Sos aignels gardan.
E quant ilh m'auzi cantan, 
Trais s'enan
E pren me pel fren e jura 
Que tan mala no fi can; 
E crida: Robi, no s n'an.

Toza, bella creatura,
Fi m'ieu, qual forfag tan gran
Vos ai fag si m can?
Il respos de mal talan;
Quar lei qu'era fin e pura
Apellest d'engan.
E Robi venc ab aitan
Menassan:
Mas quan me vi m'assegura
E dis que noi penrai dan,
Que trop n'ai eu pres ogan.

Quant ilh vi que non a cura
Que m fassa re mal estan,
Ilh s'en vai ploran;
E Robi dis sospiran:
Pauc val merces ni dreitura
Lai on poder an.
Per qu'ieu tenh à fol aman
Qui las blan:
Quar aitals es lor natura,
Que dels fallimens que fan
Volon que sufram l'afan.

Robi laissatz la rancura,
E queretz d'aissi enan
Tal que nous engan;
Et ieu amarai Duran,
Que m vol donar tal centura
Que val un bezan. 
E vos no m donest un gan 
D'aquest an,
Ni nous peza'l desmezura 
D'est fals maldizen truan, 
Per que m'anatz encolpan.

E Robi com follatura,
Qui que s'agues dic enan,
Vai s'umilian:
Mas ilh no l'au per semblan, 
Ans fug on plus l'esconjura. 
E'l fol sec pregan.
Et ieu, que vauc remiran 
Que faran,
Tenc aprop els l'ambladura
E pero no m cochei tan
Que no los trobes baizan.

E dissero m'en gaban,
Que m'en an
Querre merces e dreitura 
A lei don menti cantan: 
E que m'en lais ab aitan.

Et ieu, que ls vis abrassan
E baizan,
Prec dieu que m do l'aventura 
Qu'ieu trob domna ses engan, 
Ab qui fassa so qu'ilh fan.

2701, 7226.

L'autrier de just' una via
Auzi cantar un pastor
Una canso que dizia:
Mort m'an semblan traïdor. 
E quant el vi qu'ieu venia 
Salh en pes per far m'onor; 
E ditz: dieus sal mo senhor, 
Qu'er ai trobat ses falsia 
Leial amic celador,
A cui m'aus clamar d'amor.

Ieu, quant auzi que volia 
Far de s'amia clamor,
Li dis, enans que plus dia,
Que suefr' en patz sa dolor; 
Qu'ieu l'am, e ges no volria 
Fezes de son dan pejor
Per ditz de lauzenjador. 
Qui ben ama ben castia; 
E qui conorta folor 
Vol qu'om la fossa major.

El pastor que'l mal sentia 
Tornet son cantar en plor; 
E dis: mot ai gran feunia 
Queus fassatz castiador,
Vos que dig avetz man dia
Mal de domnas e d'amor, 
Per qu'ieu soi en gran error:
E sai que ver dis Maria, 
Quant ilh dis que cantador 
Son leugier e camiador.

Er aujatz tan gran folia,
Fi m'ieu, d'aquest parlador,
Que, quan li mostrei la via
D'esser francs e sofridor,
M'apellet de leujairia!
Mas ieu sai sofrir aor
Tan que, quan prenc deshonor,
Dic que servit o avia:
Et apela m peccador
Quan tot lo peccat es lor.

Ab tan vi venir s'amia
Lo pastre de culhir flor;
E viratz li totavia
Camiar paraul' e color.
Bella, si anc jorn fos mia
Ses par d'autre pregador,
Ar nous quier autra ricor
Mas del tort qu'ieu vos avia
Patz vencud' e patz d'amor,
Tro que la m fassatz melhor.

Ela respos al pastor
Qu'el' es sa leial amia:
E feira l semblan d'amor
Si no l fazia paor.

Et ieu, qu'era sols ab lor,
Quan vi qu'enoi lor fazia
Laissiei lieis à l'amador:
Parti m d'els e tinc alhor.

3794, 7225-6, 7614, M.

Si be m partets, mala domna, de vos,
Non es razo qu'ieu me parta de can
Ni de solatz; quar faria semblan
Qu'ieu fos iratz de so don sui joios.
Ben fui iratz, mas eras m'en repen,
Quar apres ai del vostr' ensenhamen
Com posca leu camiar ma voluntat:
Per qu'ara cant d'aquo don ai plorat.

Plorat n'ai eu, e'l mager ocaizos
M'en ven de tal que no s n'ira camian;
Qu'à mi non es, si tot s'en vai gaban,
Anta ni dans, ni leis honor ni pros.
Quar si m camiet per lui nesciamen,
Lui camiara ben leu plus folamen,
Per qu'ieu no l sai d'aquest cambi mal grat:
Tan camiara tro l'aia'l cors camiat.

Mala domna, anc no cugei que fos
Que s'ieu perdes no m'o tengues à dan;
Quar l'aculhir, don vos sabiatz tan,
E'l gen parlar ab las plazens faissos
Vos fazian sobre totas valen:
Mas araus tol foudat l'aculhimen,
E'l gen parlar es mesclat ab barat;
Et en breu temps vos perdretz la beutat.

Tan quant hom fai so que deu es hom pros,
E tan leials quan se gara d'engan:
Per vos o dic, si beus lauzei cantan
Mentr' era'l digz vertadiers e'ls fagz bos.
Ges per aisso no devetz dir qu'ieu men,
Si tot nous tenc ara per tan valen: 
Quar qui laissa so qu'a ben comensat 
Non a bon pretz per aquo qu'es passat.

Mala domna faitz m'avetz enoios
E mal parlier, don non agra talan;
Pero be sai qu'à mal m'o tornaran
E que mens n'er prezada ma cansos. 
Mas non er fait, que tant ai longamen
Vostre voler volgut enteiramen,
Per qu'az horas m'es tant en us tornat
No posc dir sen que vos fassatz foudat.

Adreg fora, si tot non es razos,
Que si domna fezes ren mal estan,
Qu'om loi celes e'ls bes traisses enan:
Mas aras es passada la sazos,
Per queus devetz gardar de fallimen.
A vos o dic, de totas o enten, 
Que si failletz ja no vos er celat;
Ans en vol hom mais dir que per vertat.

Mala domna, lo cor mi part e m fen
Quan mi membra del bel aculhimen, 
Quan vos mi diest lo baizar car comprat
Per qu'ieus rendei lo fals anel veirat.

Rei d'Arago, domnejan e meten
E conqueren conqueretz pretz valen:
Cregut avetz bon pretz e comensat;
E s'o laissatz perdut avetz lo grat.

La chiqueta María teníe un corderet

lunes, 11 de diciembre de 2023

Tenson d' Albert et de Pierre.

Tenson d' Albert et de Pierre.


En Peire, duy pro cavalier

An mes tot lur entendemen

En una pros dompna valen,

E fan n' amduy gran messio;

Mas l' us en sap triar son pro

E 'n melhuyra son afaire,

E l' autr' es del sieu gastaire

Tan que mermatz n' es de gran re.

De qual deu mielhs aver merce,

Segon so que us n' es veiayre?


Albert, selh que met e conquier,

E sap retener, e despen,

E met lo sieu honradamen,

Deu aver mais de gazardo

Que selh que met tot a bando;

Que folhs pareys e muzaire

Qui ve fol far, e no pot faire

So qu' a amic tanh e cove;

E meyns a de bon pretz ab se

Selh qu' a tot dat qu' el donaire.


Amicx Peire, per messongier

Vos en tenran li conoyssen;

Que selh que a destruimen

Met lo sieu, e non garda co,

E no serca ga ni razo,

Dic qu' es plus fizels amaire

Qu'el vostre qu' es amassaire;

E drutz qu' amassa ni rete

Non ama ges per bona fe,

Ans es, ves si dons, trichaire.


Albert, be us tenc per ufanier,

Quar mais prezatz foudatz que sen.

E non es doncx plus avinen

Qu' hom digua: Pros es que pros fo?

Quar qui sol dir oc e ditz no.

Si era reys o emperaire,

Sos pretz no pot valer gaire.

Per qu' ancmais selh que no s recre,

E creys lo sieu, e pretz mante,

Deu bona dompna retraire.