Mostrando entradas con la etiqueta folhar. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta folhar. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de octubre de 2026

Peire de Bossinhac, Bossignac. Quan lo dous temps d'abril

Peire de Bossinhac.

Peire de Bossinhac, Bossignac. Quan lo dous temps d'abril


7225.

Peire De Bossignac si fo un clercs gentils hom d'Autafort, del castel d'en Bertran del Born. Trobaire fo de bons sirventes de reprendre las domnas que fazian mal, e de reprendre los sirventes d'en Bertran del Born.

2701, 7225-6.

Quan lo dous temps d'abril
Fa'ls albres secs folhar,
E'ls auzels mutz cantar,
Quascus en son lati,
Ben degr' aver en mi
Poder de tal trobar,
Com pogues castiar
Que mals ni dans no m'en pogues venir.

Qu'ieu cugei entre mil
Una bona trobar,
E non o puec anc far;
Ans segon lor traï,
E fan o atressi
Co'l laires al bendar,
Que vol aver son par
A las antas sofrir,
Per que'l mazans sobre lui totz no s vir.

Qui en loc feminil
Cuja feudat trobar
Ben fari' à blasmar;
Qu'ieu ditz qu'en jatz cani
Vai be cercar saï.
Ni qui vol comandar
Sos poletz ni bailar
Al niblan per noirir,
Ja us dels grans no m do pois per raustir.

E quella que del fil
A sos ops no pot far,
Ad autra'n fai filar;
E ja pejor mati
Nous cal de mal vezi:
Que so qu'avetz pus car
Vos faran adirar,
O tal res abelir
Que d'est mil ans nous poiri' avenir.
Tant an prim e sotil
Lur cor per enganar,
C'una no pot estar
Que sa par no gali;
Pueis s'en gab' e s'en ri
Quan la vei folejar:
E qui d'autrui afar
Tan gen se sab formir,
Ben es semblan que'l sieu sapch' enantir.

Si las tenetz tan vil
Que las voillatz reptar,
Sempreus iran jurar (Sempre us)
Sobre las dens n Arpi,
Que so qu'om au ni di
No fai à consirar:
E sabran vos pagar 
Tan gen ab lor mentir 
C'à lurs engans nuls hom no s pot gandir.

Ans Rainart d'Alengri
Mielhs no se saup venjar,
Quant lo fes escorjar
Ni l det per escarnir
Capels e gans, com ieu fas quan m'azir.
Domnas, pois castiar
Nous voletz de faillir,
O ans o cans vos en faran gequir.

viernes, 2 de octubre de 2026

10. Marcabrus. A la fontana del vergier, (+ Biografia, Chabaneau)

10. Marcabrus. *

Secondo il testo del Bartsch (Chrest. prov. p. 49).

Marcabrus, Marcabruns, Marcabrun, Marcabrunela,

A la fontana del vergier,
on l' erb' es vertz jostal gravier,
a l'ombra d'un fust domesgier,
en aiziment de blancas flors 
e de novel chant costumier, 
trobei sola, ses companhier, 
cela que no volc mon solatz.
So fon donzel' ab son cors bel, 
filha d'un senhor de castel; 
e quant eu cugei que l'auzel 
li fesson joi e la verdors, 
e pel dous terminis novel, 
e que entendes mon favel, 
tost li fon sos afars camjatz. 
Dels olhs ploret josta la fon 
e del cor sospiret preon. 
Jhesus, dis ela, reis del mon, 
per vos mi creis ma grans dolors, 
quar vostra anta mi cofon; 
quar li melhor de tot est mon
vos van servir; mas a vos platz!
Ab vos s' en vai lo meus amics, 
lo bels el gens el pros el rics; 
sai m' en reman lo grans destrics, 
lo deziriers soven el plors. 
ai mala fos, reis Lozoics, 
que fai los mans e los prezics, 
per quel dols m' es el cor intratz! 
Quant eu l' auzi desconortar, 
ves leis vengui jostal riu clar. 
bela, fi m' eu, per trop plorar 
afola cara e colors;
e no vos qual dezesperar, 
que cel que fai lo bosc folhar, 
vos pot donar de joi assatz.
Senher, dis ela, ben o cre 
que Deus aja de mi merce 
en l' autre segle per jasse,
quon assatz d' autres peccadors; 
mas sai mi tol aquela re
don jois mi crec; mas pauc mi te, 
que trop s' es de mi alonhatz.

* Biografia, secondo il testo dello Chabaneau (op. cit. p. 9): Marcabrus si fo de Guascoingna, fils d' una paubra femna que ac nom Maria Bruna...
Marcabrus si fo gitatz a la port d'un ric home, ni anc no saup hom quis fo ni don. e n'Aldrics del Vilar fetz lo noirir. apres estet tan ab un trobador, que avia nom Cercamon, qu'el comenset a trobar; & adoncx avia nom Panperdut; mas d'aqui enan ac nom Marcabrun. et en aquel temps non apellava hom canson, mas tot quant hom cantava eron vers. e fo mout cridatz et auzitz pel mon, e doptatz per sa lenga; car fo tant maldizens, que a la fin lo desfeiron li castellan de Guiana, de cui avia dich mout grant mal.

châtelain, catalán, català, catalá, catalan, castell, castellán, castellano, castlà, castla,