Mostrando entradas con la etiqueta Rodes. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Rodes. Mostrar todas las entradas

miércoles, 14 de octubre de 2026

N Uc Brunet ou Brunenc. Cuendas razos e novelas plazens

N Uc Brunet ou Brunenc.

N Uc Brunet ou Brunenc. Cuendas razos e novelas plazens



2701, 7225, 7614, 7698.

Uc Brunet si fo de ciutat de Rodes, qu'es de la seignoria del Comte de Tolosa, e fo clergues; e apres be letras e saup ben trobar. Subtils era mot e de gran sen natural; e fes se joglars e fes motas de bonas cansos, mas non fetz sons. Et anet ab lo rei'n Anfos d'Arago, et ab lo comte de Tolosa, e ab lo comte de Rodes lo sieu seignor, et ab en Bernart d'Anduza, et ab lo Dalfi d'Alvernhe. Et entendet en una borzeza d'Orlhac, que avia nom madona Galiana; mas ela non lo volc amar ni retener, ni far negun plazer endreg d'amor: e tan qu'ela avia fag son drut del comte de Rodes, e donet comiat à 'n Uc Brunenc. Et adonc n Uc, per la dolor que el n'ac, mes se en l'ordre de Cartosa; et aqui el morí.

2701, 3794, 7225-6, C, M.

Cuendas razos e novelas plazens
Contem hoi mais et aiam bel solatz;
E partam nos d'enois e de foldatz,
Et aprendam cortezias e sens:
Quar la foldatz ten dan mantas sazos,
E sen cortes es gaug onratz e bos.

Ab los joios deu hom esser jauzens,
E gen parlar ab los enrazonatz;
Quar aitan so de bos motz, si'ls cercatz,
Com de vilas e de desavinens:
E gen parlars ab avinens respos
Adutz amics e no creis messios.

Mas d'una res soi en greu pessamens;
Don viura joi si cantar l'es emblatz?
Ni co sera cors ben amans triatz,
Si ja non es ni jogans ni rizens?
Per cest o dic embroncatz cossiros?
Que à las vetz se fenhon Salamos.

E qui cujatz queus sia defendens,
Si avols es, qu'om nous apel malvatz?
Que temps avetz e poder vos es datz
E noi vezetz mentre'l lum es ardens.
Gardatz vos i que'l temps es tenebros
E noi veiretz quan lo lum er rescos.

Quar un perilh cor sobre totas gens,
Mortz, que desfai los comtes e'ls prelatz; 
Per que val mais si fatz que si pensatz,
Qu'en pauc de temps i ven alongamens:
Pero lo fatz es avinens e bos
Que no s'i paus malvada ocaizos.

martes, 13 de octubre de 2026

Deude de Pradas. En un sonet gai e leugier

Deude de Pradas.

Deude de Pradas

2701, 7225.

Deude de Pradas si fo de Rosergue, d'un borc que a nom Pradas, pres de la ciutat de Rodes quatre legas; e fo canorgues de Magalona. Savis hom fo mot de letras e de sen natural, de trobar. E saup mout la natura dels auzels prendedors. E fes cansos per sen de trobar; mas no movian d'amor. Per que non avian sabor entre la gen, no foron cantadas.

2701, 3794, 7225-6, M.

En un sonet gai e leugier
Comens canso gai'e plazen,
Qu'estiers non aus dir mon talen
Ni descubrir mon dezirier.
Dezir ai que m ve de plazer,
E'l plazer mou del bon esper,
E'l bon esper de joi novel,
E'l joi novel de tal castel
Qu'eu no volh dir, mas à rescos,
A cels cui amors ten joios.

Joios son ieu; et ai mestier
De far plazer à bona gen,
D'onrar joglars, d'amar joven,
De dar enans qu'om no mi quier;
E quan del tot non ai poder
Sivals que n'o faitz aparer.
Quant autrui sai que m sia bel
Adoncs fas d'autrui flor capel:
E soi cortes tengutz pels pros,

Enoios son li lauzengier
E'ls gelos, q'us no s'en defen;
Quar on plus vos faran parven
Queus amon de cor vertadier
Adoncs vos cujan decazer;
E pugnaran matin e ser
Com vostre joi se descapdel.
S'als no podon mouran cembel,
E seus voletz nous falh tensos:
Mas sufretz e venceres los.

Bel acollir e plazentier,
Olh amoros, esguart rizen,
Gai domnei ab motz d'avinen,
Fina beutat ab pretz entier
Me fan ma domna tan voler,
Que re no tenc autrui temer.
E qui s vol fenhedor m'apel,
Qu'en prezen tenc sotz mo mantel
Pros domna malgrat del gelos,
Ab plazer de mos companhos.

E pois no m podon mei guerrier 
Mermar ni tolre pensamen,
E tenc mon cor aitan jauzen,
No sai de que m leu cossirier.
Que midons sab aitan valer
Que quan se vol me pot aver,
Ja noi man letra ni sagel,
Ni m done cordon ni anel;
Mas denhe me dir: amics dos,
Aissi com vos m'avetz ai vos.

De ben amar non ai parier,
Ni trop amador de mon sen;
Quar qui plus ama finamen
De sidons ditz qu'il s'o enquier.
Ieu no l'ai ges; mas ilh per ver
A be me ses tot retener.
Mas ieu no m dolh de tal clavel,
Ans sent al cor un dous cairel
Don fin'amor m'es gazardos;
Qu'aisso m dona que tanh à dos.

De mo mal aip conosc en ver
Que bati ferr freg ab martel.
Folia fatz, quar i apel
Neguna res, mas que s'ieu fos
Aissi com solh tot en perdos.

Vai t'en canso, no t cal temer
Fol augur de cat ni d'auzel,
Tro sias denan Gui d'Uisel;
E di l: aissi m tramet à vos
Fol Cosselhs, quar es amoros.

viernes, 20 de octubre de 2023

IX, Pus lo dous temps ve jogan e rizen,

IX.


Pus lo dous temps ve jogan e rizen,

Guais e floritz, joyos, de bel semblan,

Be 'l devem doncx aculhir en chantan,

Pus el no fai de joy tan bel prezen,

Quar gaugz nos es donatz per alegrar,

E qui no l' a, si 'l deu far aparer,

Que de conort movon gaug e plazer,

Don hom en pren ades son miehs a far.


Quar si fos bon so que sol esser gen

Et agrades so que fon benestan,

Ieu cre qu' el temps valgra, qu' es atretan

Cum anc se fes, segon mon escien;

Mas quecx apren so que degr' oblidar,

Et oblida so que degra saber,

E leva sus so que degra chazer,

E bayssa jos so que degra levar.


Tot aisso fan li ric desconoyssen,

Qu' an mes derrier so qu' anava denan,

Don e condug, joy e solatz e chan,

E cuion pretz aver tot per nien;

Mas per razo non o podon portar,

Quar anc hom pros no fo ses pro tener,

Ni fo anc hom valen senes valer,

Ni bos ses be, li larcx senes donar.


En aissi an atras tornat joven

E gaug e pretz e valor e boban,

Qu' el guay dompney qu' om tenia entrenan

An li pluzor volt en deschauzimen;

E pus amors ten vil so qu' es plus car,

Non pot a dreg leial nom retener,

Quar qui despen tot son pretz en un ser

Pueys de cent jorns no pot tan recobrar.


Qu' ieu vi d' amor lo gaug e l' us e 'l sen;

Coblas e motz, cordos, anel e guan,

Solian pagar los amadors un an;

Ar es perdut qui demanes non pren;

Mas sazos fon qu' el maior don d' amor

Voli' om mais esperar que tener,

Et eras sai qu' ab lo complit voler

Moro 'l dezir que solon domnas far.


Per so val mais d' amor so qu' om n' aten

Que 'l cochos don desavinen no fan,

Que 'l dan son bo e plazentier l' afan,

E 'l sospir dous e 'l maltrag eissamen;

Mas pueys qu' amors non pot plus luenh anar,

D' aqui en lai torna en non chaler,

E muda 'l cor e ven en dezesper,

E drutz repren so que sol dezirar.


Dieus sal Rodes, qu' el a senhor valen,

Larc e cortes, savi e gen parlan,

E de donar a trop mager talan

Que de tener non a selh que o pren,

Qu' ieu 'n sai lo ver e mielhs a cuy en par;

E dieus don li bona via tener

De ben en mielhs e de pretz en poder,

Qu' els adregz fagz d' amor puesc' heretar.


Vas Anduza vuelh mon chant enviar,

Quar talant ai de mon senhor vezer,

Quar creys meten de pretz e de poder,

E viu ab gaug e vol jauzens estar.


Senher Guirautz, re no sap melhurar

Lo plus sabens el vostre captener;

Quar gaug de cor e vida de plazer

A qui ab vos pot viure ni renhar.


Hugues Brunet.

miércoles, 18 de octubre de 2023

XXXIX, Belh m' es quan d' armas aug refrim (Guillaume de Montagnagout)

XXXIX.

Raynouard, choix, poésies, troubadours, kindle

 

Belh m' es quan d' armas aug refrim

De trompas lai on hom s' escrim,

E trazon prim

L' arquier melhor

Nostri e lor,

E vey de senhas bruella;

Adoncx trassalh

Cor de vassalh,

Tro que sos cors s' erguelha.

 

Com de Tolza, on plus es prim

Lo ricx, vos vey de pretz al cim;

E vuelh qu' aissi m

Don dieus s' amor,

Cum part lauzor

Vostre ric pretz capduelha;

Sol qu' a un talh,

Qui ara us falh

May ab nos no s' acuelha.

 

La Marcha, Foys e Rodes vim

Falhir ades als ops de prim,

Per qu' ie 'ls encrim,

De part honor

E de valor,

Don quasqus si despuelha;

Qu' en tal sonalh

An mes batalh

Don non tanh pretz los vuelha.

 

Jamais no s cug que s desencrim,

Quar trop s' a levat peior crim

Qu' el de Caim,

Hom qui l' amor

Del ric senhor

De Toloza era s tuelha;

Quar qui defalh,

Ni a senhor falh,

Greu er que no s' en duelha.

Si 'l rey Jacme, cuy no mentim, 

Complis so qu' elh e nos plevim, 

Segon qu' auzim,

En gran dolor

Foran ab plor

Frances, qui qu' o desvuelha;

E quar defalh,

Qu' ades no salh,

Totz lo mons lo 'n reiruelha.

 

Engles, de flor

Faitz capelh o de fuelha;

No us detz trebalh,

Neys qui us assalh,

Tro qu' om tot vos o tuelha.

 

Guillaume de Montagnagout.