Mostrando entradas con la etiqueta dolens. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta dolens. Mostrar todas las entradas

jueves, 29 de octubre de 2026

Peire de Vilamur. Neyt et jorn dins en la pessa

Peire de Vilamur.

Peire de Vilamur. Neyt et jorn dins en la pessa



Dansa d'amors am refranh, per la qual foc jutgat lo gauch a mestre Peyre de Vilamur, bachelier en leys, l'an M.CCCC. LXV. (1465)

Neyt et jorn dins en la pessa
no m puesc tenir d'alegrar,
quant mi sove la noblessa
de la flor que m fay pensar,
En mon joven me comensa
amors de far mortalz jocs;
tant m'art he 'mflama sos focs
qu'en passi greu penedensa,
dolor mortal e destressa;
et no puesc alz cossirar
si no que la gentilessa
de la flor que m fay pensar.
Helas, no m puesc ben deffendre
que no senta la dolor
que passi per fin' amor,
don cuda lo mieu cor fendre,
dolens et plens de tristessa,
qui no cessa de plorar,
per tal sos volers aguessa
de la flor que m fay pensar.
Prec humilment, test' enclina,
eysausisqua mon desir,
car no y a plus medecina
per me far tost engausir:
no 's creatura que sabessa
autra milhor cogitar, (atra milló pensá; cogito, ergo sum)
que surmontes la princessa
de la flor que m fay pensar.
Ma blancha flors e mestressa,
sus trastot quan es ses par,
datz me l secors e l'endressa
de la flor que m fay pensar.

sábado, 17 de octubre de 2026

Guillems Figuieira, Figuera. No m laissarai per paor

Guillems Figuieira.

Guillems Figuieira, Figuera. No m laissarai per paor

7225.

Guillems Figuera si fo de Tolosa, fils d'un sartor et el fo sastre. E quant li Frances aguen Tolosa si s'en venc en Lombardia. E sap ben cantar, e fez se joglar entre los (citaudis) citadins. Non fo hom que saubes caber entre'ls baros ni entre la bona gen, mas mout se fez grazir als arlots et als putans et als hostes taverniers. E s'el vezia bon home de cort venir lai on el estava, il n'era tristz e dolens; et ades se penava de lui abaissar e de levar los arlotz.

7225, 7614.

No m laissarai per paor
Q'un sirventes no labor
En servir dels fals clergatz;
E quan sera laboratz,
Conoisseran li pluzor 
L'engan e la felonia
Que mou de falsa clerzia;
Que lai on an mais forsa ni poder
Fan plus de mal e plus de desplazer.

Aquist fals prezicador
An mes lo segl' en error;
Qu'il fan los mortals peccatz.
Pos cels cui an prezicatz
Fan so que ven far à lor,
E tug segon orba via:
Doncs si l'uns orbs l'autre guia
No van andui en la fossa cazer?
Si fan, so dis dieus qu'en sab be lo ver.

Vers es que nostre pastor
Son tornat lop raubador,
Qu'il rauban devas totz latz.
E mostran semblan de patz,
E confortan ab doussor
Las oveillas noit e dia,
Pos quas las an en bailia
Et il las fan morir e decazer
Ist fals pastor, don ieu m'en desesper.

Pois fan autre dezonor
Al segl' et à dieu major;
Que s'un d'els ab femna jatz,
Lendema tot orrezatz
Tenra'l cors nostre senhor;
Et es mortal eretgia:
Que nul preire no deuria
Ab sa putan orrezar aquel ser
Que lendeman deja'l cors dieu tener.

E si vos en fatz clamor,
Seran vos encuzador
E seretz n'escumenjatz;
Ni, s'aver no lor donatz,
Ab els non aures amor
Ni amistat ni paria.
Vergina Sancta Maria,
Domna sius platz laissas me'l jorn vezer
Que 'ls posca pauc dubtar e mens temer.
Vai sirventes, ten la via,
E di m'à falsa clerzia 
Qu'aicel es mortz qui s met en son poder:
Qu'à Toloza ne sab hom be lo ver.

martes, 17 de octubre de 2023

Pièces sur les croisades. I. Pus de chantar m' es pres talens, (+ Index)

Raynouard, choix, poésies, troubadours, kindle

Pièces sur les croisades.


I.


Pus de chantar m' es pres talens,

Farai un vers don sui dolens;

Non serai mais obediens

De Peytau ni de Lemozi.


Ieu m' en anarai en eyssilh;

Laissarai en guerra mon filh,

En gran paor et en perilh;

E faran li mal siey vezi.


Pus lo partirs m' es aitan grieus

Del seignoratge de Peytieus,

En garda de Falco d' Angieus

Lais ma terra e son cozi.


Si Falco d' Angieus no 'lh secor

E 'l reys de cui ieu tenc m' onor,

Mal li faran tug li pluzor

Qu' el veyran jovenet meschi.


Si molt non es savis e pros,

Quant ieu serai partit de vos,

Tost l' auran abayssat en jos

Fello Guasco et Angevi.


De proeza e de valor fui,

Mais ara nos partem abdui;

Et ieu vauc m' en lay a selui

On merce clamon pelegri.


Aissi lais tot quant amar suelh,

Cavalairia et orguelh,

E vauc m' en lay, ses tot destuelh,

On li peccador penran fi.


Merce quier a mon companho,

S' and li fi tort, que lo m perdo,

Et ieu prec ne Jeshu del tro

Et en romans et en lati.


Mout ai estat cuendes e gais,

Mas nostre seingner no 'l vol mais;

Ar non posc plus soffrir lo fais,

Tant soi apropchatz de la fi.


Totz mos amicx prec a la mort

Qu' il vengan tuit al meu conort,

Qu' ancse amey joi e deport

Luenh de me et en mon aizi.


Aissi guerpisc joy et deport

E var e gris e sembeli.


Comte de Poitiers.

//

Index.

II, senhors per los nostres peccatz

III, En honor del Paire en cui es

IV, Er nos sia capdelhs e guerentia

V, So qu' hom plus vol e don es plus cochos,

VI. Ara sai eu de pretz quals l' a plus gran

VII, Era nos sia guitz Lo vers dieus Iheus Critz,

VIII, Nostre senher somonis el mezeis

IX, Pus flum Jordan ai vist e 'l monimen,

X, Ara parra qual seran enveios

XI, Per pauc de chantar no me lays,

XII, Si m laissava de chantar

XIII, Hueimais no y conosc razo

XIV, Aras pot hom conoisser e proar

XV, Lo senher que formet lo tro

XVI, Baros Ihesus qu' en crotz fon mes

XVII, Bel m' es, quan la roza floris

XVIII, Quan lo dous temps ven, e vay la freydors,

XIX, Totz hom qui ben comensa e ben fenis

XX, Tornatz es en pauc de valor

XXI, Emperaire, per mi mezeis,

XXII, Ira e dolor s' es dins mon cor asseza,

XXIII, El temps quan vey cazer fuelhas e flors,

XXIV, Qui vol aver complida amistansa

XXV, Ab grans trebalhs et ab grans marrimens