Mostrando las entradas para la consulta menestral ordenadas por fecha. Ordenar por relevancia Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas para la consulta menestral ordenadas por fecha. Ordenar por relevancia Mostrar todas las entradas

lunes, 26 de octubre de 2026

Folquet de Lunel. Tant es lo mons ar ples d'engan,

Folquet de Lunel.

Folquet de Lunel. Per amor e per solatz,

Tant es lo mons ar ples d'engan,
c'om auci si e son paire,
e l paires lo filh mal menan
e l cozin german e l fraire;
la maire auci son enfan
e l clerc tolon escumenjan
de so que lur es veiaire.
E l'emperador grans tortz fan
als reis, sol c'o puescon faire,
e l rei als comtes atrestan;
e l comte de gran afaire
dezereto ls baros tot l'an,
e l baro mant bel repaire
de lors cavaliers a tort an;
e l cavalier a gran aire
vivo ils caitieus pages pluman.
Tals n'i a, neus de l'araire
lur levo ls buous, non dreg gardan.
E l pages per bolas traire
se perdon, e l pastor talan,
que no s'en sabon estraire;
e l fossor, car demandon gran
loguier, per lur fals maltraire;
e l metge lur mestier falsan;
aquilh que no sabo gaire,
cuion guerir et auciran,
per qu'es mal c'om lor o paire.
E l menestral e l mercadan
tug so mentidor o laire,
l'us vas l'autre ab bel semblan
d'amor, per aver atraire.
E l joglaret e l viandran
si perdon per mal retraire.
E veus d'aquest segle truan
com engana mant peccaire!
Tant es aquest segle farssitz
de gens mot dezordenadas
qu'engana molhers e maritz
tan c'aucis l'us l'autr' en badas.
Mas las molhers enganairitz, (les dones engañadores
can son dels drutz emprenhadas, (cuan están dels amans preñades
fan entendre las trichairitz, (fan entendre les traidores
de lurs maritz son cargadas; (que dels seus marits están carregades
e cuion aver escarnitz
lurs maritz, las desastradas,
cant an perdutz lurs esperitz,
e remanon enganadas
per jovensels enfoletitz,
e mais per sels c'an clergadas.
Aras parlem dels descausitz
alberguiers, co son malvadas
gens; mot seretz ben aculhitz
per els e per lurs mainadas,
al venir, e mot obezitz;
las ostas auretz privadas,
e las sirventas peccairitz
tenran vos apparelhadas;
e can vos seretz reculhitz
ab els, e seran sermadas
las viandas, er faitz l'envitz,
que manjon totas vegadas
ab vos, que seretz gen noiritz!
E lur trametetz onradas
prentalhas, segon que aizitz
ne seretz; e s'enviadas
lur avetz auca ni perditz
e carns frescas e saladas
e pans blancx e vis esclarzitz,
vendran vos avols sivadas
mal lieuradas e fes poiritz
e manjadoiras traucadas.
Pueis auran vos los porcx aizitz
e truiassas afamadas.
E can vos seretz adormitz,
manjaran a grans goladas.
E jairetz en lensols blezitz
e en cossers dezonradas
e seretz mal e lag cabitz
de coissis e de flessadas.
Pueis al comtar seretz malditz,
si de las doas soudadas
non lur datz quatre sous complitz
de lurs falsas denairadas.
Veus co us er lo prezens grazitz
de las viandas delgadas
de que vos los auretz servitz!
Tant son gens desarengadas
en aquest segle qu'esbaitz
sui don seran restauradas
las armas dels angels marritz,
c'ab Lucifer son dampnadas.
Grans deu esser lo cossiriers
c'aver devem, ses falhensa,
car al Senhor qu'es drechuriers
de nos fam desconoissensa,
qu'el nos es francx e drechuriers
e nos ses obediensa
ves lui, que mans tormens sobriers
sofri per nostra guirensa.
Pauc fam dels mandamens premiers
qu'el nos fei, per negligensa
nos en laissam, per qu'els derriers
jutjamens n'aurem pendensa.
L'us es vaudes e liauniers (Vaud, vaudois, Baudes)
e de mala conoissensa,
l'autr' eretges, l'autr' usuriers,
l'autre rete ses temensa
cartas pagadas o deniers
comandatz en sa plevensa.
L'autr' es molheratz bagassiers
ses lei e ses penedensa,
e l'autre dels quatre cartiers
de Dieu dira descrezensa:
per cass' o per joc, per estiers
a son tort pren defalhensa.
L'autr' es a sas gens mals terriers,
l'autre son senhor bistensa
de son dreg. S'el es corturiers,
s'es d'un rei en mantenensa.
L'autr' es a senhor lauzengiers
tan que met peleg' e tensa
entre lui e sos companhiers,
tro'n geta la bevolensa.
L'autr' es ricx hom que volontiers
servissials covenensa,
que a cap de trent' ans entiers
non auran mas lur vivensa.
L'autre ve paures almoiniers
a senhor que l fa valensa
tan qu'es ricx, e pueis si mestiers
li fa, no n a sovinensa.
L'autr' es bailes o peatgiers,
c'al senhor fai tot creissensa
de rendas, tan l'es plazentiers,
qu'en met s'arm' en nonchalensa;
e l'autr' es corrieus o bandiers,
que tot l'an en mal despensa
per gatjar pastors o boviers
e d'autres, ses conoissensa.
L'autr' es trobaires messongiers,
que non a ges d'estenensa
de mal dir, qui dons ufaniers
no l vol dar ses retenensa.
L'autr' es de penre prezentiers
draps o deniers a crezensa,
pueis al pagar sera frontiers
que us dira, ses reverensa,
que vos es us grans renoviers,
si l'avetz fag avinensa.
L'autr' es alcavotz mercadiers
de femnas, ses essiensa,
que d'als non a sa chalensa.
L'autr' es paures, ricos parliers,
que totz jorns bregas comensa,
l'autr' es maldizens lagotiers
d'autres e de sa naissensa,
l'autr' es ribautz e taverniers,
que tot l'an fa sa despensa
per tavernas e per seliers, (per tabernes o per bodegues; cellers)
qu'en als non a s'entendensa.

viernes, 23 de octubre de 2026

Chanson de la Croisade Albigeoise (Murel, Muret)

Chanson de la Croisade Albigeoise.

Chanson de la Croisade Albigeoise (Murel, Muret)



Histoire de la croisade contre les hérétiques Albigeois, écrite en vers provençaux, publiée par M. C. Fauriel, Paris 1837, p. 212-224, v. 2970-3139 (F). La chanson de la croisade contre les Albigeois p. p. P. Meyer, Paris 1875/79, I, 133-140 (M). Le passage choisi raconte la bataille de Muret (1213). Cf. L. Kraack, Ueber (über) die Entstehung und die Dichter der Chanson de la croisade contre les Albigeois, Marburg 1884. 
Grdr. § 16, p. 16. St. p. 38.

Li donzel van tost diire al conselh principal
qu'els fassan de Murel issir l'ost comunal
e que no i trenquen plus ni bareira ni pal, (barreira : barrera)
mas que ls laisso lains estar totz de cabal,
e que s'en torn cascus als traps per son cabal, (traps : tendes)
que l bos reis lor o manda ab cor emperial;
qu'en Simos i vindra avan de l'avespral, (Simón de Monfort, Montfort)
e vol lo lains pendre mais qu'en autre logal.
E ls baros, cant o auzo, eisson tuit comunal 
e van s'en per las tendas, cascus vas son fogal,
e manjuio ne bevon, li pauc e l maioral.
E cant agron manjat, viron per un costal
lo comte de Montfort venir ab so senhal
e mout d'autres Frances, que tuit son a caval.
La ribeira resplan co si fosso cristal
dels elmes e dels brancs, qu'eu dig, per sant Marsal,
anc en tan pauca gent no vis tan bon vassal.
E intran a Murel per mei lo mercadal
e van a las albergas com baron natural
e an pro atrobat pa e vi e carnal.
E pois a l'endema, can viro lo jornal,
lo bos reis d'Arago e tuit li seu capdal (Pedro II, al 1213)
eison a parlament defora en un pradal,
e lo coms de Tholoza e l de Foih atertal, (Toulouse; Foix; atretal)
e lo coms de Cumenge ab bon cor e leial
e mout d'autres baros, en Ugs, lo senescal,
e ls borzes de Toloza e tuit li menestral: (burguesos de Toulouse)
e l reis parlet primers.
Lo reis parlet primers, car el saup gent parlar.
"Senhors", so lor a dit, "auiatz que us vulh monstrar.
Simos es lai vengutz e no pot escapar.
Mas pero eu vos vulh d'aitant asabentar,
que la batalha er abans de l'avesprar.
E vos autres siats adreit per capdelar (vos autres : vosaltres; vatres)
e sapjatz los grans colps e ferir e donar,
que, si eran detz tans, si ls farem trastornar."
E lo coms de Toloza se pres a razonar:
"Senher, reis d'Arago, si m voletz escoutar,
eu vo n diirei mo sen ni que n'er bo per far. (yo vos diré mon señ)
Fassam entorn las tendas las barreiras dressar,
que nulhs om a caval dins non posca intrar.
E si venoi lh Frances, que vulhan asautar,
e nos ab las balestas les farem totz nafrar.
Cant auran les cabs voutz, podem los encausar (los caps girats)
e poirem los trastotz aisi desbaratar."
So ditz Miquel de Luzia: "Jes aiso bo no m par
so que ja l reis d'Arago fassa cest malestar.
E es mout grans pecatz, car avetz on estar,
per vostra volpilhia us laichatz deseretar."
"Senhors," so ditz lo coms, “als non pusc acabar.
Ers sia co us vulhatz, c'abans de l'anoitar
veirem be cals sira darriers al camp levar.”
Ab tant cridan: "Ad armas!" e van se tuit armar,
entro sus a las portas s'en van esperonar
si que an los Frances trastotz faits ensarrar.
E per meia la porta van las lansas gitar,
si que l d'ins e l de fora contendon sul lumdar
e s gieten dartz e lansas e s van grans colps donar,
d'entrambas las partidas ne fan lo sanc raiar,
que trastota la porta veiratz vermelheiar.
Can aicels de la fora no pogron dins intrar,
dreitament a las tendas s'en prendo a tornar;
ve ls vos asetiatz totz ensems al dinnar!
Mas Simos de Montfort fai per Murel cridar,
per trastotz los osdals, que fassan enselar
e fassan las cubertas sobre ls cavals gitar,
que veiran dels de fora si ls poiran enganar.
A la porta de Salas les ne fan totz anar.
E cant foron de fora pres se a sermonar:
"Senhors, baro de Fransa, no us sei nulh conselh dar,
mas qu'em vengutz trastuit per nos totz perilhar.
Anc de tota esta noit no fi mas perpensar,
ni mei olh no dormiron ni pogron repauzar.
E ai aisi trobat e mon estuziar
que per aquest semdier nos covindra passar,
c'anem dreit a las tendas com per batalha dar;
e si eison de foras, que ns vulhan asaltar,
e si nos de las tendas no ls podem alunhar,
no i a mas que fugam tot dreit ad Autvilar."
Ditz lo coms Baudois: "Anem o esaiar; (le compte Bauduen)
e si eisson de fora, pensem del be chaplar,
que mais val mortz ondrada que vius mendigueiar." (honrada)
Ab tant Folquets l'avesques los a pres a senhar, (Folquet de Marsella)
Guilheumes de la Barra los pres a capdelar
e fe ls en tres partidas totz ensems escalar
e totas las senheiras el primer cap anar; (y totes les señeres, siñals)
e van dreit a las tendas.
Tuit s'en van a las tendas per meias las palutz,
senheiras desplegadas e ls penos destendutz,
dels escutz e dels elmes on es li ors batutz,
e d'ausbercs e d'espazas tota la plasa'n lutz.
E l bos reis d'Arago, cant los ag perceubutz,
ab petits companhos es vas lor atendutz.
E l'ome de Tolosa i son tuit corregutz,
que anc ni coms ni reis no n fon de ren creutz.
E anc non saubon mot tro ls Frances son vengutz,
e van trastuit en la on fo l reis conogutz.
El escrida: "Eu so l reis?" Mas no i es entendutz
e fo si malament e nafratz e ferutz
que per meia la terra s'es lo sancs espandutz;
e loras cazec mortz aqui totz estendutz.
E l'autri, cant o viro, teno s per deceubutz;
qui fug sa, qui fug la, us no s'es defendutz.
E li Frances lor corro e an totz los destrutz
e an les malament de guiza combatutz,
c'aicel que vius n'escapa se te per ereubutz.
Entro sus al Rivel es lo chaples tengutz,
e l'ome de Tolosa, c'als traps son remazutz,
estero tuit ensemps malament desperdutz.
E'n Dalmatz d'Enteiselh es per l'eiga embatutz (l'aiga : aigua)
e crida: "Deus, aiuda! grans mals nos es cregutz,
que l bos reis d'Arago es mortz e recrezutz,
e tant baro dels autres que so mortz e vencutz:
ja mais tan grans dampnatjes non sera receubutz.
Ab tant es de Garona fors de l'aiga issutz,
e l pobles de Toloza, e lo grans e l menutz,
s'en son trastuit ensems ves l'aiga corregutz,
e passon cels que pogon, mas mouts n'a remazutz,
l'aiga qu'es rabineira n'a negatz e perdutz,
e remas ins el camp trastotz le lor trautz:
don fo lo grans dampnatges per lo mon retendutz,
car mans om i remas totz mortz e estendutz,
don es grans lo dampnatges.
Mout fo grans lo dampnatges e l dols e l perdemens,
cant lo reis d'Arago remas mort e sagnens,
e mout d'autres baros, don fo grans l'aunimens
a tot crestianesme et a trastotas gens.
E ls omes de Tholosa, totz iratz e dolens,
aicels qui son estortz, que no son remanens,
s'en intran a Tolosa dedins los bastimens.
E'n Symos de Montfort, alegres a jauzens,
a rentengut lo camp, don ac mans garnimens,
e mostra e retra trastotz sos partimens.
E lo coms de Tolosa es iratz e dolens
ez a dig al capitol, ez aquo bassamens,
que al mielhs ques els poscan fassan acordamens,
que el ira al papa far sos querelhamens,
qu'en Simos de Montfort ab sos mals cauzimens
l'a gitat de sa terra ab glazios turmens.
Poih issic de sa terra e sos filhs ichamens;
e ls homes de Tolosa, cum caitius e dolens,
s'acordan ab Simo e li fan sagramens,
e redo s a la gleiza a totz bos cauzimens.
E l cardenals trames a Paris ichamens
al filh del rei de Fransa c'ades venga correns.
Ez el i es vengutz, bautz e alegramens,
ez intran a Toloza trastot comunalmens
e perprendo la vila e los albergamens
ez albergon ab joia dedins los pazimens.
E ls omes de la vila dizon: "Siam suffrens;
suffram so que Deus vol trastot paziblamens;
que Deus nos pot aidar que es nostre guirens."
E l filhs del rei de Fransa, qu'es de mal consentens,
Simos e l cardenals e'n Folcs mescladamens
an dig en lor secret c'an lo barreiamens 
per trastota la vila e pois lo focs ardens. 
E'n Simos se perpensa, que es mals e cozens,
que, si destrui la vila, non er sos salvamens;
que mais val sia seus totz l'aurs e totz l'argens.
E poih fo entre lor aitals emprendemens
ques umplan los valatz, e nulhs om defendens
no si posca defendre ab negus garnimens,
e trastotas las tors e ls murs e ls bastimens,
que sian derrocatz e mes en fondemens.
Aisi fo autreiatz e dig lo jutjamens,
e'n Simos de Montfort remas terra tenens
de trastotas las terras ques eran apendens
al comte de Tholosa ni als seus ben volens,
qu'el es dezeretatz ab fals prezicamens;
e l reis torna s n'en Fransa.

jueves, 1 de octubre de 2026

6. Alfonso X di Castiglia. Declaratio, Anfos de Castela, Girautz Riquier

6. Alfonso X di Castiglia.

Declaratio quel senher rei
fe per la suplicatio que Gr. Riquier fe - Girautz, Giraud
per lo nom de joglar l'an MCCLXXV. (1275)

Secondo la edizione del Pfaff (in Mahn, Werke der Troubadours, IV, 182-91).   
Declaratio quel senher rei N' Anfos de Castela fe per la suplicatio que Gr. Riquier fe	- Girautz, Giraud per lo nom de joglar l'an MCCLXXV. (1275)



Sitot s' es grans afans als homes malanans
d' autrus afars parlar, qui honor ten en car
et a sen e saber, ab esforsat poder
deu los seus enantir es deu penre albir
dels autrus per sazos e mielhs dels pus curos.
… e nos a qui pesars
de motz afars es datz, avem voler assatz,
que al nostre dever fassam nostre poder.   

La major razo.

El nom del ver dieu paire, e del fil, que de maire
verge nasc ses oblit, e del sant esperit,
qu'es vers en unitat: l'an la nativitat
de Crist .M. e .CC. .LXXV. corren,
el mes de junh issen, per bon entendemen,
car non forsa razos, requist dizem: Amfos
per gracia de Dieu e per lo plazer sieu
reys regnans de Castela e reys per ques capdela
Toleta e Leos, Gallicia el bos
regne de Cibilia, de Cordoa, de Murcia,
d' Algarbi, de Geyan; per so que soplecan (Jaén)
nos mes denan l'autr'ier temens Gr. Riquier
per lo noms de joglars, proan per mot afars
ben son entendemen contral defalhimen
dels noms especials; …
… e nos, sitot rependre
crezem que non volran mot que saber non an,
per lonhar bes de mals, et avem afars als,
de quem deu mais caler, segon nostre saber
volem n'azordenar d'alcus; car a nos par
pro razos ab vertatz. Gr. nos a mostratz
d'aiso l'entendemen pro breu e clarmen,
e proat, don mais val, per tot lo general
dels crestias del mon VI manieiras ne son:
clergue e cavayer, borzes e mercadier,
menestral e pages. de cascun d'aquetz es
part generalitat per cognoms declarat
tot aisi cos cove; et als joglars tanh be
calsque declaramens. car pus qu'entr' autras gens
truep entr' els de manieiras, et a n' i de leugieiras,
que hom non deu nomnar per lo nom de joglar;
car mot vivon vilmen. et a n' i issamen
que devon per saber honrat que an, aver
autre nom part joglars...
… e si trobam que fo
autra vetz declarat, segon proprietat
de lati, qui l'enten, car tug li esturmen
instrumenta dig so, e donc quil nom espo
de joglars d'esturmens, d'aqui es dissendens,
e son istriones; e son inventores
dig tug li trobador; e tug li tumbador
en las cordas tirans o en peiras sautans
son ioculatores. d'aquest nom es l'engres
noms vengutz de joglars a sels cui plai anars
per cortz e per lo mon. mas aitan ben ne son
l'un com l'autre nomnat, et es mal costumat,
qui la vertat enten. d'autres noms a prezen
n' i a segon romans, quels homes paux o grans
los sabon dreg nomnar; ab tot son dig joglar:
so son tragitador e contrafazedor,
e d'autres atressi. e car o an aisi
las gens uzat de dir, segon de nostr' a**,
er mot greu revocar; pero adhordenat
es pro ben en Espanha, e no volem ques franha;
mas digas com se ditz, c'assatz es ben partitz
per cognoms lurs afars. hom apela joglars
totz cels dels esturmens; et als contrafazens
ditz hom remendadors; e ditz als trobadors
segriers per totas cortz; et homes secx e sortz
endreg de captenh bo, que dizon ses razo
o fan lur vil saber vilmen ses tot dever
per vias e per plassas, e que menon vils rassas
a deshonor viven, ditz hom per vilzimen
cazuros ab vertat. aisi es acorsat
per Espanha de dir; per que pot hom chauzir
als noms que sabon far. pero tug son ioglar
apelat en Proensa, e sembla nos falhensa
grans de tot lo lenguatje, don mais son d'agradatje
chansos ab bos trobars. mot es gran malestars,
car vils gens de vil vida non es del mon partida
per c'om apelals bos. perque cocelham nos
e dizem per razon, que tug, sabent o non
aunit, vilmen viven, qu'en lunha cort valen
nos devon prezentar, co sels que fan sautar
simis o bocx o cas, o que fan lurs jocx vas,
si com de bavastels, o contrafan aucels,
o tocan esturmens, o cantan entre gens
bassas per pauc d'aver, que non devon caber
el nom de joglaria; ni cels que de folia
fan cortz seguen semblan, que vergonha non an
lunhs faitz plazens ni bos, hom los apel bufos,
co fa en Lombardia. e sil c'ab cortesia
et ab azaut saber se sabon captener
entre las ricas gens per tocar esturmens
o per novas contar d'autrui o per cantar
autrus vers e cansos, o per d'autrus faitz bos
e plazens per auzir, podon ben possezir
aquel nom de joglar. atressi pot nomnar
quis vol, cascus per si; mas car es en aisi
de dir acostumat, sian joglar nomnat
aquist; car per dever devon en cort caber
et esser benanan; car mot gran mestier an
en las cortz aitals jens, car motz recreamens
aportan e plazers. e sels on es sabers
de trobar motz e sos, d'aquels mostra razos
com los deu hom nomnar. car qui sap dansas far
e coblas e baladas d'azaut maistrejadas,
albas e sirventes, gen e be razos es,
c'om l'apel trobador. e deu aver honor
per dreg mais de joglar, c'us autres se pot far
joglars ab so saber. atressi per dever
devon aver honor per trobar li melhor,
qui razo vol gardar. car qui sap cansos far
e vers d'aucturitat e novas de bon grat
e bels essenhamens, mostran temporalmens
o esperitual per c'om pot ben de mal,
sol se vol, elegir, honor deu possezir
el mon, car Dieus lai fa. si aital captenh a
co s'atanh al saber, segon lo sieu poder
pus autre trobador, car la via d'onor
de grat e de dever mostra per bel saber
gen l'escur declaran, e faria son dan
tart qui tot o crezia, donc silh c'an maistria
del sobiran trobar, sembla saubesso far
tot cant trobador fan; e can bon captenh an,
par que son acabat al fach a que son dat,
cant volon cortz seguir, donc, segon nostr' albir
noi uzem lunh empag que de nom e de fag
non lur tanha onors. e dizem, quels melhors
que sabon essenhar com se deu capdelar
cortz e faitz cabalos en vers et en cansos
et en autres dictatz c'avem de sus nomnatz,
deu hom per dreg dever nomnar e per saber
don doctor de trobar. doctors; car doctrinar
sabon ben, quils enten, los trobadors ab sen
per aver captenh bon; et aisi per razon
poirian los apelar cilh c'o volran servar;
e crezem c'o faran li cert que saber an
o lur es d'agradatje, al mens per lo lengatje
que val mais a trobar...

sábado, 29 de agosto de 2026

Vendemiar, vremá o bremá, Vendemia, Vindemia, Vendanha, Vendemiaire, Vendemiador - Reyre-venda

Vendemiar, v., lat. vindimiare, vendanger.
Part. prés. Per so penho li penhedor, 
A lei de vendemiador,
Septembre lo razim trencan
E sa vinha vendemian.
Brev. d'amor, fol. 47.
Pour cela les peintres peignent, à manière de vendangeur, Septembre le raisin coupant et sa vigne vendangeant.
Part. pas. Vit... requier que sia vendemiada. Eluc. de las propr., fol. 225.
(chap. La viña... requerix (demane) que sigue bremada.)
Vigne... demande qu'elle soit vendangée.
ANC. CAT. Venemar. CAT. MOD. Veremar. ESP. Vendimiar. PORT. Vindimar. 
IT. Vendemmiare. (chap. Bremá o vremá.)
 
menos cassá pokemons y mes cavá caballons, que estéu agilipollats, copón.
 
2. Vendemia, Vindemia, s. f., lat. vindemia, vendange.
Blatz en meyssos, vi en vendemias per revendre.
Sera habundantia de vendemias. 
V. et Vert., fol. 14 et 151.
Blé en moissons, vin en vendanges pour brocanter.
Sera abondance de vendanges. 
Setembre,... el qual so vindemias. Eluc. de las propr., fol. 125.
Septembre,... auquel sont vendanges.
ANC. CAT. Venema. CAT. MOD. Verema. ESP. Vendimia. PORT. Vindima. 
IT. Vendemmia. (chap. Brema, bremes; bremadó, bremadós, bremadora, bremadores; bremat, bremats, bremada, bremades; vrema, vremes; vremadó, vremadós, vremadora, vremadores; vremat, vremats, vremada, vremades.)
 
raím, va, racimo, carroll, vins

 

3. Vendanha, s. f., vendange.
Prumieras vendanhas. Tit. de 1291. DOAT, t. XI, fol. 223.
Premières vendanges.
(chap. Primeres vremes o bremes.)
 

 

4. Vendemiaire, Vendemiador, s. m., lat. vindemiator, vendangeur.
Per so penho li penhedor,
A lei de vendemiador,
Septembre lo razim trencan.
Brev. d'amor, fol. 47.
Pour cela les peintres peignent, à manière de vendangeur, Septembre le raisin coupant.
Setembre,.… el qual so vindemias, per que en semblansa de vindemiador lo depinho. Eluc. de las propr., fol. 125.
Septembre,... auquel sont vendanges, c'est pourquoi en ressemblance de vendangeur le dépeignent.
ANC. CAT. Venemador. CAT. MOD. Veremador. ESP. Vendimiador. PORT. Vindimador. IT. Vendemmiatore. (chap. Vremadó, vremadós, vremadora, vremadores; bremadó, bremadós, bremadora, bremadores.)
 
Estisora de bremá , tamé per a podá, y com ajuda cuan se esporgue (per als chits o rechitos).
 
Vendre, v., lat. vendere, vendre.
Volion vendre tot quant avion a Berniz. Titre de 1168.
(chap. Volíen vendre tot cuan (lo que) teníen a Berniz, Bernis.)
Voulaient vendre tout ce qu'ils avaient à Bernis.
Fig. Ses mentir negus hom no us vendria.
(chap. Sense mentí cap home vos vendríe. Vore “lo burro mort”.)
Pons de la Garde: D' un sirventes.
Sans mentir nul homme ne vous vendrait.
Loc. Si puosc, ie 'l car vendrai l' erguel
Que fes en la cort de Cardueil.
Roman de Jaufre, fol. 52.
Si je puis, je lui vendrai cher l'insolence qu'il fit à la cour de Carduel.
Ie us prometz qu' enans que ieu moria, crusselhment ho car vendrei. 
Philomena.
Je vous promets qu'avant que je meure, cruellement je le vendrai cher.
Totz sui siens ses donar e ses vendre. 
P. Vidal: Per miels.
Tout je suis sien sans donner et sans vendre.
Cui sui hom per vendr' e per dar.
G. Adhemar: S' ieu conogues.
De qui je suis homme pour vendre et pour donner.
Prov. Qui car compra, car venda.
(chap. Qui car compre o crompe, car vengue; ven; vendre car.)
B. Tortis: Per ensenhar.
Qui achète cher, cher vende.
Qui ben penh, ben ven.
(chap. Qui be pentine, be ven.)
Le Moine de Montaudon: Autra vetz.
Qui bien peint, bien vend.
Part. pas. fig. 
Olivier, lo gentil, s' es ben cel jorn vendut. Roman de Fierabras, v. 510.
Olivier, le gentil, s'est bien ce jour-là vendu.
ANC. FR. En serf venduz est Joseph. Anc. trad. du Psaut. de Corbie, ps. 104.
CAT. Vendrer. ESP. PORT. Vender. IT. Vendere. (chap. Vendre : veng o venc, vens, ven, venem, venéu, venen; venut, venuts, venuda, venudes; vendré; vendría; si yo venguera un burro mort.)
 
Una sagala que vivíe a un poble del Matarraña, Pepa,

 

2. Venda, s. f., vente.
Aus, tu que fas compras e vendas.
(chap. Escoltes (sens), tú que fas compres y ventes.)
P. Cardinal: Jhesum Crist.
Entends, toi qui fais achats et ventes.
Loc. Als Juzieus lo mes en venda.
Bertrand de Born: Quan vey pels.
Aux Juifs il le mit en vente.
ANC. CAT. Venta. CAT. MOD. Venda. ESP. Venta. PORT. Venda. IT. Vendita.
(chap. Venta, ventes.)

 

3. Vendable, adj., lat. vendibilem, vendable.
Totas cosas vendablas. Doctrine des Vaudois.
(chap. Totes (les) coses vendibles o venedores o pera vendre.)
Toutes choses vendables.
ANC. FR. Qui se souvient de rechief tout avoir esté vendible.
Anc. trad. des Paradoxes de Cicéron, p. 19.
CAT. ESP. Vendible. IT. Vendibile. (chap. Vendible, vendibles.)

 

4. Vendeire, Vendedor, s. m., vendeur.
Enquera sia lo vendeire tengutz del pretz qu' el n' ag.
Trad. du Code de Justinien, fol. 17.
Encore que le vendeur soit tenu du prix qu'il en eut.
CAT. Venedor. ESP. PORT. Vendedor. IT. Venditore. (chap. Venedó : home que ven, venedós, venedora : dona que ven, venedores.)

5. Vendedor, adj., vendable, propre à être vendu.
Alcuna chausa... sera vendedoira. Regla de S. Benezeg, fol. 65.
Aucune chose... sera vendable.
(chap. Cordé venedó, cordés venedós, ovella venedora, ovelles venedores.)

6. Vendition, Vendezos, s. f., lat. venditionem, vente.
Si cum es vendezos o comprazos o changes.
Non es vendezos, ans es changes.
(chap. No es venta, sino cambi.)
Trad. du Code de Justinien, fol. 8 et 37.
Ainsi comme est vente ou achat ou échange.
Ce n'est pas vente, mais c'est échange.
La vendition de tals bens. Statuts de Provence. BOMY, p. 45.
La vente de tels biens.
ANC. FR. Pour vendition, tradition, séduction ne autrement.
Monstrelet, t. II, fol. 204.
ESP. Vendición.

 

7. Venal, Venau, adj., lat. venalis, vénal, qui se vend.
Si la causa era venals, las messios son adoncs utils.
Trad. du Code de Justinien, fol. 50.
Si la chose était vénale, les dépenses sont alors utiles.
Moral. Veias cum es sancta Glieysa venals.
P. Cardinal: Un sirventes.
Voyez comme est sainte Église vénale.
Son mercadeiras venaus. 
B. de Ventadour: Chantars no.
Sont marchandes vénales.
- Vil, bas, méprisable.
En aquest segle venal.
Lanfranc Cigala: Oi ! maire.
Dans ce monde vénal.
Las unas son cabals,
E las autras venals.
Arnaud de Marueil: Razos es.
Les unes sont distinguées, et les autres viles. 
Fig. Per cal razon avetz sen tan venal.
T. de Bracas et de P. Vidal: Peire.
Pour quelle raison vous avez l'esprit si vil.
- Humble, modeste, soumis.
Gaucelm Faidit, entendeire venals
Degra penre si cum vos avetz pres.
T. d'Aimeri de Peguilain et de G. Faidit: Gauselms.
Gaucelm Faidit, amant modeste devrait prendre ainsi comme vous avez pris.
Serai vos de servir tan venals,
Que ja no m' er afans a sofrir mals.
Bertrand du Pujet: Bona domna.
Je vous serai à servir si soumis, que jamais ce ne me sera peine de souffrir maux.
Fig. Ab parauletas venals
Vol far creire del ben qu' es mals.
Aimeri de Peguilain: De so dont hom.
Avec douces paroles vénales il veut faire croire du bien qu'il est mal.
- Vulgaire, commun, ordinaire.
Non es mos chans tant venals
C' a totz sia comunals.
Raimond de Miravals: Tuit sil que.
N'est pas mon chant si vulgaire qu'à tous il soit commun.
Voil far auzir un sirventes venal. 
Reforsat de Folcalquier: En aquest son.
Je veux faire ouïr un sirvente vulgaire.
- Faux, dissimulé.
Non es venals,
Mas ver a guisa de messal,
So qu' ieu l' ai dich tota via.
Aimeri de Peguilain: Pos ma bella.
N'est point faux, mais vrai à guise de missel, ce que je lui ai dit toujours.
Fols tals sui eu, ni fatz semblan venal.
Lanfranc Cigala: Non sai si.
Semblable fou je suis, et je fais mine dissimulée.
Subst. Remanran li menut e 'l venal.
Resteront les petits et les vils.
CAT. ESP. PORT. Venal. IT. Venale. (chap. Venal, venals.)

 

8. Venable, adj., marchand, vendable.
Pan venable. Cartulaire de Montpellier, fol. 141.
Pain marchand.
En que las causas venablas fossan. Priv. conc. par les R. d'Angleterre, p. 17.
En quoi les choses vendables fussent.

 

9. Venassal, adj., vénal, vendable. 
Ma obra era venassals. Calendrier provençal.
Ma oeuvre sera vénale.
10. Vendicar, v., lat. vendicare, revendiquer.
Part. pas. subst. Pagaria lo vendicat segon que s' en seg.
Paierait le revendiqué selon qu'il s'en suit. 

11. Revendre, v., lat. revendere, revendre, brocanter, vendre.
Non pensan d' als
Mas cum puoscan revendre
Dieu e sos amicx.
G. Figueiras: Sirventes vuelh.
Ne pensent à autre chose excepté comment ils pourront vendre Dieu et ses amis.
Cel qui fan pan per revendre.
(chap. Aquella que fan pa pera revendre.)
Giraud de Borneil: Honratz es.
Ceux qui font pan pour brocanter. 
Que condug lor revenda.
P. Cardinal: Tot farai.
Qui nourriture leur vende.
CAT. Revendrer. ESP. PORT. Revender. IT. Rivendere. (chap. Revendre.)

 

12. Revendeyre, Revendedor, s. m., revendeur.
Si alcus revendeyre compra dins la vila causa mangadoira.
For de Montcuc, Ord. des R. de Fr., 1463, t. XVI, p. 135.
Si aucun revendeur achète dans la ville chose mangeable.
Revendedor, obrier e menestral.
Raimond de Castelnau: Mon sirventes.
Revendeurs, ouvriers et artisans.
ESP. Revendedor. IT. Rivenditore. (chap. Revenedó, revenedós, revenedora, revenedores.)

 

13. Revendeira, s. f., revendeuse. 
Revendeira... que penhora. Tit. de 1254. DOAT, t. CXV, fol. 92.
Revendeuse... qui gagne.

 

14. Reyre-venda, s. f., arrière-vente.
Lurs vendas e lurs reyre-vendas. Tit. de 1413, de Ste. Eulalie de Bordeaux.
Leurs ventes et leurs arrière-ventes.