Mostrando las entradas para la consulta leys ordenadas por fecha. Ordenar por relevancia Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas para la consulta leys ordenadas por fecha. Ordenar por relevancia Mostrar todas las entradas

martes, 20 de octubre de 2026

Chrestomathie provençale, Karl Bartsch, Eduard Koschwitz, Eduard Wechssler

Chrestomathie provençale
(Xe-XVe siècles)
par
Karl Bartsch,
sixième édition entièrement refondue
par
Eduard Koschwitz.

Marburg. 
N. G. Elwert, libraire-éditeur. 
1904.


G. Otto, Imprimerie aulique, Darmstadt. 

Chrestomathie provençale, Karl Bartsch, Eduard Koschwitz, Eduard Wechssler



Avant-propos.

Malgré la récente publication de trois anthologies rivales, la Chrestomathie provençale de K. Bartsch n'a rien perdu de l'ancienne popularité qu'elle doit à l'heureux choix des textes et aux légitimes sentiments de piété qu'a pour son défunt auteur le public savant. 
La cinquième édition n'en a pas été épuisée plus lentement que celles qui la précédaient. Il a donc fallu entreprendre cette nouvelle édition, qu'après quelques hésitations, faciles à comprendre, je me suis décidé à publier, sur la demande réitérée de son éditeur actuel, M. Braun-Elwert de Marburg.
La dernière édition qu'ait publiée l'auteur a paru en 1879. La cinquième 
édition, de 1892, n'en était qu'une reproduction anastatique. Depuis ce temps-là, la philologie provençale, qui doit tant à K. Bartsch, a fait bien des progrès qu'une nouvelle édition ne pouvait ignorer. Aussi avons-nous soumis toutes les parties de l'ouvrage à une revision attentive, sans toutefois en changer entièrement la forme ni le caractère primitifs. 
Loin d'augmenter le nombre des textes, nous avons, au contraire, supprimé les extraits des traductions du Code de Justinien et du Nouveau Testament, les poésies de Serveri et de Raimon de Cornet, et les six petites chartes insérées par l'auteur, qui ne nous paraissaient d'aucune utilité. Nous avons mis à profit les éditions récentes, critiques ou non, des textes, utilisés par Bartsch et, autant que les circonstances nous le permettaient, enrichi les listes des variantes. Tous les morceaux ont été soigneusement revus et corrigés aussi à l'aide des nombreuses corrections, qu'on a proposées, et qui se trouvent éparpillées dans les Revues de philologie romane. Nous avons fait, en tête des textes, une part plus large à la bibliographie et, dans l'intérêt des autodidactes, nous y avons ajouté des renvois au Grundriss zur Geschichte der provenzalischen Litteratur de K. Bartsch (Grdr.) et au Précis de la littérature provençale publié par M. Stimming dans le Grundriss de Gröber (vol. II, sect. 2; St.).
L'orthographe régularisée par Bartsch a été généralement conservée; 
cependant, pour plusieurs pièces, nous avons préféré les orthographes établies par les auteurs d'éditions critiques. Les j trop nombreux de Bartsch, au milieu et à la fin des mots, qui correspondaient à des sons bien différents dans les divers idiomes du Midi de la France, ont fait place aux i des manuscrits, qui semblent moins se prêter à des interprétations erronées. Pour faciliter l'entendement des textes provençaux, les enclitiques, que Bartsch avait soudées aux mots précédents, en ont été séparées par des points ou des apostrophes, selon les procédés actuellement en faveur. La ponctuation trop parcimonieuse de l'auteur a été remplacée par une ponctuation plus abondante et qui tâche également de se conformer à l'esprit de la syntaxe médiévale. Dans le numérotage et dans l'arrangement des variantes nous avons introduit quelques petits changements qui permettront de comparer avec moins de peine les lignes du texte aux notes qui y correspondent. 
Nous avons supposé que personne ne se servirait de la Chrestomathie sans avoir au préalable étudié les éléments de la phonétique, de l'orthographe et de la morphologie provençales; aussi nous a-t-il semblé 
inutile de reproduire le Tableau sommaire des flexions provençales, dont les formes, chaque fois qu'elles présentaient des difficultés pour le débutant, ont trouvé une place dans le Glossaire. Celui-ci a été enrichi d'étymologies, et les mots allemands en ont disparu pour faire place à des interprétations françaises plus nombreuses. Autre innovation de la présente édition: les substantifs et les adjectifs sont donnés sous la forme du cas oblique singulier. Exception a été faite pour quelques mots qui, dans les textes, ne se présentaient qu'à un cas sujet très divergent du cas oblique. Enfin nous avons accru l'ancien Index décidément trop maigre de l'auteur. M. Braun-Elwert, de son côté, a eu soin de rendre la lecture de la Chrestomathie plus agréable à l'œil par le choix d'un meilleur papier et de caractères plus grands et plus distincts que ne l'étaient ceux des éditions précédentes.
Nous espérons, l'un et l'autre, que sous cette nouvelle forme, la Chrestomathie de Bartsch demeurera, pour l'étude de la langue et de la littérature provençales, un des plus pratiques instruments de travail. 

Königsberg. E. Koschwitz. 

M. Eduard Koschwitz est décédé subitement le 14 mars dernier. 
C'est par une mort prématurée qu'il a été enlevé aux siens et au travail, le jour même de la fête de Mme (Madame) Koschwitz. Il était encore en pleine activité, qui s'exerçait dans les sens les plus divers. Le matin, il venait de donner ses soins assidus à la nouvelle édition de la chrestomathie provençale, qu'il avait sur le chantier, lorsque une apoplexie du cœur finit sa vie si riche de labeur et de succès.
M. Koschwitz a dû laisser inachevée la chrestomathie provençale, dont 
l'impression était avancé jusqu'à la colonne 606 (plaideiamen).
Restait à revoir les épreuves de ce qui manquait du glossaire. 
Madame Koschwitz et M. Braun-Elwert m'en avaient prié, et je me chargeais, à mon gré, de cette petite tâche, tout en avouant combien le maître regretté aurait conduit à meilleure fin ce livre utile dont il a fait, on peut dire, son œuvre à lui. 

Marburg, août 1904. 

            Eduard Wechssler. 




Table.
(N. E. Los números de página no coinciden en este formato. Se omiten.)

Avant-propos.
Aimeric de Pegulhan
Domna per vos estauc en greu turmen.
En aquel temps que'l reis mori n'Anfos.
Si cum l'albres que per sobrecargar.
Alba.
En un vergier sotz folha d'albespi.
Alphonse II, roi d'Aragon.
Per mantas guizas m'es datz.
Amanieu de Sescas.
Essenhamen de la donzela.
Arnaut de Carcasses.
Novas del papagai.
Arnaut Daniel.
L'aur'amara fa'ls bruoills brancutz.
Lo ferm voler qu'el cor m'intra.
Arnaut de Maroill. (Marueill, etc.)
Bel m'es quan lo vens m'alena.
Domna genser que no sai dir.
Arnaut Vidal.
Cirventes.
Ballades.
A l'entrada del tens clar.
Coindeta sui si cum n'ai greu cossire. 
D'amor m'estera ben e gent.
Mort m'an li semblan que ma dona'm fai.
Barlaam et Josaphat.
Beatrice, comtesse de Die.
A chantar m'er de so qu'eu no volria.
Bède, liber scintillarum, traduction.
Bernart de Ventadorn.
Be m'an perdut lai enves Ventadorn.
Quan la douss' aura venta.
Quant vei la lauzeta mover.
Tant ai mon cor plen de joia.
Tençon avec Peirol.
Bertolome Zorzi.
Aissi co'l fuocx consuma totas res.
Bertran de Born.
Ges de far sirventes no m tartz.
Ieu m'escondisc, dompna, que mal non mier.
Mout mi platz quan vei dolenta.
Puois als baros enoia e lor pesa.
Si tuit li dol e 'lh plor e 'lh marrimen.
Bertran Carbonel.
Coblas esparsas.
Bertran de Roaix.
Canso de nostra dona.
Bible, histoire abrégée de la.
Biographies des troubadours
Bertran de Born.
Guillem de Capestaing. (Cabestaing, Cabestany)
Peire Vidal.
Bonifaci Calvo.
Ges no m'es greu s'eu non sui ren prezatz.
Cercalmont. (Cercamon, Cercamons)
Per fin amor m'esjauzira.
Chansons anonymes 
Eissamen com la pantera.
Quan vei los praz verdesir (chanson d'une dame).
Chastel d'amors.
Citation du consistoire de la gaie science à Toulouse.
Comte de Rodes.
cf. Uc de Saint Circ.
Confession.
Croisade albigeoise, chanson de la.
Dansa.
Pres soi ses faillencha.
Dante da Maiano.
Las, so que m'es al cor plus fins e cars.
Daude de Pradas.
Dels auzels cassadors.
Elucidari de las proprietatz de totas res naturals.
Épître farcie de la Saint-Étienne.
Évangile de l'enfance.
Évangile de Nicodème.
Flamenca, roman de.
Folquet de Lunel.
Roman de mondana vida.
Folquet de Marseille.
En chantan m'aven a membrar.
Sitot me sui a tart aperceubutz.
Folquet de Romans.
Far vuelh un nou sirventes.
Garin le Brun.
Ensenhamen.
Gaucelm Faidit.
Al semblan del rei ties.
Ara nos sia guitz.
Lo rossinholet salvatge.
Jeu parti; cf. Savaric de Mauleon et Uc de la Bacalaria.
Girart de Rossilho, roman de.
Gui Folqueys.
Les Sept joies de Notre Dame.
Gui d'Uissel.
L'autre jorn cost' una via. (jost')  
Guilhem et Guilhem Augier.
Jeu parti.
Guilhem de Berguedan.
Chansoneta leu e plana.
Guillem de Cabestaing.
Li dous consire.
Guillem de Cerveira. (Cerverí o Serverí de Girona)
Proverbes de Salomon.
Guillem Figueira.
D'un sirventes far en est son que m'agenssa (m'agensa).
Guillem IX., comte de Poitiers.
Ben voill que sapchon li pluzor.
Compaigno, non posc (posc) mudar qu'eu no m'esfrei.
Farai chansoneta nueva.
Pos de chantar m'es près talens.
Guillem de Saint Gregori.
Be'm platz lo gais temps de Pascor.
Guillem de la Tor.
Una, doas, tres e quatre.
Guiraut de Borneilh. (Borneil, etc) 
Ops m'agra si m'o consentis.
Quan la brun' aura s'eslucha.
Reis glorios, verais lums e clartatz.
Un sonet fatz malvatz e bo.
Guiraut de Cabreira.
Ensenhamen.
Guiraut de Calanso.
A leis cui am de cor e de saber.
Guiraut Riquier.
Breu doble. 
Commentaire d'une chanson de Guiraut de Calanso.
Lettre.
Retroencha.
Serena.
Guiraut de Salinhac. (Salignac) 
Per solatz e per deport.
Helias de Solier.
Plangh del gran foc de Tholosa.
Honoré Bonnet.
Arbre de batailles, traduction.
Huc del Valat.
Canso e dansa mesclada.
Izarn.
Las Novas de l'heretge.
Jaufre, roman de.
Jaufre Rudel.
Quan lo rius de la fontana.
Jeu parti.
Cf. Guillem et Savaric de Mauleon.
Joan de Pennas.
Un guerrier, per alegrar.
Leys d'amors.
Ludus Sancti Jacobi, mystère.
Lunel de Monteg.
Essenhamen del guarso.
Marcabrun.
A la fontana del vergier.
Dirai vos en mon lati.
L'autrier jost' una sebissa.
Marti de Mons.
Sirventes.
Matfre Ermengau.
Breviari d'amor.
Moine de Montaudon.
Fort m'enoia, so auzes dire.
L'autrier fui en paradis.
Mystère de Sainte Agnès.
N'At de Mons.
La valors es grans e l'onors.
Naturas d'alcus auzels e d'alcunas bestias.
Noël. 
Pastorela.
Peire d'Alvernhe.
Chantarai d'aquestz trobadors.
Rossinhol en son repaire.
Peire de Barjac.
Tot francamen, domna, venh denan vos.
Peire Cardenal.
Ar mi posc eu lauzar d'amor.
Qui ve gran maleza faire.
Tartarassa ni voutour. (voutor)
Una ciutatz fo, no sai cals.
Peire de Corbiac.
Domna, dels angels regina.
Tezaur.
Peire Guillem.
Nouvelle allégorique.
Peire Raimon de Toulouse.
Atressi cum la candela.
Peire Rogier.
Ges en bon vers non posc falhir.
Peire Vidal.
Baros Jesus qu'en crotz fo mes.
Drogoman, senher, s'eu agues bon destrier.
Pos tornatz sui en Proensa.
Peire de Vilamur.
Dansa d'amors am refranh.
Peirol.
Cora qu'amors volha.
Tençon avec Bernart de Ventadorn.
Poème sur la mort de Robert, roi de Naples.
Poésies religieuses.
Santa Maria, vergen gloriosa. (verge, vergena)
Vergen santa Margarida.
Poétique, traité de.
Pons de Capdoill.
De toz chaitius sui eu aicel que plus.
Pons de Prinhac.
Vers de l'an 1345.
Prière à la Vierge.
Raimbaut III, comte d'Orange.
Escoutatz, mas no sai que s'es.
Pos tals sabers mi sortz e'm creis.
Raimbaut de Vaqueiras.
Era pot hom conoisser e proar.
Truan, mala guerra.
Raimon d'Avinho.
Sirvens sui avutz et arlotz.
Raimon Escrivan.
Senhors, l'autrier vi ses falhida.
Raimon Feraut.
Vie de Saint Honorat.
Raimon de Miraval.
Anc trobars clus ni braus.
Be m'agrada'l bels temps d'estiu.
Si tot s'es ma domn' esquiva.
Raimon Vidal.
Novela: So fo el temps c'om era jais.
Règle de Saint Benoît, traduction.
Richart de Berbezilh.
Atressi cum lo leos.
Sainte Agnès, mystère.
Sainte Douceline, vie de.
Saint Jean, évangile de.
Saint Trophime, vie de.
Savaric de Mauleon.
Jeu parti; cf. Gaucelm Faidit et Uc de la Bacalaria.
Seneca ou lo Savi.
Sermons.
Sordel.
Planher vuelh en Blacatz en aquest leugier so.
Sydrac, traduction du livre de.
Traité de poétique.
Uc de la Bacalaria.
Jeu parti; cf. Gaucelm Faidit et Savaric de Mauleon.
Uc Catola.
Non posc mudar, bels amics, qu'en chantanz.
Uc Faidit.
Grammaire provençale.
Uc de Saint Circ.
Tres enemics e dos mals senhors ai.
Senh'en coms, no us cal esmaiar. Cf. 
Comte de Rodes.
Vices et Vertus, livre des, traduction.
Vilanova, la dona de.
Canso.
Glossaire.

Corrections.

Page.
2 l. 6 d'en bas. Corr. Ezns (ou unzs)?
11 l. 21. Corr. trecia que.
33 l. 31. Corr. aiutori.
54 l. 23. Corr. Vatican, et ainsi de suite.
55 l. 5 d'en bas. Ajoutez 40, à la marge.
92 l. 4. Corr. fero l.
137 l. 5. Corr. Ms. du Vatican.
187 l. 1. L. Gui d'Uissel.
191 l. 15. L. Trueia ten.
203 l. 25. Corr. veno ilh. 
207 l. 17. Corr. p. 16.
211 l. 24. Corr. rimas, de romans.
254 l. 1. L. Benoit. (Benoît)   
283 l. 25. L. bastit.
284 l. 12. L. qu'el.
309 l. 38. L. Bels Deportz.
311 l. 5. L. e ls.
321 l. 14. Corr. s'o.
375 l. 30 et 35. Ajoutez 30 et 35, à la marge.
416 l. 16. L. q'uey. 
418 l. 6. L. volgi.
430 l. 3. Corr. no s.
438 l. 18. L. serpenti.
453 l. 13. Insér. acier; as-; ass- (aciarium) s. m. acier 39, 33; 183, 12; 289, 10.

viernes, 16 de octubre de 2026

Savaric de Mauleon. Gaucelm, tres jocs enamoratz

Savaric.

Savaric de Mauleon



2701, 7225.

Savaric de Mauleon si fo un rics baros de Peitieu, fils d'Enrics de Malleon. Seigner fo de Malleon e de Talarnom, e de Fontenai, e de Castelaillon, e de Boet, et de Benaon, e de saint Miquel en l'ertz, et de la isla de Riers, et de l'isola de Niues, e de Nestrine, e d'Engollius, e d'autres mainz bons locs. Bels cavaliers fo e cortes et enseingnatz, e larc sobre totz los larcx. Plus li plac dons e dompneis, et amor e torneiament, que ad home del mon, et de chanz et de solatz, e trobars et cortz e messios. Plus fo fin amics de domnas et d'amadors que nuills autres cavalliers, e plus envejos de vezer bons homes e de far li plazer. E fo lo meiller guerrer que anc fos él mon. Tal vez ne fo aventuros, e tal vez ne trobet dan: 
e totas las guerras qu'el ac foron con lo rei de Fransa e con la soa gen. 
E dels sieus bons faich se poiria far un gran libre, qui lo volgues escrire, d'aquellui que ac plus en si d'umelitat et de merce e de franquessa, et que mais fez de bons faich d'ome qu'ieu anc vis ni auzis, et plus n'avia voluntat de far.
En Savaric de Mal leo fo vengutz à Benaujatz per vezer la vescomtessa na dona Guillerma, et el entendia en ela; e tray ab lui'n Elias Rudels, senher de Bragairac, e Jaufre Rudelh de Blaya. Totz tres la pregavo d'amor; et enans c'aysso fos el' avia cascun tengut per son cavayer, e l'un non o sabia de l'autre. Tug tres foron asetatz pres d'ela, l'un d'una part, l'autre d'autra, lo ters denan ela. Cascus d'els la esgardava amorozamen; et ela, com la plus ardida dona c'om anc vis, comenset ad esgardar en Jaufre Rudelh de Blaya amorozamen, car el sezia denan; et à'n Elias Rudelh de Bragairac pres la man, et estreis la fort amorozamen; e de mossenh en Savaric causiget lo pe rizen e sospiran. Negus no conoc lo plazer l'un de l'autre entro qu'en foron partitz, qu'en Jaufre Rudelh o dis à'n Savaric com la dona l'avia esgardat; e'n Elias dis lo del ma. 
En Savaric, cant auzis que à cascus avia fag aital plazer, fon dolens; e de so que fon ad el fag non parlet, mas apelet Gaucelm Fayzit e'n Ugo de la Bacalayria, e si lur dis en una cobla al cal avia fag may de plazer ni d'amor. E la cobla del deman comessa (comensa): 
Gaucelm, tres joc enamorat.
Beus dic d'en Savaric que be fon sel qu'era razitz de tota la cortezia del mon; et en totz bos fatz c'om puesca pessar de bon home el fon maystre de totz. Et avia amada et onrada lonc una dona gentil de Gascuenha, madona Guillerma de Benaujatz, molher que fo d'en P. de Gavaret, qu'era vescoms de Beraumes e senher de San Macari e de Lengo; e puesc dire per ver que anc tans de bos fatz no fezes hom per dona. 
Mot longamen lo paget esta dona ab sas folas promessas et ab bels mandamens, et joyas donan. E mantas vez fes lo venir de Peitieus en Gascuenha per mar e per terra; e cant era vengutz gen lo sabia enganar ab falsas razos, que no l fazia plazer d'amor. Et el era'n tan enamoratz que no conoysia l'engan: mas sos amics d'el li deron ad entendre l'engan. E mostreron li una dona de Gascuenha, qu'era de Manchac e molher d'en Guiraut de Manchac, joves e bela et avinens, e deziroza de pretz et de vezer en Savaric per lo be qu'en auzia dire. En Savaric can vi la dona azautet li mot à meravilhas et preget la d'amor. E la dona, per la gran valor que vi en el, retenc lo per son cavayer, e det li jorn qu'el vengues à leys per penre so que demandava. Et el parti s'en mot alegres, e pres comiat e tornet s'en à Peytieus.
E no tarzet gayre que madona na Guillerma Benauja saupet lo fag, e com l'avia dat jorn de venir ad ela per far son plazer.
Adonc fon mot giloza e trista car non l'ac retengut; et fes far sas letras e sos mans e salutz aitan caramen co saup ni poc, e mandet à'n Savaric que al jorn que l'avia dat la comtessa de Manchac, que vengues ad ela à furt à Benaujas per aver d'ela tot son plazer. E sapias per ver que ieu Uc de San Circ, que ay escrichas estas razos, fuy lo messatge que lai aniey e l portey totz los mans e'ls escritz. Et en la sua cort si era lo prebost de Limotges, qu'era valens hom et ensenhatz, e bos trobaires. 
En Savaric, per far à lui honor, li mostret tot lo fag e so que cascuna l'avia dig e promes. En Savaric dis al prebost que li'n demandes en chantan, e que li'n partis tenso, à la cal d'estas doas devia anar al jorn que li avian donat. E'l prebost comes lo, e di:
En Savaric ieu vos deman
Que m diatz en chantan.

3794, 7225-6, C, M.

Gaucelm, tres jocs enamoratz
Partisc à vos et à'n Ugo;
E quascus prendatz lo plus bo
E laissatz mi lo queus volhatz:
Q'una domn'a tres pregadors,
E destrenh la tan lor amors,
Que quan tug trei li son denan
A quascun fai d'amor semblan.
L'un esguard' amorozamen,
L'autr' estrenh la man doussamen,
Al terz caussiga'l pe rizen:
Digatz al qual, pois aissi es,
Fai major amor de totz tres.

Senher Savaric, ben sapchatz
Que l'amic recep plus gen do
Qu'es francamen, ses cor felo,
Dels bels olhs plazens esguardatz:
Del cor mou aquela doussors,
Per qu'es cent tans majer honors.
E de la man tener dic tan
Que no li ten ni pro ni dan;
Qu'aital plazer comunalmen
Fai domna per aculhimen.
E del caussigar non enten
Que la domn' amor li fezes,
Ni deu per amor esser pres.

Gaucelm dizetz so que vos platz,
For que no mantenetz razo,
Qu'en l'esguard no conosc nul pro 
A l'amic que vos razonatz;
Et es nescies e folors,
Qu'olh esguardon lui et alhors 
E nul autre poder non an.
Mas quan la man blanca ses gan
Estrenh son amic doussamen, 
L'amors mou del cor e deissen.
En Savarics, quar part tan gen,
Mantenga'l caussigar cortes 
Del pe, qu'ieu no'l mantenrai ges.

N Ugo, pos lo meils me laissatz
Mantenrai leu ses dir de no.
Donc dis que'l caussigar que fo
Fatz del pe es fin'amistatz
Celada de lauzenjadors;
E par be, pos aital secors
Pres l'amic rizen jauzian,
Que l'amors fos ses tot engan.
E qui'l tener de la man pren
Per major amor fai non-sen.
E d'en Gaucelm no m'es parven
Que l'esguard per melhor prezes,
Si tan ni quan d'amor saubes.

Senher, vos que l'esguard blasmatz
Dels olhs e lor plazen faisso,
No sabetz que messatgier so
Del cor que los a enviatz;
Que l'olh descobr' als amadors
So que reten él cor paors:
Don totz los plazers d'amor fan.
E mantas vetz rizen gaban
Caussiga'l pe à manta gen
Domna, ses autr'entendemen.
En Ugo mante fallimen,
Que'l tener de ma non es res
Ni no cre que d'amor mogues.

Gaucelm encontr'amor parlatz
Vos e'l senher de Malleo,
E pareis ben à la tenso:
Que'ls olhs, que vos aves triatz
E que rasonatz per melhors,
An traït mans entendedors.
E de la domn' ab cor truan,
Si m caussigava' l pe un an,
Non auria mon cor jauzen.
E del man dic senes conten
Que l'estrenhers val per un cen:
Quar ja si al cor no plagues
Amors noi agra'l man trames.

Gaucelm vencutz es del conten
Vos e 'n Ugo certanamen:
E volh qu'en fassa jutjamen
Mos Gardacors, que m'a conques,
Na Maria on bos pretz es.

Senher, vencutz no soi nien,
Et al jutjar er be parven:
Per que volh quei si'eissamen
Na Guillerma de Benagues
Ab sos ditz amoros cortes.

Gaucelm, tant ai razo valen
Qu'amdos vos fors' e mi defen:
E sai n'un' ab gai cors plazen
En qui'l jutjamen fora mes;
Mas pro vei qu'en i a de tres.

jueves, 8 de octubre de 2026

IV. Parabole de l'Enfant prodigue en patois du canton de l'Oysan

N° IV.

Patois de l'Oysan.

Parabole de l'Enfant prodigue en patois du canton de l'Oysan, au sud-est de Grenoble.

Parabole de l'Enfant prodigue en patois du canton de l'Oysan, au sud-est de Grenoble.


Ur homme ayit dous garçons. Lou plus jouvein zi dissit: Pare, bailiamé lous bens qu'y déyou avey pe ma part su voutrou heritajeou. 
Lou pare lour fasé lou partajeou de soun bein. Quoque teims apres, lou plus jouvein emporti avey li tout so qu'el ayit agut, s'en fuzé courre loun, din lou pays bas, ounte oul agues tieu dépeinsa soun ben din leys débauches.
Quant oul agué tou migi d'un carou et d'autrou, lo survingué uro grand famira din lou pays qu'oul eré, et ou fuzé talamant redus, qu'ou fuzé oubligi de se louir à ur habitant de leindret que l'envoyé din sa ferma pé garda sous cayouns; iqui ou désiravé de pouvey se rassazia de leys pallalliés que lous cayouns qu'ou gardave migeaveant; mais lungun zi gni en dourave. Enfyn ou rentrei en si meimou, ou dizit: quant ziya lo de valets din la meisoun de moun paré qu'ant de pan en abbondanci et que n'ein souront, et mi mi cravou de fam; la faout que mi aleisou a mou paré et zi direi: Pare, mi aye peichia contra lo cié et devan vou; mi ne siou pas dignou hyeuro d'être appela voutrou garçoun; bita mé avoï voutrou valéts.
Et de suita ou s'êre enchamira. Mes coumma oul approchavé, soun pare l'aperceou de loun et couriéz ver si; zi sauté aou coulein, l'embrassiez en disant: Ah! te veyci moun galloupyn (51 : Cette courte paraphrase est si naturelle, que je n'ai pas cru devoir la supprimer). 
Sour affant zi dissiet: Pare, perdouramé; mi ayé eita un drolou, un détartamela; mi ayé migi avey ley conquiret et lous libertins coumma mi tou ço qu'ous m'ayas beylet; mi ne siou pas dignou hyeuro d'être appela voutrou garçoun. Mes lou paré dissiet a sous valets: aduziez zi vitou sa premeyri roubilli, et lou vitiéz leaou; bittas zi avos uro bagua aou dey, avey seys savattes à lous pieds; aduziez lou vez gras et lou seynas; nous repattarens tous enssens; migens et fazens bonbanci, perçoqué veyci moun garçoun qu'êré mort et oul ei ressussita; oul eré perdu et lou veyqui retrouva; fazens donc fèta.
Pertant lou plus vieux de sous garçous qu'eré pe lous champs, reverit.
Quant ou fuzié prochou de la meisoun oul entendit danssi et chantas; ou souziez un valet per savey de si so qué l'ere; l'ey zi dizit: ou que voutrou frare ey revingu; voutrou pare si jouyoux de lou vey en bourra sanda, a fat tuas lou plus beaou de lous veaoux.
Iquey ici si feou de veyra qu'is fasiants tant de feta per un courrandier, qu'ou ne voullit pas intras dyn la meysoun. Soun pare vayant iquien sourtiez et lou pressiet d'intras avey si; mais ou repondiez à soun pare: l'o zya longtem que mi vous servou sen vous avey jamais desobéi, ma gni men; vous ne m'ayez jamais ren doura, pas soulament un choro per me divertir avey mous camarades; et quan un parein comma iquou, qu'a migé tout son ben avey leys couquirets, ey vingut vous ayez per si fat tuas lou plus beaou de lous veaoux. Son pare zi dissiez: moun garçoun, per vous vous settey téjouz avey mi et mi n'ay ren que ne saye voutrou; mais la fouilli bien fare un festin en rejouissance de ce que mour affant qu'eré mort ei ressussita, oul eré perdus s'ey tourna amassa.

¡Ne eren tres, sempre los tres!: Rosa, Pinín y la Cordera.

lunes, 5 de octubre de 2026

25. Peire de la Mula. Ia de razon nom cal metre enpantais

25. Peire de la Mula. *

La prima poesia è secondo i canzonieri A e L; le altre due, secondo A e R.

Peire de la Mula; Desmemoriada mula vella, Desideri Lombarte, Pedro Bel Caldú


Ia de razon nom cal metre enpantais. A 
Ia de raszon nom cal mentrenpantais. L 
qan ben uuoill far un siruentes odos. A
qades uoill far un seruentes ou dos. L 
qeill ric iouen percui maluestatz nais. A
queill rich jouen percui maluistatz nais. L 
mo enseignon car son cazut daut ios. A
mo esseignhon qi son cagut dhault jos. L 
enomen ual chastiars ni pregieira. A 
e nonmi ual chastiars ne preieira. L 
com non los trob ades descomunals. A
qhom no los truob ades descominals. L 
equi encent entrobes dos cabals. A 
eqi en cen entrobes dous cabals. L 
garir pogram si fos daital manieira. A 
garir pogram sifos daital maineira. L
Ric iouen croi pois uezetz qe mais. A 
Rich jouen croi pois ueszez que ual mais. L
dars que teners mout ifaitz qenoios. A 
dar que tener mout ifaisz qenojos. L 
car setz aissi auar ni cobeitos. A 
qar es aissi auair ecobeitos. L
qu no nia qalafin tot non lais. A 
quns noi ha qalfin tot no lais. L 
ni que ian port mas una sarpeillieira. A
ni que jan port mas una serpeillieira. L 
mas duna ren uos remembre siuals. A 
mais duna re uos remembre seuals. L 
qaqui non ual ni thesaurs ni captals. A 
qaiqi non ual ni tresors ne captals. L 
tors nipalaitz chastels ni argentieira. A 
tors ne chastels palais ni argenteira. L 
Per dar conquis alixandres roais. A 
Perdar conqist alixandres roais. L 
epertener perdet daris lo ros. A
epertener perdet daire loros. L 
la batailla qe teners li sostrais. A 
la batailla que teners li sostrais. L
sa gen li fetz laissar esos baros. A
sagen lifes laissar esos baros. L
eper donar conquis carles baiuieira. A
eper donar conqist charles baiueira. L (Baviera, Bayern.)
epertener fo mortz androin lo fals. A
eper tener fo mortz andro inel fals. L
anc perdonar aprince no uenc mals. A
qanc per donar aprinces no uenc mals. L
mas pertener lor nais dans epaubrieira. A
mais per tener lur nais dansz epaubreira. L

Del ioglars seruir mi laisse. A 
De ioglars seruir me layse. R 
seignor auiatz per que ni com. A 
senhors auiatz per que ni cum. R
car lor enois creis epoia. A 
car lur enueis creis e poya. R 
equi mais los seru mescaba. A 
e qui mays los ser mens acaba. R 
car cel qe meins ualra que tut. A 
car selh que mens ualra que tug. R
vol com permeillor lo teigna. A 
vol com per melhor lo tenha. R 
eson ia tant pel mon cregut. A 
eson ia tan pel mon cregut. R
que mais son qe lebrier menut. A
que may son que lo bret menut. R
Lor affars cuich que abaisse. A 
Lor afar cuyt que abaisse. R
car ill son plus pesan que plom. A 
car ilh son pus pezan que plom. R
et eissont mais que deploia. A 
et es en may que de ploia. R 
per qieu non pretz una raba. A 
per quieu non pretz una raba. R 
lor mal dir anz cre que maiut. A 
lor maldir ans cre que maiut. R 
euuoill qalz baros soveigna. A 
euuelh cals baros sovenha. R
caisi teing eu lor pretz cregut. A 
cayssi tenh yeu lor pretz cregut. R 

Una leig uei dauol escuoill. A
Una leys ques decuelh. R
auol etrop malestan. A 
auol e mal estan. R
car aquil arlot truan. A
cor quilh arlot truan. R 
vant cridan dui e dui. A 
uan cridan duy e duy. R
datz me que bos ioglars sui. A 
datz me que ioglars suy. R 
car bretz enormans. A
car es bretz o normans R
euei enhom tans. A
e uey en tans. R
perques als pros dampnatges. A
perques. als pros dompnaies. R
emi par nesciatges. A
E mi par nessiaties. R 
com lor mesca ni taill. A
com lor mesca ni talh. R 
en cort de pro uassal. A 
en cort de pros uassalh. R 
E sien sui encolpatz. A 
e sieu soy encolpatz. R 
car los ai acusatz. A 
car los ay accuzatz R 
vos cortes que anatz, A
uos cortes que anatz. R
per cortz men razonatz. A
per cortz men razonatz. R
qieu non uuoill ia lor patz. A 
quieu no uuelh ia lor patz. R

* Biografia, secondo il testo edito dallo Chabaneau (op. cit. p. 104):
Peire de la Mula si fo uns joglars qu'estet e Monferrat en Peimont ab miser n'Ot del Carret, & a Cortemilla, e fo trobaire de coblas e de sirventes.

Lo carro vuit. Agüelo Sebeta, Luis Arrufat

mulata VS mula atá; regalo de reyes

jueves, 1 de octubre de 2026

4. Las flors del gay saber, las leys d' amors.

4. Las flors del gay saber.
Estier dichas las leys d' amors.

Secondo la lezione del ms. tolosano, pubblicata dal Gatien-Arnoult (Monuments de la littérature romane depuis la (le) quatorzième siècle; Paris, Silvestre, 1841-43). Estratti.

Las flors del gay saber. Estier dichas las leys d' amors.



En la primiera part tractarem de las manieras de trobar, e qual son li sieu mandamen, e perque foc trobada aquesta sciensa. apres pauzarem motas diffinitios, descriptios e declaratios, tractan de letra, diptonge, sillaba, oratio, dictio, e d' accen de lati, e dels enpedimens d' aquel, et aprop de l' accen de romans.
En la segonda partida tractarem de bordos, pauzas, novas rimadas, de rims, de cobblas, verses, chansos, dansas, sirventes e d'autres dictatz principals.
En la tersa part tractarem de las VIII partz d'oratio, mostran e declaran cas, nombre, temps, persona, gendre, e las claus dels mozes e dels temps del verb e de la combinatio d'aquels.
En la quarta part mostrarem vicis e figuras pauzan ornat, lo qual hom deu segre qui vol far bos dictatz e netz.
En la quinta part pauzarem alcunas doctrinas, mostran que deu hom far accordar 1 mot amb autre, e tornar lati en romans, e per qual maniera pot hom haver entroductio e materia a far verses, chansos e autres dictatz, e per qual maniera deu hom sercar los rims per far alqun dictat, mostran qu'es pedas e quays pedas; e qu'es amor e de qual amor devon amar li aymador... Trobars es far noel dictat en romans fi, be compassat. vista e pauzada la diffinitio de trobar, devetz saber quel mandamen de trobar son aquest: sos assaber qu' om deu far noel dictat, compassat per sillabas, am rims, et alcunas vetz am coblas motas et alqunas vetz ab una cobla solamen; e deu hom en aytals dictatz seguir ornat, aytal cum mostron aquestas nostras Leys d'amors. encaras aytals dictatz deu hom far am bels motz e plazens clars acordans, am bona et am certa sentenza, oz am belas e am plazens methaforas, don hom puesca trayre bo sen. e deu hom tractar en aytals dictatz de sen o de lauzors o d'amors o d' escondig, o de maldig general per donar castier als malvatz, o d'esquern per donar solas e deport, o de planc per gran desplazer qu' om ha motas vetz. e per so quar de diversas cauzas pot hom tractar en dictatz, per so foron trobat divers dictat, ayssi cum son vers, chansos, sirventes, dansas, descort, tensos, partimen, pastorelas, vaquieras, vergieras e motas autras lors semblans, retronchas e planch; et alqu fan redondels e mandelas. encaras pot hom far gran re d'autres dictatz; los quals pot cascus nomnar segon que volra cel que fara lo dictat; mas quel done nom be apropriat, comma somis, vezios, cocirs, reversaris, envegz, desplazers, desconortz, plazers, conortz e motz autres dictatz...
Tractat havem de l'accen; per que, seguen l'orde pressupauzat, devem tractar de rims e de coblas; e quar las coblas prendo lor forma dels rims, el rim dels bordos, en autra maniera apellatz bordonetz o versetz o bastos o bastonetz (alqu dizo vers, la qual cauza no aproan per far diferensa ab un dictat apelat vers); per so cove que primieramen tractem dels bordos, et aprop de rims, et en apres de coblas...
Bordos es una partz de rima que al may conte XII sillabas et a tot lo mens quatre, si donx no son enpeutat o biocat: quar adonx podon esser no solamen de quatre, mays de tres o de mens tro ad una sillaba... e deu hom entendre quel bordos finisca en accen agut; quar si finia en greu, adonx deu creysher le bordos d' una sillaba; e finiss adonx en accen greu can la dictios derriera del bordo ha longa penultima, coma natura, cura...
E devetz saber que nos havem tres manieras de bordos: sos assaber bordos principals, en autra maniera digz verays principals, et havem bordos enpeutatz e bordos biocatz.
Bordo principal son aquel per los quals hom proseguish lo compas principal de son dictat...
Bordos enpeutatz es... can la pauza d' alqun bordo ha acordansa am l' autra pauza del bordo seguen, oz am la fi d' aquel meteysh bordo, oz am la fi del promda verset preceden. adoncz cascuna d' aquestas pauzas es apelada bordos enpeutatz, quar en aysso que la una pauza s'acorda per acordansa ab l' autra, oz ab la fi d'aquel meteysh bordo o del preceden, cascuna pauza pot far bordo per si meteysha...
Bordos biocatz apela hom aquel qu' om pauza en la fi d'alqun autre bordo, sos assaber aprop lo complimen del principal bordo... e son dig biocat, quar per lors meteysshes estan coma biocz e per lor fan bordo, ses que no son mesclat am los autres... li bordo biocat no devon passar la meytat dels bordos principals...
Aras cove que tractem de las pauzas... pauza non es als si no ponhs suspensius o plas o finals, e segon aysso havem tres manieras de pauzas, sos assaber: pauza suspensiva, pauza plena, pauza final...
E devetz saber que nos cossuram pauza en doas manieras: la una cant a la sentensa; e segon aquesta maniera en tot loc del bordo pot estar pauza suspensiva plana o finals. jaciaysso que no sia bel qui pauza quar, perque, can ni autras dictios lors semblans en la fi del verset, si necessitatz de mot trencat, sillabicat, equivoc, o accentual, o utrissonan, o retrogradatios n'o fazia far o autra manifesta necessitat. pero be sostenem quel nominatius o l'acusatius sera en la fi del verset el verbs en lo comensamen de l'autre basto sequen o pel contrari. enpero en la fi de cobla deu esser tostemps pauza plana o finals. en autra maniera cossuram pauza en cant que la prendem per una alenada. pauza suspensiva es aquela qu' om fay en lo mieg d'un bordo, per far alquna alenada; pauza plana es aquela qu' om fay en la fin d'un bordo, per far plus pleniera alenada; pauza finals es aquela qu' om fay a la fin de la cobla...
Bordos de X sillabas, de XI. et de XII volon tostemps pauza suspensiva, le bordos de X sillabas en la quarta sillaba, el bordos de XI sillabas en la V, el bordos de XII en la VI sillaba...
E quar en las pauzas dels bordos hom deu gardar accen, per so cove que digam en qual loc dels bordos deu hom gardar accen et en quals no. e devetz saber ques en la fi dels bordos, de quantas sillabas sian, deu hom gardar accen; quar si la us bordos fenish en accen agut, l'autres qu' es sos parios per acordansa, deu ysshamen fenir en accen agut; o si fenish en accen greu, aquo meteysh...
Item devetz saber qu'en los bordos de V de VI ni de VII sillabas hom no garda accen si no en la fi, segon qu'es estat dig. enpero cant bordos de (.iiij) IV sillabas, de VI o de VII han pauza, adonx aqui on es la pauza garda hom accen, so es ques aqui on es la pauza fassa hom accen agut. e cant bordos de VIII sillabas no recep pauza, deu hom gardar qu'en la terssa sillaba pauza hom accent agut o greu, e non ges accen lonc, so es penultima longa, quar lag sona... 
Enpero d'aquest accent gardar en bordo de VIII sillabas, can no recep pauza suspensiva, noy fam gran forsa, cant es pauzatz en novas rimadas...
Item devetz saber que nos havem tres manieras de novas rimadas principals: so es assaber novas rimadas annexas e novas rimadas parionas et novas rimadas comunas.
Annexas son cant las razos o las materias o themas de que tractan, termeno en nombre non par de bordos. et adonx aytals novas rimadas podon termenar en la fi quis vol en nombre par o nom par de versets; el derriers bordonetz pot esser biocatz o no... parionas son can aqui on termena la razos o la materia, fenisho amduy li verset que son pario per acordansa, e devon termenar en la fi nombre par de versetz, el derriers pot esser biocatz o no... la tersa maniera pot esser dicha comuna, quar en partida es annexa et en partida pariona; e d'aquesta uzec n' Ath de Mons, e deu termenar en la fi en nombre par de versetz, el derriers versetz pot esser biocatz o no, e deu esser nomnada comuna, pauzat que la majors partz si' annexa... e deu hom notar que l'acordansa final d'alqun bordo e mens ades mot tornat no deu hom tornar en novas rimadas, si XX bordo no eran el mieg; quar adonx l'obra serio viciosa per rim tornat; ni 1 meteys bordo, si cent verset no eran en lo mieg; quar faria vici de bordo tornat... 
Rims es certz nombres de sillabas, ajustat a luy autre bordo per pario d'aquela meteysha acordansa e paritat de sillabas o de diversas, am bela cazensa e cert compas fayt de certa sciensa. e devetz saber que huey comunalmens corr entre las gens una oppinios orba, la quals deu esser miels dicha abuzios, que deguna paritat de sillabas de bordos no teno ni reputo per rim, si donx las us no s'ave en la fi am l'autre son pario per sonansa, o per consonansa, o per alcuna leonismetat; et enayssi, segon lor oppinio, cobla estrampa no seria rimada, jaciaysso quel contraris sia vertatz. si que finalmens non volon entendre que rims sia engaltatz de sillabas ses acordansa final. per que nos, per miels donar entendre so que dizem, pauzam soen en aquesta prezen obra rim per acordansa, so es per sonansa o per consonansa o per alquna leonismitat... e devetz saber qu' on pot dire rims o rimas; quar lunha differensa no fam entre rim e rima...
Tug li rim o son estramp, oz acordan, oz ordinal, o dictional. si estramp, oz il finisso en sillabas comunas oz en sillabas caras: si en comunas, adonx son dig rim estramp comu; si caras, adonx son dig rim estramp car...
Si acordan, oz il s'acordo per sonansa o per consonansa o per leonesmitat: si per sonansa, oz aital sonansa es borda o leyals; si borda, oz es simple o dobla; si simpla, adonx son dig rim doble sonan bord, et aytals rims no prendem, si donx non era pauzat per estramps; si leyals, adonx son dig rim sonan leyal; si per consonansa, o aytals consonansa es borda o leyals: si borda, adonx son dig rim consonan bord, et aytals rim no prendem, si donx no eran pauzat per estramps. si leyals es, adonx son dig rim consonan leyal. si per leonesmitat, oz aytals leonesmitatz es simpla o perfiecha: si simpla, adonx son dig rim simple leonisme; si perfiecha, adonx son dig rim perfieg leonisme.
Si ordinal, oz il prendon orde per diversas coblas o per una solamen. si per diversas, adonx o cascuna cobla es ses acordansa de si meteyssha, pero be ha acordansa en respieg d'autra, o per le contrari. en lo premier cas son dichas dissolutas, en lo segon rimas singulars. e si tant es quel premiers bordos de la seguen cobla haja aytal acordansa, quo ha le derriers bordo de la preceden cobla, adonx son dichas rimas capcaudadas. si per una solamen, adonx oz hom ha respieg en aytal cobla a l'orde dels bordos, o no. si ha respieg a l'orde dels bordos, adonx o lors ordes es gardatz solamen en la fi dels versetz principals o no solamen en la fi, ans es gardatz ysshamens en mieg de lor. si en la fi solamen, adonx o duy verset principal al mens o tres al may s'acordo en la fi ses tot meja d'autre bordo principal o biocat de diversa acordansa; e adonx son dig continuat. o si otra (oltra) tres s'acordo per una meteysha rima, adonx son dig continuat. e d'aquestz no uza hom gayre huey. o le premier bordos s'acorda ses bioc am lo ters en la fi, el segons am lo quart, et adonx son dig encadenat. ol premiers s'acorda en la fi am lo quart ses bioc, el segons am lo ters, et adonx son dig crozat. o lors ordes non es solamens gardatz en la fi dels versetz principals, ans o es ben en lo mieg, et adonx o es fayta en lo mieg acordansa per versetz enpeutatz de doas en doas o de tres en tres sillabas en 1 meteysh bordo; o en diverses versetz, si que las acordansas pauzadas en la 1 verset principal respondo a las autras pauzadas en aytal meteys loc del verset principal se seguen, o en paritat de sillabas en 1 meteysh verset, et adonx son dig aytal rim multiplicatiu propriamen, et en altra maniera son dig impropriamen tombarel, et en altra maniera podon esser dig enpeutat. et aytals rims multiplicatiu se fan de bordonetz enpeutat. o en lo mieg d'aytal versetz principals es fayta acordansa de totas las sillabas del premier autre bordo principal am totas las autras sillabas de l'autre bordo principal seguen, et adonx son dig serpenti. si aytal verset principal son mesclat am bordonetz biocatz, adonx en respieg dels biocatz podon esser dig rim biocat. si per autre orde o per autra maniera son pauzat oz adordenat li rim, si no per las manieras sobredichas, la qual causa se pot far segon la voluntat del dictador, adonx son dig rim desguizat. si hom no ha respieg a l'orde dels bordos, mas solamen quar aytal bordo son pauzat en cobla solitaria et esparsa, o per aventura, car en aytal cobla seran alcu verset ses acordansa, adonx aytal rim son dig espars o brut, segon alqus.
Sil dig rim dessus pauzat et expressat ayssi (: ayshi) quo son pauzat en la premiera cobla, son retornat en l'autra cobla seguen, si que la segonda cobla comense per aytal acordansa quo fenish la precedens, et en ayssi retornan per retrogradacio totas las acordansas pauzadas en la preceden cobla, adonx son rim retrogradat per acordansa. e sil bordo de cascuna cobla per si se pot retornar entieramens, remanens aquela meteysha sentensa et aquelas meteyshas dictios finals qu'eran en lo premier orde, adonx son dig rim retrogradat per bordos. e si aytal bordo se podon retornar singularmen per dictios, remanen aquela meteyssha acordansa o sentensa, oz ab autra sol que bona sia, adonx son dig rim retrogradat per dictios. e si aytals retornamens se fay per sillabas o per letras, adonx o las dictios en lo retornamen son unas meteyshas, o divisas. si unas meteyshas, adonx son apelat rim retrogradat per sillabas o per letras, mudadas las dictios. e en aquestz no garda hom si es una meteysha sentensa en lo retornamen o diversa, oz una meteysha acordansa oz autra, o ses acordansa, segon qu'es dig dessus en los rims retrogradatz per dictios, jaciaysso que majors maestria sia quan son retornat amb acordansa.
Sil rim son pauzat en divers locz, afi que li bordo de IX o de X sillabas puescan retornar a bordos de VI sillabas o de VII et enayssi segon mays o segon mens, adonx aytal rim son dig et apelat rim reforssat.
Si aytal rim son dictional, o son dig dictional per diversas dictios o per una. 
si per diversas, adonx o la us rim se desshen de l'autre o no. si la us rims se disshen (desshen) de l'autre, oz en sen desshen per mermamen o per ajustamen d'una letra o d'una o de motas sillabas; et adonx son dig rim derivatiu enemig o maridat. si per una, adonx oz aquela dictios es equivoca, et adonx son dig rim equivoc; oz es accentuals, et adonx son dig rim accentual; oz es utrissonans, et adonx son dig rim utrissonan; oz es trencada, et adonx son dig rim trencat...
Tractat havem de rims, et ara devem tractar de coblas, et declaram cobla ayssi per maniera de rims, per leu reportar; e majormen quar la sua declaratios es longa et entricada per so quar ha granre de membres.

Cobla vol dir ajustamen, 
Quar al mens V bordos conpren, 
Li qual essems fan una clauza 
Que sen complit et perfieg pauza, 
Et al plus naut XVI n'abrassa; 
Et amb aquestz d'autres n'enlassa 
Qui son en loc de bioc mes, 
De quatre sillabas o tres
O mens. enpero sil compas
Mays principals fay son amas
Am quatre sillabas ses plus,
Adonx plus breus sia cascus
Dels autres ajustatz a lor.
Li verset biocat menor
No sion tant multiplicat
Que puescan passar la meytat
De lors principals bordonetz.
Cobla no vol mens d'ueg versetz,
Si per VII o per mens sillabas
Lo compas dels bordos acabas;
E si VIII o mays ne cabish,
Am XII bordos se complish
Cobla, los quals passar no vol.
Dansa tres bordos al mens col
En son respost e V al may
E la tornada qu' el' atray,
E soen amb alcus biocz
En dansa per los autres locz.
Tro V bordos cobla se merma
Et al may sobre nou se ferma,
E degus d'aquels no s'avansa
Otra VIII sillabas en dansa.
Us sols biocz o, can se dobla,
Ses plus, cay miels en fi de cobbla.
Trop atrobam plus breus pagelas
En rondels e mandelas;
Si be d'aquestas no curam,
Quar cert compas noy atrobam...

Aras devez saber que totas las coblas que son, al mens aquelas de las quals nos uzam et havem conoysshensa, ques o son estrampas, acordans, ordinals, dictionals, parsonieras o sentencials; e per so segon diverses respieytz una cobla pot haver diverses noms, segon qu'es estat dig. 
Estrampas prendo nom de rim estramp; et enayssi cum son alqun rim estramp car et alqu estramp comu, enayssi havem doas manieras de coblas, so es assaber estrampas caras et estrampas comunas. 
Acordans son las autras, et aquestas vario se en motas manieras; quar alcunas so sonans, alqunas simplas leonismas, alcunas perfiechas leonismas. e totas aquestas prendo ysshamens lor nom dels rims, segon qu'es estat dig lassus. Ordinals prendo lor nom dels rims ordinals, aquestas ordinals o so dissolutas, singulars, capcaudadas, caudadas, continuadas, encadenadas, crozadas, crotzcadenadas, crotzcaudadas, cadenacaudadas, multiplicativas, biocadas, replicativas, refranchas, serpentinas, deguizadas, esparsas, retrogradadas per acordansa, retrogradadas per bordos, retrogradadas per dictios, doblas, ternas, quazernas, quintas, unissonans o reforsadas.
Dictionals prendo lor nom dels rims dictionals; et aquestas o son derivativas, equivocas, accentuals, utrissonans, trencadas, o sillabicadas.
Parsonieras son dichas de part o de parso, quar part o parso prendo de las ordinals e de las sentencials. e per so son pauzadas en lo mieg d'aquelas, sos assaber entre las ordinals e las sentencials, a significar e mostrar que aytant han que far ad aquelas coma ad aquestas. parsonieras o son capfinidas, capdenals, recordativas, retronchadas, duplicativas, deffrenadas oz affectuozas.  
Sentencials prendo lor nom de sentencia; et aquestas sentencials han ysshample de diverses noms, segon que la sentencia se diversifica; et   enayssi estas sentencials o son dubitativas o dubtozas, contrariozas, comutativas, diversas, reversas, methaforadas, gradativas, ornativas, permutativas, exclamativas, divinativas, rescostas, proverbials, derrizorias, assemblativas, exemplificativas, responsivas o respondens, tensonadas o tensonans, en autra maniera dichas interrogans o enterrogativas o razonans, conclusivas o concluzens, compendiozas, contrafachas, occupativas, distributivas, designativas o designans, partidas, meytadadas, costructivas...
Enpero devetz saber qu'en lati no garda hom accen ayssi quo en lo romans. quar en lo lati garda hom solamen accen en aquelas dictios finals on cay le rims, e per so penitus e divinitus han bon'acordansa en accen, mas penitus e munitus no; mas munitus en intus s'acordo be en accen...
La diffinitios de vers. vers es us dictat en romans que compren de V coblas a X amb una oz am doas tornadas; et ayssi meteysh li altre dictat podon haver una o doas tornadas. e deu tractar de sen... o fay ysshamen d'amors, de lauzors o de reprensio per donar castier... vers deu haver lonc so e pauzat e noel, amb belas e melodiozas montadas e deshendudas, et amb belas plassadas e plazens pauzas. 
E quar ayssi havem parlat de tornada, devetz saber qu'en tot dictat pot hom far una o doas, segon qu'es estat dig, tornadas; quar la una tornada pot pauzar et aplicar a so senhal, lo qual senhal cascus deu elegir per si..., e l'autra tornada pot aplicar a la persona a la qual vol presentar son dictat. encaras devetz saber que cascuna tornada deu esser del compas de la meytat de la cobla derniera vas la fi, can la cobla es de bordos parios, so es en nombre par; et can son en nombre non par, la dicha meytatz creysh d'un bordo. et en ayssi quo pot creyssher otra la meytat, enayssi pot mermar quis vol...
La difinitios de chanso. chanso es us dictatz que conte de V a VII coblas, e deu tractar principalmen d'amors o de lauzors, am bels motz plazens et am graciozas razos; quar en chanso no deu hom pauzar deguna laja paraula, ni degu vilanal mot ni mal pauzat...
La difinitios de sirventes. sirventes es dictatz que sservish al may de vers o de chanso en doas cauzas: la una cant al compas de las coblas, l'autra cant al so. e deu hom entendre cant al compas, sos assaber que tenga lo compas solamen, ses las acordansas, oz am las acordansas d'aquelas meteyshas dictios o d'autras semblans ad aquelas acordansa. e deu tractar de reprehensio o de maldig general, per castiar los fols e los malvatz, o pot tractar quis vol del fag d'alquna guerra.
La difinitios de dansa. dansa es un dictatz gracios que conte un refranh, so es un respos solamen, e tres coblas semblans en la fi al respos, en compas et en acordansa; e la tornada deu esser semblans al respos, el comensamens de cascuna cobla deu esser d'un compas, e quis vol, d'una acordansa o de diversa; li qual comensamen devon esser del tot divers d'acordansa del respos. quar no seria bela cauza quel comensamens de la cobla fos de la consonansa del respos. ysshamens li dig comensamen podon esser d'u meteysh compas o de divers am lo dig respos. el respos deu esser del compas de meja cobla o quaysh, so es mays o mens de dos bordonetz. e li bordo que son en dansa, no devo passar VIII sillabas; et en cas que aytal bordo passesso VIII sillabas, seria irregulars aytals dansa, anormals e fora son propri compas, e si donx li rim no seran multiplicatiu. e quis vol pot retronchar tres bordos ses plus o mens del respost; pero sil respos es de tres bordos solamen, nol deu hom retronchar, mas dos ses plus o mens. e deu tractar d'amors, e deu haver so joyos et alegre per dansar, no pero ta lonc coma vers ni chansos, mas un petit plus viacier per dansar, segon qu'es estat dig. enpero huey ne uza hom mal en nostre temps d'aquest so; quar li chantre que huey son, no sabon apenas endevenir en un propri so de dansa. e quar noy podon endevenir, han mudat lo so de dansa en so de redondel am lors minimas et am lors semibreus de lors motetz. le remanen de dansa trobaretz lassus en cobla et en autre loc, can tracta de coblas retronchadas. alqu fan dansas de coblas tensonadas, la qual adonx appelan dans; pero entre dans e dansa no fam lunha differensa. et alqu fan desdansa e desdans per pauzar e destantar lo contrari, e degus nos varia del compas de dansa.
La diffinitios de descort. descortz es dictatz mot divers, e pot haver aytantas coblas coma vers, sos assaber de V a X, las quals coblas devon esser singulars, dezacordablas e variablas, en acort, en so et en lengatges. e devon esser totas d'un compas o de divers. e deu tractar d'amors o de lauzors, o per maniera de rancura, quar mi dons no mi ama ayssi cum sol, o de tot aysso essems. quis vol e qui volra far tornada, segua la maniera lassus dicha can tractem de vers, en la qual tornada deu hom tractar, quis vol, de totz los lengatges los quals dessus ha pauzat ayssi a tiera cum los ha pauzatz. e si aysso far li tornava greu, fassa la dicha tornada del lengatge de la derriera cobla. e si la tornada l'aparia breus per tractar de totz los lengatges, pot hom far recorsa del compas de la una de las coblas denan pauzadas, o d'autra, sol que no passe lo compas, so es lo nombre dels bordos que cobla deu haver. e deu tractar de totz los lengatges ayssi cum son estat pauzat dessus a tiera, e deu haver las acordansas que son en la fi de cascuna cobla.
La diffinitios de tenso. tensos es contrastz o debatz, en lo qual cascus mante e razona alcun dig o alcun fag; et aquest dictatz alqunas vetz procezih per novas rimadas, et adonx pot haver XX o trenta cobblas o may; et alqunas vetz per coblas, et aquest conte de VI coblas a X am doas tornadas, en las quals devo jutge eligir, le quals difinisca lor plag e lor tenso. el jutges per aquel meteysh compas de coblas o per novas rimadas pot donar son jutjamen; enpero per novas rimadas es huey mays acostumat. en lo qual jutjamen alqu volon seguir forma de dreg, fazen mensio d'avangelis e d'autras paraulas acostumadas de dire en sentencia: la qual cauza nos no reproam; pero be dizem que aysso no es de necessitat. quar abasta solamen qu'om done son jutjamen et aquel declare per aquela maniera que mays plazera a cel qu'es elegitz per jutge. encaras dizem que non es de necessitat ques haja so; enpero en aquel cas ques faria al compas de vers o de chanso o d'autre dictat qu'aver deja so, se pot cantar en aquel vielh so.
Diffinitios de partimen. partimens es questios ques ha dos membres contraris, le quals es donatz ad autre per chauzir e per sostener cel que volra elegir; e pueysh cascus razona e soste lo membre de la questio, lo qual haura elegit. 
en totas las autras cauzas, cant al compas e cant al jutjamen e cant al so, es semblans a tenso. diferensa pot hom be vezer entre tenso e partimen, quar en tenso cascus razona son propri fag, coma en plag; mas en partimen razona hom l'autru fag e l'autru questio, jaciaysso que soen pauza hom partimen per tenso, e tenso per partimen, et aysso per abuzio.
Encaras devetz saber que en aytals dictatz ques fan per diversas personas oz en los quals hom fenh que sian diversas personas, pot hom uzar de diverses lengatges, coma en descort; e d'aytals dictatz son tensos, partimens, pastorelas, vergieras, ortolanas, monjas, vaquieras, et en ayssi de trops autres dictatz. e degun dictat d'autru lengatge nos no prendem en nostre jutjamen, quar prezomtuos es qui vol jutjar l'autru lengatge, si donx no es mesclatz am lo nostre per dreg compas.
La diffinitios de pastorela. pastorela es us dictatz que pot haver VI o VIII o X coblas o mays, so es aytantas cum sera vist al dictayre; mas que no passe lo nombre de trenta. e deu tractar d' esquern, per donar solas; e deu se hom gardar en aquest dictat majormen, quar en aquest se peca hom mays que en los autres, que hom no diga vils paraulas ni lajas, ni procezisca en son dictat a degu vil fag; quar trufar se pot hom am femna e far esquern la un' a l'autre, ses dire e ses far viltat o dezonestat. pastorela requier tostemps noel so e plazen e gay, no pero ta lonc cum vers o chansos; ans deu haver so un petit cursori e viacier. e d'aquesta pagela son vaquieras, vergieras, porquieras, auquieras, cabrieras, ortolanas, monjas, et en ayssi de las autras lors semblans.
La diffinitios de retroncha. retroncha es us dictatz ayssi generals coma vers, que pot tractar de sen, de essenhamen, d'amors, de lauzors o de reprendemen, per castiar los malvatz. et aquest dictatz sec lo compas de vers, cant al so e cant a las coblas, quar pot haver de V a X coblas; et es dicha retroncha, quar es de coblas retronchadas, no per autra cauza.
E quar lassus havem mostrat qu'es cobla retronchada, per so no qual ques ayssi ne tractem. Enpero cant hom fa vers, chanso o dansa per coblas retronchadas, ges per so no se sec que deja haver non retroncha, ans lo pot hom apelar vers retronchat o chanso o dansa retronchada.
La diffinitios de plang. plangs es us dictatz qu'om fay per gran desplazer e per gran dol qu'om ha del perdemen o de la adversitat de la cauza qu'om planh. 
e dizem generalmen de la cauza qu'om planh; quar en ayssi quo hom fa plang d'ome o de femna, ayssi meteysh pot hom far plang d'autra cauza, coma si una vila oz una ciutatz era destruida e dissipada per guerra o per autra maniera. et es del compas de vers, cant a las coblas, quar pot haver de V a X coblas. e deu haver noel so plazen e quays planhen e pauzat; pero per abuzio vezem tot jorn qu'om se servish en aquest dictat del so de vers o de chanso, et adonx quar es acostumat, se pot cantar quis vol en lo so del vers o de la chanso don se servish: la qual cauza permetem majormen per la greveza del so; quar apenas pot hom trobar huey cantre ni autre home que sapia be endevenir et far propriamen un so segon que requier aquest dictatz. plangz deu tractar de lauzors de la cauza per la qual hom fay aytal plang; encaras deu tractar del desplazer qu'om ha, e de la perda ques fay per lo mescabamen de la cauza qu'om planh. 
La diffinitios de escondig. escondigz es us dictatz del compas de chanso, cant a las coblas et al so; e deu tractar de dezencuzatio, escondizen se en son dictat de so de qu'es estatz acuzatz o lauzenjatz am sa dona oz am son capdel...
De garip no nos entremeten, quar solamen han respieg a cert e especial so d'esturmens ses verba. 
Encaras havem estampida, e aquesta ha respieg alcunas vetz al so d'esturmens, et adonx d'aquesta no curam. et alcunas vetz ha respieg no tant solamen al so, ans o ha al dictat qu'om fa, d'amors o de lauzors, a la maniera de vers o de chanso; et adonx segon nostra sciensa pot haver loc. aytals dictatz no principals podon haver tornada o no, e pot hom en loc de tornada repetir la una cobla del comensamen o de la fi...

San Esteban, protomártir, el primer mártir, Sant Esteve, Stephanus