2701, 7226.
A greu pot hom conoisser en la mar
O si tot s'es la mar plan' e suaus
Pot greu l'aigua planamen mezurar;
Encaras mens ve ni conois ni sap
L'engenh e'l mal qu'en falsa femna cap.
E qui l'auzel ve contra'l cel volar
Greu pot saber lo loc on s'an ni s paus;
E las folhas d'un pin e de dos faus
Pot greu él cel las estelas comtar:
Encaras mens cre que ses dan escap
Qui vil femna acolh dins en son trap.
E cel qui ve per una roc' anar
Una serpen, ab que'l ver dire n'aus,
Greu i ve pas, cami, tras ni esclaus,
On posc' aissi com la serpens passar;
Encaras mens, e non o dic à gap,
D'avols femna estors que non mescap.
A greu pot hom lo solelh atuzar,
E tant obrar que blasmes sia laus;
Et ors, anhels; e gals, gruas e paus;
E la luna quant es creissens mermar:
Encaras mens cre que nul ben acab
S'ab femna vil vol jazer sotz un drap.
E pot hom greu los quatre vens liar
Si que'ls tenha dins sa maison enclaus;
Et un leo, quant es esquius e braus,
Pot greu aissi com caval enfrenar:
Encaras mens pot venir à bon cap
Ab vil femna que tot be no l'arrap.
La domn' al Cartz e Sobrepretz an cap
D'ensenhamen e de laus ses tot gap.
Al rei Peire nul autre rei no sap,
Per qu'ab dieu tra totz sos faitz à bon cap.
