Mostrando entradas con la etiqueta Espaingna. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Espaingna. Mostrar todas las entradas

viernes, 23 de octubre de 2026

Le Moine de Montaudon. L'autrier fui en paradis + Fort m'enoia

Le Moine de Montaudon. Lo monges de Montaudon.

LI, L’ autre jorn m’ en pugiey al cel, (Le Moine de Montaudon)

I. 

per qu'eu sui gais e joios,
car tan me fo amoros
Deus, a cui tot obezis,
terra, mars, vais e montaingna;
e m dis: “Morges, car venguis?
Ni con estai Montaldos,
lai on as maior compaingna?”
“Seingner, estat ai aclis
en claustra un an o dos,
per qu'ai perdut los baros.
Sol car vos am e us servis,
me fan lor amor estraingna.
E'n Randos, cui es Paris,
no m fo anc fals ni ginhos,
e mos cors cre que en plaingna.”
"Morgues, ges eu no grazis,
s'estas en claustra rescos
ni vols guerras ni tenzos
ni peleg' ab tos vezis,
per que l bailia t remaingna;
anz am eu lo chant e l ris,
e l segles en es plus pros,
e Montaldos i gazaingna."
"Seingner, eu tem que faillis,
s'eu fatz coblas ni chanzos,
qu'om pert vostr' amor e vos,
qui son escient mentis;
per que m part de la bargaingna.
Pel segle que no m n'ahis,
me tornei a las leizos
e n laissiei l'anar d'Espaingna."
"Morgues, be mal o fezis
que tost non anes coitos
al rei, cui es Olairos,
qui tant era tos amis:
per que lau que t'o afraingna.
Ha, quanz bos marcs d'esterlis
aura perdutz els teus dos,
qu'el te levet de la faingna!"
"Seingner, eu l'agra be vis
si per mal de vos no fos,
car anc sofris sas preisos;
mas la naus dels Sarrazis
no us menbra ges cosi s baingna;
car se dinz Acre s coillis,
pro i agr' enquer Turcs felos:
fols es qui us sec en mesclaingna."

Vic-sur-Cère, parfois appelée Vic-en-Carladez



II.

Fort m'enoia, so auzes dire,
parliers quant es avols servire,
et hom que trop vol autr' aucire
m'enoia, e cavals que tire.
Et enoia m, si Deus m'aiut,
joves hom quan trop port' escut,
que negun colp no i a agut,
capela e morgue barbut
e lauzengier bec esmolut.
quant es paubra et orgoillosa,
e marit qu'ama trop sa sposa,
neus s'era domna de Tolosa.
Et enoia m de cavallier
fors de son pais ufanier,
quant en lo sieu non a mestier,
mas sol de pizar el mortier
pebre o d'estar al foguier.
Et enoia m de fort maneira
hom volpilz que porta baneira, 
et avols austors en ribeira
e pauca carns en gran caudeira.
Et enoia m, per saint Marti,
trop d'aiga en petit de vi;
e quan trob escassier mati
m'enoia, e d'orp atressi,
car no m'azaut de lor cami.
Enoia m longa tempradura
e carns quant es mal coit' e dura,
e prestre que men ni s perjura,
e veilla puta que trop dura.
Et enoia m, per saint Dalmatz,
avols hom en trop gran solatz,
e corre quan per vi'a glatz,
e fugir ab caval armatz
m'enoia, e maldir de datz.
Et enoia m, per vit' eterna,
manjar ses foc, quan fort iverna,
e jazer ab veill'a galerna
quan m'en ven flairors de taverna.
Et enoia m e m'es trop fer
quan cel que lav' olla enquer;
et enoia m de marit fer,
quant eu li vei bella moiller,
e qui no m dona ni m profer.
Et enoia m, per sant Salvaire,
en bona cort avols violaire,
et a pauca terra trop fraire,
et a bon joc paubre prestaire.
Et enoia m, per saint Marsel,
doas penas en un mantel,
e rics hom ab pauc de revel,
et en tornei dart e quairel. (cairel)
Et enoia m, si Deus mi vailla,
longa taula ab breu toailla,
et hom qu'ab mas ronhozas tailla,
et ausbercs pezans d'avol mailla.
Et enoia m estar a port,
quan trop fai greu temps e plou fort,
et entre amics dezacort
m'enoia, e m fai peiz de mort,
quan sai que tenson a lor tort.
E dirai vos que fort me tira
veilla gazals quan trop s'atira
e paubra soudadeir' aira,
e donzels qui sas cambas mira.
Et enoia m, per saint Aon,
e seignoratz que trop mal ton;
qui no pot dormir quant a son,
maior enoi non sai el mon.
Encar i a mais que m'enoia:
cavalcar ses capa, de ploia,
e quan trob ab mon caval troia
qui sa manjadoira li voia.
Et enoia m e no m sab bo
de sella quan croll'a l'arço,
e fivella ses ardaillo,
e malvaitz hom dins sa maiso
que no fa ni ditz si mal no.

viernes, 16 de octubre de 2026

Guillems Magret. Enaissi m pren co fai al pescador,

Guillems Magret.

Guillaume, Guillem, Magret, Maigret, 1195 – 1210


7225.

Guillems Magret si fo uns joglars de Vianes, jogaire e taverniers; e fes bonas cansos e bons sirventes e bonas coblas. E fo ben volgutz et onratz, mas anc mais non anet en arnes, que tot quant gazaingnava el jogava e despendia malamen en taverna. Pois se rendet en un hospital en Espaingna, en la terra d'en Roïz Peire dels Gambiros.

2701, 3794, 7225-6, 7698.

Enaissi m pren co fai al pescador,
Que non auza son peis manjar ni vendre
Entro que l'a mostrat à son senhor:
Qu'en tal domna me fai amor entendre,
Que quant ai fag sirventes ni canso,
Ni nulla re que m pes que l sia bo,
Ieu lai tramet per so qu'ilh en retenha
So que l plaira e que de mi l sovenha:
E pois ab lo seu remanen
Deport m'ab la corteza gen.

Aissi co fan volpil encaussador
Encaus soven so que non aus atendre,
E pendre cug ab la perditz l'austor,
E combat so don ieu no m posc defendre.
Com batalhiers qu'a perdut son basto,
Que jai nafratz sotz l'autre campio
E per tot so l'avol motz dir no denha,
Que per son dreg a respieg que revenha,
Si fai, et es proat per cen;
Per que n'ai major ardimen.

Ardiment ai e sai aver paor,
E quan locs es tensonar e contendre;
E sai celar e gen sufrir amor,
Mas re no m val. Per que m cuja'l cor fendre,
Quar d'eis son tort no posc trobar perdo
Ab leis que sab que seus serai, e so,
Qu'amors o vol, cossi qu'ilh se captenha,
Et ieu trop mais. Dieus do que be m'en venha!
Quar ses leis non ai garimen
Ni posc pojar s'ilh no dissen.

On mai la vei la tenon per gensor
Mei olh, que m fan enflamar et encendre;
Mas ieu sai be qu'ilh a tan de valor
Qu'aisso la m tol, mas merces la m pot rendre.
Per que n'estau en bona sospeisso,
Et estarai tro sian oc siei no
E que baizan ab sos bels bratz me cenha;
Qu'esser pot be qu'enaissi s'esdevenha,
Qu'autre blat ai vist ab fromen
Afinar et ab plomb l'argen.

Ses tot engan e ses cor trichador
M'aura s'ilh plai qu'aital me volha prendre.
E ja noi gart paratge ni ricor,
Q'umilitat deu tot orgolh dissendre.
E pois ilh sab qu'anc no fei fallizo
Encontra leis ni l'ac talan felo,
S'aisso noi val cortezia noi renha,
Que tot bon pretz a qu'à domna convenha;
Et en tot bon comensamen
Deu aver melhor fenimen.

martes, 17 de octubre de 2023

XXI, Emperaire, per mi mezeis

Emperaire, Carlomagno. rey de los francos desde 768 y emperador de Occidente desde 800 hasta su muerte.

Emperaire, per mi mezeis,

Sai, quant vostra proeza creis,

No m sui jes tardatz del venir,

Que jois vos pais e prez vos creis,

E jovens vos ten baud e freis

Que fai vostra valor doucir.

 

Pois lo fils de dieu vos somo

Qu' el vengetz del ling Farao,

Ben vos en devetz esbaudir;

Contra 'ls portz faillon li baro,

Li plus de conduich e de do,

E ja dieus no 'ls en lais jauzir.

 

Mais entr' els de lai es remas

Ad ops d' Espaingna e del vas;

En devetz ben l' afan soffrir,

E 'ls Sarrazis tornar atras,

E de l' aut orgoill forvenir,

E dieus er ab vos al fenir.

 

Als Amoravis fai conort

Per las poestatz d' outra 'l port,

C' ant pres una tella ad ordir

De drap d' enueia e de tort,

E ditz cadaus c' a sa mort

S fara de sa part desvestir.

 

Mas de lai n' ant blame li ric

C' amon lo sojorn e l' abric,

Mol jazer e soau dormir,

E nos sai, segon lo prezic,

Conquerem de dieu per affic

L' onor e l' aver e 'l merir.

 

Trop si van entr' els cobeitan

Aicill que vergoigna non an,

E s cuian ab l' anar cobrir;

Et eu dic lor, segon senblan,

Qu' el cap derrier e 'ls pes avan

Los coven dels palaitz issir.

 

Per pauc Marcabrus non trasaill

De joven, can per aver faill

E cel qui plus l' ama acuillir,

Can venra al derrier badaill,

E mil marcs non daria un aill,

Si lor fara la mortz pudir.

 

Ab lavador de Portegal

E del rei navar atretal,

Ab sol que Barsalona i s vir

Ves Toleta l' emperial,

Segur poirem cridar reial,

E paiana gen desconfir.

 

Si no fosson tan gran li riu,

Als Amoravis fora esquiu,

E pogram lor o ben plevir,

E s' atendon lo recaliu

E de Castella 'l seingnoriu,

Cordoail farem magrezir.

 

Mas Fransa, Peitau e Beriu

Aclina un sol seignoriu,

Venga sai dieu son fieu servir;

Qu' eu no sai per que princes viu,

S' a dieu no vai son fieu servir.

 

Marcabrus.