Pons de Prinhac.
Las joyas del gay saber, p. 10-12; cf. p. 247. - Grdr. § 50, p. 78.
Per aquest vers M. Pons de Prinhac, ex-capitol de Tholosa, guassanhec la violetta de l'aur, l'an M. CCC. XLV. (1345)
Dins un bel prat, compassat per mesura,
una flors nays, qu'ieu say, en pauc de femps;
e can ve lay que regna lo gay temps,
en son jhoven, pren guayha noyridura;
etz enapres, quar es frevols e tenra,
lo vent tot jorn en ventan la decay,
e pueyhs le freytz, que la fa tornar lay
al femps poyrir, del cal davan s'engendra.
Per le bel prat, on la flors pren naysensa,
es entendutz lo mons fals, que ns enpenh
a far baratz; quar malvestatz nos fenh
so que non es, e ns tolh la conoysensa,
tant que no vei que milhorem de vida
ni sol pensar no volem don nasquem:
e per so crey tot le mal que sufrem
nos dona Dieus; quar malvestat nos guida.
Comparar vuelh a la flor per semblansa
nos, qu'en est mon prendem lo naysemen,
que de prumier avem gay noyrimen,
tro l'enemixs en peccatz nos avansa;
per que Dieus fay de paradis la vista,
com la flors pot, segon que m par atz uelh:
per que n'es pexs qui leva gran erguelh,
el qual, si mor, layshara l'arma trista.
Pel femps don nayhs la flors qu'e nos fay brusca,
es entendutz le lims del qual nasquec
Adamxs, que pueys los payres engendrec,
dels quals prendem nostra captiva rusca;
e pueys sercam mant pueg e manta comba
per nostres hops, don sufrem gran trebalh;
e, can morem, tot l'aver nos defalh,
tant que nos met totz nutz dedins la tomba.
Le cruzel vent qu'entorn de la flor venta,
dic yeu de sert quez es cobeytatz grans,
que ns fay bayshar lo cap en far engans,
don cug per so c'avol gen nos turmenta.
E le grans freytz que pueyhs la flor ne porta,
dic qu'es la mortz, veus la qual fals companh,
que ns fay tornar, al sieu melhor guazanh,
en terra vil, quan nostra carn es morta.
Mos ferms governs, bos espers me conorta
de venir lay on lunh bes no defranh:
per que us sopley, no m tengats per estranh,
can me veyretz pres la divinal porta.
