Bandera, escudo, rey, Aragón, Señal Real, historia,
reinos: Aragón, Mallorca, Valencia, Sicilia, Córcega, Cerdeña, Nápoles,
ducados, Atenas, Neopatria,
marquesados, Provenza,
condados, Barcelona - Barcino - Barchinona, Rosellón, Urgel - Urgell,
señoríos, Montpellier,
dominios, Gelves, Gozzo o Gozo, Malta,
tributos, Murcia, Tremegen (Tremecén), Túnez
Per mantas guizas m’es datz
Gauz e deport e solatz;
Que per vergiers e per pratz,
E per foillas e per flors,
E pel temps qu’es refrescatz
Aug alegrar cantadors.
Mas al mieu cant neus ni glatz
No m not, ni m’ajud’ estatz,
Ni res fors dieus et amors.
E pero ges no m desplatz
Lo bel temps ni la clardatz,
Ni’l dous cant qu’es pels plaissatz
Dels auzels, ni la verdors;
Qu’aissi m soi ab joi lassatz
Ab una de las meillors.
En leis es sens e beutatz,
Per que li do tot quan fatz,
E jois e pretz et honors.
En trop ricas voluntatz
S’es mos cors ab joi mesclatz:
Mas no sai si s’es foudatz,
O ardimens o paors,
O gran sens amezuratz,
O si es astre d’amors;
Qu’anc de l’hora que fui natz
Mais no m destreis amistatz,
Ni m senti mal ni dolors.
Tan mi destreing sa beutatz,
Sa proez’ e sa bontatz,
Que n’am mais suffrir en patz
Penas e dans e dolors,
Que d’autra jauzen amatz
Grans befaitz e gran socors.
Sieus son plevitz e juratz,
E serai ades seil platz,
Denan totz autres seingnors.
Quan mi membra del comiatz
Que pris de lieis totz forsatz,
Alegres soi et iratz;
Qu’ab sospirs mesclatz de plors
Me dis: bels amics, tornatz
Per merce vas me de cors.
Per qu’ieu tornarai viatz
Vas lieis, quar autr’embaissatz
No m’es delietz ni sabors.
Per mantas guizas m’ es datz
Joys e deport e solatz;
Que per vergiers e per pratz,
E per fuelhas e per flors,
E pel temps qu’ es refrescatz,
Vei alegrar chantadors:
Mas al meu chan neus ni glatz
No m’ ajuda, ni estatz,
Ni res, mas dieus et amors.
E pero ges no m desplatz
Lo belh temps, ni la clardatz,
Ni ‘l dous chans qu’ aug pels playssatz
Dels auzelhs, ni la verdors;
Qu’ aissi m suy ab joy lassatz
Ab una de las melhors,
Qu’ en lieys es sens e beutatz;
Per qu’ ieu li don tot quan fatz,
E joys e pretz et honors.
En trop ricas voluntatz
S’ es mos cors ab joy mesclatz;
Mas no sai si s’ es foudatz,
O ardimens, o paors,
O grans sens amezuratz,
O si s’ es astres d’ amors;
Qu’ anc, de l’ hora qu’ ieu fuy natz,
Mais no m destreys amistatz,
Ni m senti mals ni dolors.
Tan mi destrenh sa bontatz,
Sa proeza e sa beutatz,
Qu’ ieu n’ am mais sofrir en patz
Penas e dans e dolors,
Que d’ autra jauzens amatz:
Grans bes faitz e grans secors;
Sos homs plevitz e juratz
Serai ades, s’ a lieys platz,
Denan totz autres senhors.
Quan mi membra dels comjatz
Que pres de lieys totz forsatz,
Alegres suy et iratz;
Qu’ ab sospirs mesclatz de plors
Me dis: “Belhs amics, tornatz,
Per merce, vas me de cors.”
Per qu’ ieu tornaray viatz
Vas lieys, quar autre baysatz
No m’ es delietz ni sabors.