Mostrando entradas con la etiqueta jauzens. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta jauzens. Mostrar todas las entradas

jueves, 22 de octubre de 2026

Peire Raimon de Toulouse. Atressi cum la candela que si meteissa destrui,

Peire Raimon de Toulouse.

Pierre Raimond de Toulouse. Peire Raimon de Tolosa

Atressi cum la candela
que si meteissa destrui,
per far clartat ad autrui,
chant, on plus trac greu martire,
per plazer de l'autra gen.
E car a dreit escien
sai qu'eu fatz folatge,
c'ad autrui don alegratge
et a mi pen' e tormen.
Nuilla res, si mal m'en pren,
no m deu plaigner del dampnatge,
Car ben conosc per uzatge
que lai, on amors s'aten,
val foudatz en loc de sen.
Doncs pos tant am e dezire
la gensor qu'el mon se mir,
per mal que m deia venir
no s taing que m recreia;
car on plus m'auci d'enveia,
plus li dei ma mort grazir,
si l dreit d'amor voill seguir,
qu'estiers sa cortz non plaideia.
Doncs pos aisso que m guerreia
conosc que m'er a blandir, 
ab honrar et ab sofrir
li serai hom e servire;
e s'aissi m vol retener,
vec me tot al seu plazer,
fin, franc, ses bauzia!
E s'ab aital tricharia
posc en sa cort remaner,
el mon non a nuill saber
per qu'eu camjes ma folia.
Lo jorn que sa cortezia
mi mostret e m fetz parer
ab un amoros plazer
que m fetz, me cuiet aucire;
qu'ins el cor m'anet sazir
e'l cor mi mes un dezir
que m'auci d'enveia;
et eu cum fols que foleia
fui leus ad enfoletir,
car cuiei so per albir
qu'eu eis no m pens qu'esser deia.
Si per nuill' autra que seia
mi pogues plus enriquir,
be m n'agra cor a partir;
mas com plus fort m'o consire,
en tant quant lo mons perpren,
non sai una tant valen
de negun paratge;
per qu'eu el seu seignoratge
remaing tot vencudamen,
pos non trob meilluramen
per fors' o per agradatge.
Chansos, al port d'alegratge, 
on pretz e valors s'aten,
al rei que sap et enten,
m'iras en Aragon dire
c'anc mais tant jauzens non fui
per fin' amor cum er sui;
c'ab rems et ab vela
poi' ades so que no s cela:
e per so non fatz gran brui
ni voill c'om sapcha de cui
m'o dic, plus que d'un' estela.
Mas vos am, ges una mela
no m pretz, car ab vos non sui.
Pero als ops vos estui
que m siatz governs e vela.

martes, 20 de octubre de 2026

Peire Durand. D'un sirventes m'es pres talens, (Uc de Mataplana)

Peire Durand.

Parnasse occitanien, Amazon Kindle

2701.

D'un sirventes m'es pres talens,    (Uc de Mataplana)
Que razo m'o mostr' e m'o di;
E quant er fatz tenra'l cami
Tot dreg à Miravals correns
A'n Ramon, don ai pezansa,
Que fe trop gran malestansa
Contra domnei don tostemps fos amatz;
E s'anc tenc dreg viatge
De drut cortes, ar camia son coratge.

En lui se mostra conoissens
Quel reprochier que'l savi di,
Qu'om no conois tan ben en si
Com en autrui son falhimen:
Qu'el sol aver s'esperansa
En joi et en alegransa,
Mas eras n'es malamens cambiatz,
Que mes a tal usatge
Don ja no s pot esdir de vilanatge.

Quar per sos bels captenemens
E per son bel trobar parti
Sa corteza molher de si,
Ben par qu'él cosselh es sirvens.
Issitz es de l'esperansa
D'esser drutz à ma semblansa;
Quar si l plagues mais domneis ni solatz
No fera tal otratge,
Don tug cortes volguessem son damnatge.

Quar maritz à cui platz jovens
Sofrir deu, per so qu'atressi
Sofran lui sei autre vezi;
Atressi l'es camiatz sos sens,
E quar en tal malestansa
Punh qu'ab lieis ai' acordansa:
E si la vol ni sos cobrars li platz,
Fassa l tan d'avantatge
Que suefr' un drut que trob à son coratge.

E pueis er sos albercs jauzens
Quant ab lieis aura faita fi,
Ab que jamais non la casti
De trobar ni de motz plazens;
Qu'aissi er d'agradatge
A vos cortes et al gilos salvatge.

Ja, Caudaiga, ben sapchatz
Qu'iratz soi del devinatge
Qu'aissius es pres del vostre franc coratge.

martes, 5 de diciembre de 2023

Hugues Brunet. Cuendas razos, novelhas e plazens

Hugues Brunet.


Cuendas razos, novelhas e plazens

Contem hueimais e aiam bels solatz,

E laissem nos d' enuegz e de foudatz,

E recobrem cortesias e sens,

Car de foudat sec dans totas sazos,

E de sen sec gaugz e honors e pros.


Entr' els joios deu hom esser jauzens

E gen parlans ab los enrazonatz,

Qu' atretan son de bons motz, si 'ls cercatz,

Cum de vilas ni de dezavinens:

E gentz parlars ab avinens respos 

Adutz amicx, e non creys messios.


Mas d' una ren m' es vengutz pessamens: 

Don viura joys, pus cantars n' es ostatz? 

Ni com sera cors benanans triatz,

Si hom non es plus jogans ni rizens? 

Per els o dic embroncatz, cossiros, 

Que a las vetz se fenhon Salamos.


E qui us cuiatz que us sia defendens, 

Si avols etz, qu' om no us apel malvatz? 

Que temps avetz, e poder vos es datz, 

E no y vezetz mentr' el lums es ardens!

Gardatz vos y, qu' el temps es tenebros, 

E no y veyretz quan lo lums er rescos.


Quar us perilhs ve sobre totas gens, 

Mortz, que destruy los cuendes e 'ls prezatz;

Per que val mais si faitz que si pessatz,

Qu'en breu de temps i ven alongamens: 

Pero los faitz sion avinens e bos, 

Que no s' i paus malvaisa ochaisos.