Mostrando entradas con la etiqueta gilos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta gilos. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de octubre de 2026

Peire Durand. D'un sirventes m'es pres talens, (Uc de Mataplana)

Peire Durand.

Parnasse occitanien, Amazon Kindle

2701.

D'un sirventes m'es pres talens,    (Uc de Mataplana)
Que razo m'o mostr' e m'o di;
E quant er fatz tenra'l cami
Tot dreg à Miravals correns
A'n Ramon, don ai pezansa,
Que fe trop gran malestansa
Contra domnei don tostemps fos amatz;
E s'anc tenc dreg viatge
De drut cortes, ar camia son coratge.

En lui se mostra conoissens
Quel reprochier que'l savi di,
Qu'om no conois tan ben en si
Com en autrui son falhimen:
Qu'el sol aver s'esperansa
En joi et en alegransa,
Mas eras n'es malamens cambiatz,
Que mes a tal usatge
Don ja no s pot esdir de vilanatge.

Quar per sos bels captenemens
E per son bel trobar parti
Sa corteza molher de si,
Ben par qu'él cosselh es sirvens.
Issitz es de l'esperansa
D'esser drutz à ma semblansa;
Quar si l plagues mais domneis ni solatz
No fera tal otratge,
Don tug cortes volguessem son damnatge.

Quar maritz à cui platz jovens
Sofrir deu, per so qu'atressi
Sofran lui sei autre vezi;
Atressi l'es camiatz sos sens,
E quar en tal malestansa
Punh qu'ab lieis ai' acordansa:
E si la vol ni sos cobrars li platz,
Fassa l tan d'avantatge
Que suefr' un drut que trob à son coratge.

E pueis er sos albercs jauzens
Quant ab lieis aura faita fi,
Ab que jamais non la casti
De trobar ni de motz plazens;
Qu'aissi er d'agradatge
A vos cortes et al gilos salvatge.

Ja, Caudaiga, ben sapchatz
Qu'iratz soi del devinatge
Qu'aissius es pres del vostre franc coratge.

miércoles, 6 de diciembre de 2023

Raimond de Miraval. Selh que no vol auzir chansos

Raimond de Miraval. 


Selh que no vol auzir chansos

De nostra companhia s gar,

Qu' ieu chan per mon cor alegrar 

E per solatz dels companhos, 

E plus per so qu' esdevengues 

En chanso qu' a mi dons plagues; 

Qu' autra voluntatz no m destreng 

De solatz ni de belh captenh.


Pauc val qui non es enveyos, 

E qui no dezira 'l plus car;

E qui no s' entremet d' amar,

Non pot essor valens ni pros;

Que d' amar ven gaugz e ven bes,

E per amor es hom cortes;

Et amors dona l' art e 'l genh

Per que bos pretz troba mantenh.


Ben es savis a ley de tos,

Qui drut blasma de folheiar,

C'om, pos que s sap amezurar, 

Non es pueys adregz amoros; 

Mas selh que sap far nescies, 

Aquel sap d' amor tot quan n' es; 

Qu'eu no sai trop ni no m' en fenh, 

Ni ja no vuelh qu' om m' en essenh.


De la belha cuy suy cochos,

Dezir lo tener e 'l baizar

E 'l jazer e 'l plus conquistar, 

Et apres mangas e cordos, 

E del plus que 'l prengua merces; 

Qu' ieu no serai jamais conques

Per joias ni per entresenh, 

Si so que plus vuelh non atenh.


Ben aya qui prim fon gilos, 

Que tan cortes mestier saup far; 

Quar gilozia m fai gardar 

De folhs parliers e d' enoios. 

De gilozia ay tant apres 

Que mi eys en tenc en defes 

Ab mi dons, que autra non denh, 

Neys del cortejar m' en estenh;


E val mais belha tracios,

Don ja hom non trobe son par, 

Qu' autrui benenans' enveyar, 

Quan Dieus ne vol ajustar dos; 

De dona vuelh que l' ajut fes,

E que ja no l' en sobre res, 

Per que m' enquier on vau, d' on venh,

Pus del tot a son plazer tenh.


N' Audiartz, de vos ai apres

Que d' una sola sui cortes, 

E d' una chan e d' una m fenh, 

E d' aquelha Miravalh tenh.


Atrobaretz greu qu' us n' essenh

D'amar, pus ieu de vos n' aprenh.


Raimond de Miravals, Miraval, Miravalh; Selh que no vol auzir chansos