Mostrando entradas con la etiqueta Peirols. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Peirols. Mostrar todas las entradas

viernes, 23 de octubre de 2026

Peirol. Cora qu'amors volha + Peirol, cum avetz tant estat

Peirol.

Peyrols, Peirols, Peirol, Peiròl


I. 

Cora qu'amors volha
eu chan,
qu'autra flor ni folha
non i vauc gardan.
Ben es dreitz que m dolha,
aman,
sol qu'en grat m'acolha
cil, cui me coman.
Perdut ai e cobrarai,
ges no m recre per tan,
qu'aissi s va l segles camjan.
Deus m'aiut e m valha,
qu'antan
aic d'amor ses falha,
mais no n ai oguan;
qu'era m mou baralha
trop gran
al cor e m trebalha
dormen e velhan.
Per c'o fai? Qu'al melhs qu'eu sai
la serv e la reblan;
per so vei qu'eu m'i ai dan.
Mos cors salh e trembla
soven,
m'amia lo m'embla
si qu'eu non o sen;
qu'ilh m'ama, so m sembla,
comen
que ls seus ditz assembla
al meu pensamen.
Donc dirai qu'amors mi fai
sofrir aquel turmen,
don eu tan ric joi aten.
Nuls hom be non ama
ni gen,
que d'amor si clama,
sitot mal l'en pren;
cum plus m'enliama
greumen,
e m'art e m'aflama,
n'ai melhor talen.
Aissi m trai mos volers lai
el fol contenemen
on m'es manta vetz parven.
Ben bas fora meza
valors,
deportz e gaieza,
si no fos amors,
que mante proeza
totz jors
e fai que corteza,
quar pren los melhors.
No s'eschai d'ome savai
li venga ta d'onors,
que d'amor senta dolors.
Era us quier, amia,
socors,
qu'enans i morria
qu'en quezes alhors.
Assatz trobaria
aussors:
vos etz ses fadia
caps de las melhors.
Mos cors jai en gran esmai
entre sospirs e plors:
mas tot m'es jois e doussors.
Peirols fai fin e verai
lo sonet per amors
on sos cors estai totz jors.

Peirol. Cora qu'amors volha + Peirol, cum avetz tant estat



II.

Bernatz del Ventadorn



“Peirol, cum avetz tant estat
que non fezetz vers ni chanso?
Respondetz mi, per cal razo
reman que non avetz chantat:
s'o laissetz per mal o be,
per ir' o per joi o per que,
que saber en voill la vertat.”
“Bernart, chantars no m ven a grat
ni gaires no m platz ni m sab bo;
mas car voletz nostra tenso,
n'ai era mon talan forsat.
Pauc val chans que del cor non ve;
e pos jois d'amor laissa me,
eu ai chant e deport laissat.” 
“Peirol, mout i faitz gran foudat,
s'o laissatz per tal ocaizo;
s'eu agues avut cor fello,
mortz fora, un an a passat,
qu'enquer non posc trobar merce:
ges per tant de chant no m recre,
car doas perdas no m'an at.”
“Bernart, ben ai mon cor mudat,
que totz es autres c'anc non fo:
non chantarai mais en perdo;... 
mas de vos voill, chantetz jasse
de cellei qu'en grat no us o te,
e que perdatz vostr' amistat.”
“Peirol, maint bon mot n'ai trobat
de leis, c'anc us no m'en tenc pro;
e s'il serva cor de leo,
no m'a ges tot lo mon serrat,
qu'en sai tal una, per ma fe,
qu'am mais, s'un baizar mi cove,
que de leis, s'il m'agues donat.”
“Bernart, ben es acostumat,
qui mais non pot, c'aissi perdo,
que la volps al sirier diso (?): (siré; cerezo)
quan l'ac de totas partz cercat,
las sireisas vic loing de se (sireres; cerezas)
e dis que non valion re:
atressi m'avetz vos gabat.”
“Peirol, sireisas sont o be
mas mal aia eu si ja cre
“Bernart, no m n'entramet de re,
mas pesa m de ma bona fe,
car non i ai ren gazaignat.

martes, 13 de octubre de 2026

Peirols. Manta gens me mal razona

Peirols.
2701, 7225, 7614, 7698.

Peirols fo us paubres cavalier d'Alvernhe, d'un castel que a nom Peirols, qu'es en la encontrada del Dalfi d'Alvernhe al pe de Rocafort.



Peirols fo us paubres cavalier d'Alvernhe, d'un castel que a nom Peirols, qu'es en la encontrada del Dalfi d'Alvernhe al pe de Rocafort. E fo cortes hom et avinen de la persona, tan que'l Dalfi lo tenia ab se, e'l vestia, e'l dava caval et armas, et so que mestiers l'avia.
Lo Dalfi si avia una seror que avia nom Sail de Claustra, bela e bona e molt prezada, avinens et ensenhada; e si era molher d'en Beraut de Mercuer, un gran bar d'Alvernhe. En Peirols amava aquela domna, e'l Dalfins la pregava per lui, e s'alegrava molt de las cansos que Peirols fazia de la seror, e molt las fazia plazer à la seror; e tant que la domna li volia ben e il fazia plazer d'amor à saubuda del Dalfi. E l'amor de la domna e de Peirols montet tan que'l Dalfi s'engelozi d'ella, car crezet qu'ella li fezes plus que covengues ad ella; e parti lo de si e l lonhet, e no l vesti ni l'armet. E quan Peirols vi que non se poc mantener per cavalier, el se fe joglar et anet per cortz; e recep dels barons e draps e deniers e cavals. E pres moiller à Monpeslier e i definet.

3794, 7225-6, 7698, C, M.

Manta gens me mal razona
Quar ieu no cant plus soven;
Mas aicel que m'ocaizona
No sab cossi longamen
M'a tengut en greu pessamen
Cilh que mon cors enpreizona:
Tot n'ai perdut jauzimen,
Tal desconort me dona.

Pero si m fos franqu'e bona
Ma domn' al comensamen,
Ara no m'acoill ni m sona
Mas aissi com l'autra gen:
Quar conois que l'am finamen
Aita mal m'o gazardona.
Amors fara falhimen
S'aquest tort li perdona.

De tota joia m'eslonja
Ma domn' e no l'es honors,
Qu'ab pauc de plazen messonja
Me pogra far gent secors.
Quar sai que non es mas folors
So à qu'estendensa lonja,
Don ai fait tantas clamors
Qu'anta n'ai e vergonja.

Partir m'en ai doncs? Eu, non ja; 
Quar son pretz e sa valors 
M'o defen e m'o calonja, 
Qu'ieu no m'aus virar alhors. 
Per tot lo cor m'intra l'amors 
Si co fai l'aigu' en l'esponja 
Tostemps me plaira'l dolors
Com que m destrenh' e m ponja.

Ades volh qu'amors m'assalha
E m guerrei matin e ser;
Contra la sua batalha
No volh ja repaus aver.
E si tot non ai mon voler,
Tals es cilh que me trebalha,
Qu' él mon non es nul plazer
Qu'aquest meu trebalh valha. (1)

Lauzenja ni devinalha
D'enoios no m cal temer.
Sol pessars de lieis no m falha,
Res no me pot dan tener;
Que'l cossir don ieu m'alezer
M'apais meils d'autra vitalha.
Per re qu'eu n'ai' en poder
Mos cors no s'anualha.

Cansos, à totz potz dire ver
Qu' é mon cant non agra falha,
Si m volgues d'amor valer
La bella cui dieus valha.


2701, 3794, 7225-6, C.

Quant amor trobet partit
Mon cor del seu pensamen,
D'una tenso m'assalhit
E podetz auzir comen:
Amics Peirols, malamen
E pois en mi ni en can
Non es vostr'entensios,
Digatz pois que valretz vos?

(1) Note. Ben non è al mondo che al mio mal pareggi. Petrarca.

Amors, tan vos ai servit
E cauzimen nous en pren;
E vos sabetz quan petit
N'ai avut de jauzimen.
Nous ocaizon de nien;
Sol que m fassatz d'er enan
Bona patz, als nous deman:
Quar nul autre gazardos
No m'en pot esser tan bos.

Peirols, metretz en oblit
La bella domna valen,
Que tan gen vos acoillit
E tan amorozamen,
Tot per mon comandamen?
Trop avetz leugier talan;
E non era ges semblan,
Tan gais e tant amoros
Eratz en vostros cansos.

Amors, midons, pois la vit,
Ai amada longamen;
Enquer l'am, tan m'abelit
E m plac al comensamen:
Mas folia noi enten.
Pero mant amic partran
De lor amigas ploran,
Que, si Saladis no fos,
Sai remanzeran joios.

Peirols, Turc, ni Arabit
Ges per vostr' envazimen
No laissaran Tor Davit.
Bon cosselh vos don e gen,
Amatz e cantatz soven.
Iretz vos? e'ls reis noi van;
Vejatz las guerras que s fan,
Et esguaratz dels baros
Co si trobon ocaizos.

Amors, anc mais no faillit,
Er o faz forsadamen:
E prec dieus que m sia guit,
E que trameta breumen
Entre'ls reis acordamen;
Que'l secors vai trop tarzan,
Et auria mestier gran
Que'l marques valens et bos 
N'agues mais de companhos.

Amors, quan li reis iran 
Del Dalfi vos dic aitan: 
Ja per guerra ni per vos
No remanra, tant es pros.

2701, 3794, 7225-6, 7614, 7698, M.

Quora que m fezes doler
Amors ni m dones esmai,
Ara m ten alegr' e gai,
Per qu'ieu cant de mon plazer;
Quar plus ric joi ai conquis
Qu'à mi non tagnia:
E ricors quan s'umelia
Humilitatz l'enrequis.

Be m'agrad' e m'abelis
De dos amics, quan s'escai
Que s'amon de cor verai
E l'un l'autre no traïs;
E sabon loc e lezer
Triar ses falhia,
Qu'en lor bona companhia
No posqu'enoios caber.

D'er enan m'er à tener
Al repropchier qu'om retrai:
“No s mova qui ben estai.”
No farai eu ges per ver,
Que'l flama qu'amor noiris
M'art la noich e'l dia;
Per qu'ieu devenc tota via
Si com l'aur él foc plus fis.

Midons mercei e grazis
La benanansa qu'ieu ai;
E ja non oblidarai
Los plazers que m fai ni m dis.
Qu' é mi non a mai poder
Cilh qu'amar solia;
Qu'en plus franca senhoria
Volh ses engan remaner.

Soven l'anera vezer
La plus avinen qu'ieu sai,
Si'l devinamen qu'om fai
No m'avengues à temer.
Pero mos cors es aclis
Ves leis on que sia;
Quar senes leis no m poiria
Nul joi pro tener qu'ieu vis.

S'ieu fos part la Cros del Ris
Nous pessetz que m pogues lai
Retener nuls paradis.

Tant ai assis mon voler
En ma douss'amia,
Qu'ieu ges de leis no m partria
Per nul autre bon esper.

Cansos, hoimais pos tener
Vas midons ta via,
Qu'ieu sai ben qu'ella volria
Tu auzir e mi vezer.

Dalfi, s'auzes mon voler
Dir à res que sia,
Ab vos ai tan de paria
Que ben saubratz tot lo ver.

martes, 17 de octubre de 2023

IX, Pus flum Jordan ai vist e 'l monimen,

IX.


Pus flum Jordan ai vist e 'l monimen,

A vos, vers dieus, qu' es senher dels senhors

Ne ren merces, quar vos plac tan d' onors

Qu' el sancte loc on nasques veramen

M' avetz mostrat, don ai mon cor jauzen;

Quar s' ieu era en Proensa, d' un an

No m clamarian Sarrazis Johan.


Ara ns don dieus bona vi' e bon ven,

E bona nau e bos governadors,

Qu' a Marcelha m' en vuelh tornar de cors;

Quar s' ieu era de lai mar veramen,

Acre e Sur e Tripel e 'l Sirven

E l' Espital e 'l Templ' e 'l rey Johan

Coman a dieu e l' aigua de Rotlan.


Qu' en la terra a croy emendamen

Del rey Richart, de Fransa ab sas flors

Soli' aver bon rey e bos senhors,

E 'n Espanha un autre rey valen,

E Monferrat bo marques eyssamen,

E l' emperi emperador prezan,

Aquestz que i son no sai quo s captenran.

Belh senher dieus, si feyssetz a mon sen,

Ben guardaratz qui faitz emperadors,

Ni qui faitz reys, ni datz castels ni tors;

Quar pus son rics, vos tenon a nien;

Qu' ieu vi antan faire man sagramen

L' emperador, don ar s' en vai camjan,

Quo fes lo guasc que traisses de l' afan.


Emperador, Damiata us aten;

E nueg e jorn plora la blanca tors

Per vostr' aigla qu' en gitet us voutors;

Volpilla es aigla que voutor pren.

Anta y avetz e 'l Soudan onramen,

E part l' anta avetz hi tug tal dan

Que nostra ley s' en vai trop rezeguan.


Peirols.