Mostrando entradas con la etiqueta Milas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Milas. Mostrar todas las entradas

lunes, 5 de octubre de 2026

21. Pietro Vidal. Bon' aventura don Deus als Pizas,

21. Pietro Vidal. *

Secondo il testo ricostituito dal Bartsch (Peire Vidal's Lieder, Berlin, Dümmler, 1857, n. 41).

Pierre Vidal. Peire Vidal, Vidals

Bon' aventura don Deus als Pizas,
car son ardit e d' armas ben apres 
et an baissat l' orgolh dels Genoes, 
quels fan estar aunitz e soteiras;
per qu'eu volrai totz temps l'onor de Piza,
car an baissatz los perfeitz orgolhos;
que sol l' enois dels vilas Borbonos
me trencal cor el me franh el me briza.
Alamans trob deschauzitz e vilas,
e quan negus se fenh d' esser cortes, 
ira mortals e dols et enois es, 
e lor parlars sembla lairar de cas.
per qu'eu no volh esser senher de Friza, 
qu'auzis tot jorn lo glat dels enoios, 
ans volh estar entrels Lombartz joios, 
pres de mi dons qu'es gaia blanc' e liza. 
E pos meus es Monferratz e Milas, 
a mon dan get Alamans e Ties,
en breu d' ora tornara per sas mas 
lo regisme de Palerm e de Friza,
car lo conquis la sua rezemsos. 
de mi dic ben, si pel marques no fos, 
no pretz cinc marcs una rota camiza. 
Era m' alberc Deus e sans Julias 
e la doussa terra de Canaves, 
qu'en Proensa no tornarai eu ges, 
pos sai m' acolh Lameiras e Milas. 
car, s' aver posc cela qu' ai tant enquiza, 
de la s' estei lo valens rei n' Anfos, 
qu' eu farai sai mos vers ni mas chansos, 
per la gensor qu'anc fos d' amor enquiza.
E pos Milas es autz e sobeiras, 
ben volgra patz de lor e dels Paves, 
que s'estes Lombardi' en defes
de crois ribautz e de mals escaras.
Lombartz, membreus cum Polha fo conquiza, 
de las domnas e dels valens baros,
cum los meiron en poder de garsos;
e de vos lai faran de pejor guiza.

* Biografia, secondo il testo edito dallo Chabaneau (op. cit. p. 64): 
Peire Vidals si fo de Toloza, filz d'un pelissier. e cantava mielhs d'ome del mon, e fo bos trobaire; e fo dels plus fols homes que mai fossen, qu'el crezia que tot fos vers so que a lui plazia ni qu'el volia. e plus leu li avenia trobars que a nulh home del mon, e fo aquel que pus rics sons fetz e majors folias d'armas e d'amors. e dis grans mals d'autrui; e fo vers que us cavaliers de San Gili li fetz talhar la lengua, per so qu'el dava ad entendre qu'el era drutz de sa molher; e n'Uc del Bautz sil fetz garir e metgar. e cant el fo garitz, el s'en anet outra mar, e de lai menet una grega queil fon donada per moiller en Cipri. eil fo donat a entendre qu'ela era netsa de l'emperador de Constantinople, e qu'el per lieis devia aver l'emperi per razon. don el mes tot can poc guazanhar a far navili, qu'el crezia anar conquistar l'emperi; e portava armas emperials es fazia apelar emperaire e sa molher emperairitz. et entendia en totas las bonas donas que vezia, e totas las pregava d'amor; e totas li dizian de far e dir so qu'el volgues. don el se crezia drutz de totas, e que cascuna moris per el; e totas l'enganavan. e totas vetz menava rics destriers e portava ricas armas, e cadieira e campolieit emperial; e crezia esser lo melher cavaliers del mon per armas el plus amatz de domnas.

martes, 17 de octubre de 2023

II. Senhors, per los nostres peccatz

II.


Senhors, per los nostres peccatz

Creys la forsa dels Sarrasis;

Iherusalem pres Saladis,

Et encaras non es cobratz;

Per que manda 'l reys de Maroc

Qu' ab totz los reys de Crestias

Se combatra ab sos trefas

Andolozitz et Arabitz,

Contra la fe de Crist garnitz.


Totz los Alcavis a mandatz,

Masmutz, Maurs, Gotz e Barbaris,

E no y reman gras ni mesquis,

Que totz no 'ls ayon ajostatz;

Anc pus menut ayga non ploc

Cum els passon, e prendo 'ls plas;

La caraunhada dels Milas

Geta 'ls paysser com a berbitz,

E no y reman brotz ni razitz.


Tant an d' erguelh sels qu' a triatz 

Qu' els cuio 'l mons lur si' aclis;


Marroquenas, Marabetis

Pauzon amons per mieg los pratz;

Mest lor gabon: “Franc, faiz nos loc;

Nostr' es Proensa e Tolzas,

Entro al Puey totz los meias.” 

Anc tan fers gaps no fon auzitz

Dels falses cas, ses ley, marritz.


Emperayre, vos o auiatz,

E 'l reys de Fransa, e sos cozis,

E 'l reys engles, coms peitavis,

Qu' al rey d' Espanha socorratz;

Que ancmais negus mielhs no poc

A servir dieu esser propdas;

Ab luy venseretz totz los cas

Cui Bafometz a escarnitz,

E 'ls renegatz e 'ls assalhitz.


Ihesus Cristz, que ns a prezicatz

Per que fos bona nostra fis,

Nos demostra qu' es dregz camis,

Qu' ab penedensa er perdonatz

Lo peccat que d' Adam se moc;

E vol nos far ferms e certas,

Si 'l crezem, qu' ab los sobiras

Nos metra, e sera ns la guitz

Sobr' els fals fellos descauzitz.


Non laissem nostras heretatz,

Pus qu' a la gran fe em assis,

A cas negres outramaris,

Q' usquecx ne sia perpessatz,

Enans qu' el dampnatge nos toc;

Portogals, Gallicx, Castellas,

Navars, Arragones, Ferras

Lur avem en barra gequitz

Qu' els an rahuzatz et aunitz.


Quan veyran los baros crozatz

Alamans, Franses, Cambrezis,

Engles, Bretos et Angevis,

Biarns, Gascos ab nos mesclatz,

E 'ls Proensals totz en un floc;

Saber podetz qu' ab los espas

Romprem la preyss' e 'l cap e 'l mas

Tro 'ls aian mortz totz e delitz,

Pueys er mest nos totz l' aurs partitz.


Profeta sera 'N Gavaudas,

Qu' el dig er faitz e mortz als cas,

E dieus er honratz e servitz

On Bafometz era grazitz.

        Gavaudan le Vieux.