Guirautz de Calanso.
7225.
Guirautz de Calanso si fo un joglars de Gascoingna. Ben sab letras e subtils fo de trobar; e fes cansos maestradas desplazens, e descortz d'aquella saison. Mal abelivols fo en Proensa e sos ditz; e petit ac de nom entre'ls cortes.
7225-6, 7698.
Si tot l'aura s'es amara
Don s'esclarcisson li branc,
Ges per aisso no m'estanc
D'un vers far en bella rima;
Per que sapchon li plusor
Que no vei bon trobador
Qu'ab mi no pogues aprendre.
E pois quascus desampara
Vers per canson, eu no planc
Lo dan qu' a'l cors sobre'l flanc
E'l geinh e l'art e l'escrima.
Mas l'un vol qu'om cant d'amor,
L'autre vol motz de folor,
L'autre leu vers per entendre.
Per que bella razos cara
Se pert, que'l clop e li ranc,
E'l catz qu'estai sos lo banc
Qu'apres los autres resima,
Trobon e son cantador;
E'l malvatz entendedor
Lauzon so qu'om deu rependre.
E quant hom razon no guara
Ab manz ditz cars mi remanc,
Quar so vei cazer él fanc
Que degr'aut pojar al cima;
E calon s'en li meillor:
Tan pauc son li valedor
Qu'om no pot ab totz contendre.
Mas una flor blanq' e blara
Mi ten alques mon cor franc;
E s'enans no m val, tot blanc
M'aura com en l'ora prima.
Mas si m leuges ma dolor
Ben tengra'l joi per greignor:
Que mai pretz donar que vendre.
Mas la bella fresca cara
No vei, per que no m refranc
Del greu mal don me complanc,
Qu'ins el cor me ten que m lima.
A lei de fin amador
Dezir so don soven plor;
Qu'en als no me posc enpendre.
E pero si no m'ampara
No dei d'als pensar ni d'anc,
Ni es ni er ni fon anc
Autra per que m refrangima
Mon cor qu'ieu ja'l vir aillor:
Qu'à lei de bon jogador
Volh tot en un loc despendre.
Del bon rei fauc ma lauzor
D'Arago, quar ab honor
Sab tot quant el fai despendre.
