Alba. En un vergier sotz folha d'albespi

Alba.

En un vergier sotz folha d'albespi

tenc la dompna son amic costa si,

tro la gaita crida que l'alba vi.

Oi Deus, oi Deus, de l'alba! Tan tost ve!

“Plagues a Deu ja la noitz non falhis,

ni l meus amics lonh de mi no s partis,

ni la gaita jorn ni alba no vis!

Oi Deus, oi Deus, de l'alba! Tan tost ve!

Bels dous amics, baizem nos, eu e vos,

aval els pratz on chanto ls auzellos;

tot o fassam en despeit del gilos:

Oi Deus, oi Deus, de l'alba! Tan tost ve!

Bels dous amics, fassam un joc novel,

ins el jardi on chanton li auzel,

tro la gaita toque son caramel.

Oi Deus, oi Deus, de l'alba! Tan tost ve!

Per la douss' aura qu'es venguda de lai,

del meu amic bel e cortes e gai,

del seu alen ai begut un dous rai:

Oi Deus, oi Deus, de l'alba! Tan tost ve!”

La dompna es agradans e plazens,

per sa beutat la gardon mantas gens,

et a son cor en amor leialmens.

Oi Deus, oi Deus, de l'alba! Tan tost ve!

XX, Messonget, un sirventes

XX.

Messonget, un sirventes

M' as quist, e donar l' o t' ay

Al pus tost que ieu poyrai

El son d' En Arnaut Plagues;

Que autr' aver no t daria,

Que non l' ay; ni s' ieu l' avia,

Non t' en seria amicx,

Que s' era de mil marcx ricx,

D' un denier no t' en valria.

Qu' en tu non es nulha res

De so qu' a joglar s' eschai,

Que tos chans no val ni play,

Ni tos fols ditz non es res;

E croya es ta folia,

E paubra ta joglaria

Tan que si no fos N Albricx

El marques que es tos dicx,

Nulhs hom no t' alberguaria.

Mas d' una res t' es ben pres 

Que d' aisso, qu' aras pus play, 

As pus qu' anc non aguist may 

Follia e nescies;

E si negus hom que sia 

De ta folhor te castia,

Tu non creiras sos casticx,

Quar per folhor t' es abricx

Tal que per sen no t valria.

Per tu blasmon lo marques

Li croy joglar e 'l savay,

Per lo ben que elh te fay;

Per qu' ieu vuelh qu' en Verones

Al comte tenhas la via;

Mal dig, que mais li valria

Us braus balestiers enicx

Que traisses als enemicx

Que s' ieu tu li trametia.

Hugues de Saint-Cyr.

¿Tos enseñen los catalanés textos com este?

¿Tos enseñen los catalanés textos com este? Lo valensiá es y sirá sempre un idioma reconegut, que no tos conton mentires, que es lo seu.

 

valenciano, castellano, catalán, tost, toste, laxare, lexar, lejar, deixar, dejar, dixá, leixar, laisser, dretura, retre, discursos leídos ante la Real Academia Española en la recepción pública de Luis Fullana.