Mostrando entradas con la etiqueta adormitz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta adormitz. Mostrar todas las entradas

miércoles, 21 de octubre de 2026

Épître farcie de la Saint-Étienne. Planch de sant Esteve

Épître farcie de la Saint-Étienne.

Deforas els lo van menar,  Comensson a lo lapidar.

Raynouard, Choix des poésies originales des troubadours, II, 146 - 151. (R.). (Ed. Ramón Guimerá Lorente) Comparé avec le Ms. de Montpellier (M), le Ms. d'Aix (A.) et de Roussillon (Ro). Cf. Revue des langues romanes I, 140 s.; Société agricole, scientifique et littéraire des Pyrénées-Orientales XIV, 175. Appel, Provenzalische Chrestomathie, p. 145-147 (Ap.). 
- Grdr. § 10, p. 10. St. p. 41.

Raynouard, choix, poésies, troubadours, kindle

Planch de sant Esteve.

(Sezetz, senhors, e aiats patz,
so que direm ben escoutatz,
car la leissos es de vertatz,
non i a mot de falsetatz.)

Esta lesson que legirem
dels fachs dels apostols trairem,
lo dig san Luc recontarem:
de sant Esteve parlarem.

En aquel temps que Deus fo natz
et fo de mort ressuscitatz
et pois el cel el fo poiatz,
sant Esteve fo lapidatz.
Auiats, senhor, per qual razon
lo lapideron li fellon,
car connogron, Deus en lui fon
et fes miracla per son don.
Encontra el corron e van
li fellon Libertinian
e li crudel Cilician
e li autre Alexandrian.
Lo sens de Deu e la vertutz
los a messongiers conogutz,
los plus savis a rendut mutz,
los paucs, los grans, totz a vencutz.
Quant an auzida sa rason
e conogron que vencut son,
d'ira lor enflan li polmon,
las dens croisson cuma leon.
Quant lo santz vi lor voluntat,
no quer socors d'ome armat,
sus en lo cel a regardat:
auiats, senhors, cum a parlat.
“Ar escoutatz, no us sia greu,
lo cel ubert laissus veig eu
e conosci lo filh de Deu
que crucifixeron Juzeu.”
D'aisso foron fort corrossat
li fals Juzeu et an cridat:
“Prengam lo, que trop a parlat;
gitem lo for de la ciutat!” 
Non se pot plus l'orgolhs celar,
lo sant prenon per lui penar:
deforas el lo van menar,
comenson a lo lapidar.
Vecvos qu'als pes d'un bachellier
pauson lur draps per miels lancier!
Saul l'apeleron li premier,
Sant Paul cilh que vengron darrier.
Lo sanz vi las peiras venir,
doussas li son, non quer fugir:
per son senhor suffri martir
e comenset aysso a dir:
“Senher Deus, que fezist lo mon
e nos traissist d'enfern preon
e nos donest lo teu sant nom,
recep mon esperit amon.”
Apres son dich s'aginolhet,
don a nos eissemple donet:
car per sos enemics preguet,
e so que volc, el acabet.
“Senher Deus, ples de gran doussor,”
so dis li sers a son senhor,
“lo mal qu'el fan perdona lor,
no n aian pena ni dolor.”
Quant aquest sermos fon fenitz
e l martire fon ademplitz,
de so qu'el ques es essausitz
el regne Deu s'es adormitz.

sábado, 7 de octubre de 2023

Pistoleta.

Pistoleta.


I.

Sens e sabers, auzirs e fin' amors
Mi fan amar leialmen ses falsura
Mi dons, on ai mes de bon cor ma cura:
Cum posca far e dir qu' ilh sia honors!
Car sens la m mostra per la plus valen
Domna del mon; vezers, ab cor plus gen;
Auzirs, mi fai auzir son pretz prezat;
Amors, m' a 'l cor plen et enamorat.


Tot quan eu dic entr' els fins amadors
Posc ben proar qu' es vertatz e mezura,
Car sos bels cors on bes non fai
fraichura,
E siei bel oill, e sa fresca colors,
E tuit bon aip m' en son d' aisso guiren:
Et ai proat per pretz e per joven
Que 'l meiller es, et ab mais de beutat
D' autra domna, et es a dreit jujat.


Per qu' eu, quan venc vas vos, en vau de cors

Tost e viatz, e non fatz de mezura;
E quan m' en part, vau meins que d' ambladura,

Pensan de vos qual es vostra valors;
Pois regart me lai on vos es soven,
E dic vos mais en ver per sagramen
Que, quant ab vos ai tot un jorn estat,
Lo premiers motz m' es pres del comiat.
Bona domna, meiller de las meillors,
E la genser, qual sera m' aventura,
Pois de tos bes mos cors ses vos endura!
Que res ses vos no m' es gaugs ni sabors,
Pois fui vostres aissi tot leialmen:
Que mais mi platz far vostre mandamen
Qu' autra fezes del tot ma voluntat;
Aissi m' avetz conquist e gazaignat.

Domna, mei oill que us vezon tan soven
Mostran al cor la beutat e 'l joven,
E 'l cor fai dir a la
lenga de grat
So que mei oill el cor fan acordat.

II.

Manta gent fas meravelhar
De mi, quar no chant pus soven;
Pero quascus sap son afar,
Et ieu sai lo mieu eissamen.
Qui jais non es, com chantara!
E si chanta, qui l' auzira!
Car perdutz es joys ni solatz:
Qu' el plus jauzens mi par iratz,
El plus ricx escas e marritz,
Per que mos chans s' es adormitz.

Pauc se fai rire ab plorar,
Ni paubres d' aver ab manen,
E nueitz escura ab jorn clar,
E qui ren no val ab valen,
E pauc cavalier ab vila,
Ni us malautz ab autre sa,
Et erguelh ab humilitat,
E largueza ab escassedat,
E cortes entr' els descauzitz,
Plus qu' austors mudatz ab soritz.

Tals tolh que deuria donar,
E tals cuia dir ver que men;
Tals cuia autrui enganar
Que si mezeis lassa e repren;
E tals se fia en lendema,
Que ges no sap si 'l se veira;
E tals es savis apellatz
Que fai e ditz de grans foldatz
;
E tals es apellatz petitz
Qu' es, quan s' eschai, pros et arditz.

No vuelh en cort ses joi estar,
Ni ab baron desconoissen;
Ni no m' azaut de trop guabar,
Ni de
companha d' avol gen;
Mas
lo coms de Savoya m' a
Per amic, e tos temps m' aura,
Car el es pros e gent onratz,
Et mante proez' e solatz,
Et es de tos bos aips complitz:
Ben aya huey aital razitz.

De tal suy homs que non a par
De beutat ni d' ensenhamen;
Mas no m' en puesc gaire lauzar,
Ans en planc e 'n sospir soven:
E domna, si merce non a
Del sieu, diga m de cui l' aura!
Qu' amada l' aurai dezamatz
Tan qu' autre s' en for' enuiatz;
Et ieu, on pieitz mi falh e m ditz
De mal, en sui plus afortitz.

Domna, estortz for' e gueritz,
Si 'l ben que us vuelh mi fos grazitz.

//

Pistoleta, juglar de Arnaut de Mareuil

https://www.vallenajerilla.com/berceo/riquer/trovadorysumundo.htm

"El juglar, como los heraldos y los reyes de armas, a veces llevaba un nombre alusivo a sus menesteres o a aquel de quien dependía. El trovador Pistoleta, que fue juglar, se llamaba así porque como tal actuaba de mensajero («epistolita»), caso similar, sin duda, al de Peire Bremon Ricas Novas («buenas noticias»), y el de Guerau de Cabrera era llamado Cabra porque en las armas del linaje de aquel gran señor figuraba una cabra. (Capraria)
Guiraudó lo Ros, Perdigon y Aimeric de Belenoi («hermoso aburrimiento», mote malintencionado) fueron trovadores que conservaron sus nombres juglarescos. Los llamados Peire de la Mula, Rofian (hay un bufón con este apellido), Reculaire, Pelardit («hirsuto»), Tostemps, etcétera, revelan claramente su condición de juglares."

https://core.ac.uk/download/pdf/71528847.pdf

https://dialnet.unirioja.es/descarga/articulo/4932897.pdf

https://anaforas.fic.edu.uy/jspui/bitstream/123456789/39981/1/JuglaresyTrovadores_JoseManuelHerreroMassari.pdf

https://es.scribd.com/document/208473600/Los-Trovadores

https://academia-lab.com/enciclopedia/trovador/

https://tr-ex.me/traduccion/espa%C3%B1ol-ingl%C3%A9s/juglares+y+trovadores