Vie de Sainte Douceline, quinzens capitols, miracles, Doucelina de Dinnha, beguina

Vie de Sainte Douceline.

Le quinzens capitols es dels miracles que Dieus fes per la sancta apres lo sieu traspassament.

Ar s'alegri Robaut d'Ieras e de Marsella, car tan digne cap ha agut en son comensament, con servi lo seinnhers en tota sanctitat, con tostemps i sia amatz e servitz puramen per los gracios meritis de la maire que l'a edificat, per los cals meritis Dieus a acorregut a mot de gens segon ques auzires.

En Prohensa era un noble baron ques avia nom Rainaut, seinnhers d'un 

castell ques a nom Cabrier, et ell e li donna ques avia nom Costansa deziravan fill meravillozamens, e no l podian aver; et am gran fe voderon a la sancta lo pes de l'enfant en siera, si lur volgues dar fill. Non triguet gaire ques agron un bell filh que lur fes mot gran gauch, car el si fes tan savis que per meravilla auzia hom sas paraulas, que non semblava enfant, e ben paria que fils era de gracia; tan sotils era en son entendement. Estalvet si d'un autre filh ques agron, cazec en malautia, per la qual fon menatz sus lo ponch de la mort, en tant que certamens li viron far los tratz, e neis crezian que l'arma fos partida dell cors.

Ab tant li maires de mot gran dolor plena amb amars critz si tornet a la 

sancta, e vodet de bon cor que son sepulcre illi vezitaria, e que li portaria l'enfant am son suzari. Et aissi fach son vot, l'enfas fon restauratz a pleniera salut, et enaissi con per los meritis de la benaurada sancta lo premier filh Dieus lur avia donat, aissi per los sieus meritis aquest que crezian que fos mortz, piatozamens lo lur va restaurar. Don li maires am gauch li atendet son vot, e comtava e dizia que per cert li sancta l'avia ressuscitat.

A Marsella era una femena que totz los enfantz ques avia perdia tan tost 

ques eran natz, et era en tan marrida que non semblava remazes en son sentz de dolor que menava a cascun dels enfantz. E una ves qu'ill era pres de son enfantament, era mot consiroza, car doptava de la mort de l'enfant, e plorava lo enans que fossa nat. Et una nuech en sompni lo li aparec li benaurada maire, si trezena de donas de Robaut, que l'acompainhavan mot honradamens, traspassadas totas d'aquest mont, et eran totas de meravilloza beutat. E dis li li (: la) sancta mot benignamens: "Sapjas, femena, que tu portas un filh del cal seras alegra, e per cert sapjas que grans bens t'en venra, car ieu ti fas saber 

que aquest ti viura, qu'ieu ai pregat a Dieu que lo ti salvi." 

Adoncs li femena li demandet qui era. "Ieu," so dis li sancta, "sui Doucelina de Dinnha, beguina de Robaut e sorre de fraire Hugo de Dinnha, qu'en aquest an sui transpassada d'aquest mont a Dieu, e la qual tu avias reclamat." Adoncs li femena si gitet a sos pes, e reques li am gran devocion que benezis son ventre, e li sancta adoncs pauzet sa man sobr' ella e benezi la, e pueis parti si d'ella; e li femena remas mot consolada, et ac pleniera fe en las paraulas que l sancta li ac dich, e 'speret que per los sieus meritis trobera gracia am Dieu. Azimpli si le sompnis que l femena ac vist, et enfantet un filh de ques ac mot gran 

gauch, car aquel li visquet e li fes mot de bens, qu'ell fon bons mercadiers e lonc temps la noiri.

//

https://scholarworks.iu.edu/journals/index.php/tmr/article/view/15643