Mostrando entradas con la etiqueta cortz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta cortz. Mostrar todas las entradas

domingo, 11 de octubre de 2026

Peire Rotgier. Senh' en Raïmbaut, per vezer

7225, 7614, 7698.

Peire Rotgier si fo d'Alvernhe, canorgues de Clermon, bels hom et avinens, e savis, e de sen natural.

Peire Rotgier si fo d'Alvernhe, canorgues de Clermon, bels hom et avinens, e savis, e de sen natural. E trobava e cantava be. E laisset la canorga e fes se joglar, et anet per cortz; e foron grazit li sieu cantar. 
E venc s'en à Narbona en la cort de madona na Esmengarda, qu'era de gran valor e de gran pretz; et ela l'aculhit fort et onret, e l fes gran be.
Et el s'enamoret d'ela e'n fes sos vers e sas cansos; et ela lo pres en grat: e la clamava Tort-n'avetz.
Lonc temps estec ab ela en cort; e fon cregut qu'el agues d'ela joi d'amor, don ela fo blasmada de las gens d'aquela encontrada: e per temor del dit de la gen si l det comiat. Et el parti de si e s'en anet dolens e pensieus, e consiros e marritz, à 'n Raymbaut d'Aurenca, si com el dis el sirventes que fetz de lui:
Senh' en Raïmbaut, per vezer
De vos lo conort e'l solatz.
Lonc temps estec ab el; et estet en Espanha ab lo bon rei 'n Anfos de Castela, et ab lo rei n' Anfos d'Arago, et ab lo bon comte Ramon de Toloza. Gran onor ac él mon tan com el i estec; mas pois se rendet à l'orde de Gran mon, e lai definet.

2701, 7225-6, 7698, C.

Rambaud d' Orange, Raimbaut d’Aurenga

Senh' en Raïmbaut, per vezer
De vos lo conort e'l solatz
Soi sai vengutz tost e viatz,
Mais que no son per vostr'aver;
Que sapcha dir quan m'en partrai
Com es de vos ni com vos vai,
Qu' enqueron m'en mans entre nos.

Tant ai de sen e de saber,
E tan soi savis e membratz, 
Quant aurai vostres faitz guardatz, 
Qu'al partir en sabrai lo ver;
Si ta's lo gabs com hom retrai, 
O si n'es tant, o mens o mai, 
Com aug dir ni comtar de vos.

Gardatz que sapchatz mantener
Aqo qez eras comensatz;
Quar hom on plus aut es pujatz
Plus bas cai, si s laissa cazer.
Pos dizon tug que mal estai,
Pos que fes, pos eras no fai,
Qu'eras no te condug ni dos.

Qu'ab pro manjar et ab jazer
Pot hom estar suau malvatz;
Mas de grans afans es cargatz
Cel que bon pretz vol mantener:
Ops l'es que s percas sai e lai
E tolha do, si co s'escai,
Quan veira qu'es loc e sazos.

D'aisso volh que digatz lo ver
S'auretz nom drutz o molheratz,
O per qual seretz apelatz,
O'ls volretz amdos retener.
Vejaire m'es, al sen qu'ieu ai,
Segon que cug, mas non o sai,
Qu'adreg los auretz ambedos.

Si voletz el segle parer,
Siatz en loc fols ab los fatz;
Et aqui meteis vos sapchatz
Ab los savis gent captener:
Qu'aissi cove qu'om los assai,
Ab ira'ls us, autres ab jai,
Ab mal los mals, ab be los bos.

Nous fassatz de sen trop temer,
Per qu'om diga: trop es menbratz;
Qu'en tal loc vos valdra foldatz
On sen no poiria valer.
Tan quant auretz pel saur ni bai,
E'l cor aissi fresquet e gai,
Gran sen nous er honor ni pros.

Senh' en Raïmbaut, ie m n'irai,
Mas vostre respost auzirai,
Sius platz, ans que parta de vos.

Note. Dans le manuscrit 7226, cette pièce est la dernière de celles du poète. Comme il y est constamment nommé P. Rotgier da Mirapeys, peut-être a-t-il existé deux troubadours du nom de Roger.

Roger Torrent