Mostrando entradas con la etiqueta Capduei. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Capduei. Mostrar todas las entradas

domingo, 11 de octubre de 2026

Pos de Capduelh, ou Capdeil, Capdoill, Capduoill.


2701, 7225, 7614, 7698.

Pons de Capdueil. Capduelh. Capduoill

Pos de Capduelh fo un gentils bars del avescat del Puei, e trobava, e viulava, e cantava be. E fon bos cavaliers d'armas, e gen parlans, e gen domnejans, e grans, e bels, e ben ensenhatz; e fort escas d'aver, mas si s'en cubria ab gent aculhir et ab far honor de sa personna. Et amet per amor ma dona Alazais de Mercuer, molher d'en Ozils de Mercuer, un gran comte d'Alvernhe, e filla d'en B. d'Andusa, d'un honrat baron q'era de la marca de Proensa. Mout l'amava e la lauzava, e fets de lieis mantas bonas cansos. E tant quan ela visquet non amet autra: et quant ela fon morta, el se croset e passet outra mar, e lai moric.
Pos de Capduelh amet aquesta dona, com avetz auzit, e fon amatz per ela. E molt fo lur amor grazida per tota la bona gen; e maintas bonas cortz, e maintas belas jostas, e maint bel solatz en foron fait, e maintas belas cansos. Et estan en aquel gaug et en aquel alegrier ab ela, ac voluntat, aisi co fol amic no pot sufrir gran benanansa, de proar si ela li volia be; qu'el no crezia à sos huelhs, ni als plazers plazens, ni à las honradas honors qu'ela li fazia ni l dizia. E si acordava en son fol cor que fes semblan que s'entendes en ma dona Audiartz, molher del senhor de Marselha. E fes aquest pensamen, que, se à sa dona pezava s'il se lonhava d'ela, adoncs porria saber qu'ela l voldria be; e si à leis plazia, era ben connortz que res no l'amava. Et el, com fols que no s recre tro qu'a pres lo dan, comensec se à lunhar de ma dona n'Alazais et à traire se à ma dona n'Audiartz, et à dire ben d'ela. E dis:
No vuelh aver l'emperi d'Alamanha
Si n'Audiartz no vezian miei uelh;
E non dic trop, si m vest gai ni m despuelh,
Ni l ren merce, quar li plac ma companha.

Ma dona n'Alazais, quan vi que Pos de Capduelh, qu'ela avia tant amat et onrat, s'era lunhat de leis, e s'era trag à ma dona n'Audiartz, ela n'ac fort gran desdenh; si que anc jorn no fon persona à cui ela parles ni demandes de lui; e qui li'n parles no respondia. Ab gran cort et ab gran domnei ela vivia.
Pos de Capduelh anet domnejan per Proensa longa sazo, e fugen las honors de ma dona n'Alazais. E quant el vi qu'ela no s'en mostrava irada, ni l mandava mesatge ni letras, et el penset que mal avia fag. 
E comenset à tornar é la sua encontrada, e parti se de la fola proazo qu'el avia faita. Et el comensa esser tristz e dolens; e mandet letras e coplas humils ab grans precx az ela, que degues sufrir que li vengues denan razonar la soa razo, e pregar e clamar merce; e qu'ela degues penre venjansa. Don el fes aquesta canso:
Aissi com cel qu'a pro de valedors.
Aquesta canso no li valc ren, e fetz aquesta:
Qui per nesci cuidar
Fa trop gran fallimen.
Ni aquesta no l valc ren que ma dona Alazais lo volgues cobrar, ni l volgues creire que per assag se fos lunhatz d'ela. Don el anet à ma dona Maria de Ventadorn et à ma dona la comtessa de Monferran, et à la vescomtessa d'Albusso, e si las amenet à Mercuer. E ma dona n'Alazais, per los precs de las donas, li rendet sa gracia. E Pos de Capduelh fon lo plus alegres homs del mon, e dis que mais no faria esproansa.

2701, 7225-6.

Qui per nesci cuidar 
Fai trop gran fallimen
A dan li deu tornar. 
E s'à mi mal en pren 
Ni ma domna m decai, 
Be s tanh; que tal follia 
Ai fach, per que deuria 
Morir d'ir' e d'esmai.

E s'ieu per sobramar 
Ai regnat folamen, 
Ni per midons proar; 
Si n'agra'l cor jauzen, 
Si'l ferm voler qu'ieu n'ai
De lieis servir partia.
Ar conosc que l plairia;
Per qu'ai fach fol assai.

Enaissi m fai trobar
Nesci lo cor el sen,
Que s'ie l cug orgolh far
Tot me torn' en nien;
E ren de be no m fai
Quan mos cors s'umilia:
Amor ni cortesia
Jois d'elleis no m'atrai.

Ni ges non posc longnar
Mon cor ni mon talen;
E si m vol perdonar, 
Gratz e merces li'n ren 
E tostems o farai: 
Qu'estiers qui m'auciria 
Mon fin cor no partria 
Del ric loc on estai.

Per so no m cal dubtar
Son ric cors covinen,
Ni m'en degra lonhar
Pel bruch don quascus men:
Qu'ieu soi be cel que sai
Que meils hom no poiria
Aver per drudaria
Mas quan lo solatz gai.

Domna genser qu'ieu sai,
Mais vos am ses bausia
No fetz Tristans s'amia;
Et autre pro noi ai.

Pos de Capduelh, ou Capdeil, Capdoill, Capduoill.