Mostrando entradas con la etiqueta volps. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta volps. Mostrar todas las entradas

viernes, 23 de octubre de 2026

Peirol. Cora qu'amors volha + Peirol, cum avetz tant estat

Peirol.

Peyrols, Peirols, Peirol, Peiròl


I. 

Cora qu'amors volha
eu chan,
qu'autra flor ni folha
non i vauc gardan.
Ben es dreitz que m dolha,
aman,
sol qu'en grat m'acolha
cil, cui me coman.
Perdut ai e cobrarai,
ges no m recre per tan,
qu'aissi s va l segles camjan.
Deus m'aiut e m valha,
qu'antan
aic d'amor ses falha,
mais no n ai oguan;
qu'era m mou baralha
trop gran
al cor e m trebalha
dormen e velhan.
Per c'o fai? Qu'al melhs qu'eu sai
la serv e la reblan;
per so vei qu'eu m'i ai dan.
Mos cors salh e trembla
soven,
m'amia lo m'embla
si qu'eu non o sen;
qu'ilh m'ama, so m sembla,
comen
que ls seus ditz assembla
al meu pensamen.
Donc dirai qu'amors mi fai
sofrir aquel turmen,
don eu tan ric joi aten.
Nuls hom be non ama
ni gen,
que d'amor si clama,
sitot mal l'en pren;
cum plus m'enliama
greumen,
e m'art e m'aflama,
n'ai melhor talen.
Aissi m trai mos volers lai
el fol contenemen
on m'es manta vetz parven.
Ben bas fora meza
valors,
deportz e gaieza,
si no fos amors,
que mante proeza
totz jors
e fai que corteza,
quar pren los melhors.
No s'eschai d'ome savai
li venga ta d'onors,
que d'amor senta dolors.
Era us quier, amia,
socors,
qu'enans i morria
qu'en quezes alhors.
Assatz trobaria
aussors:
vos etz ses fadia
caps de las melhors.
Mos cors jai en gran esmai
entre sospirs e plors:
mas tot m'es jois e doussors.
Peirols fai fin e verai
lo sonet per amors
on sos cors estai totz jors.

Peirol. Cora qu'amors volha + Peirol, cum avetz tant estat



II.

Bernatz del Ventadorn



“Peirol, cum avetz tant estat
que non fezetz vers ni chanso?
Respondetz mi, per cal razo
reman que non avetz chantat:
s'o laissetz per mal o be,
per ir' o per joi o per que,
que saber en voill la vertat.”
“Bernart, chantars no m ven a grat
ni gaires no m platz ni m sab bo;
mas car voletz nostra tenso,
n'ai era mon talan forsat.
Pauc val chans que del cor non ve;
e pos jois d'amor laissa me,
eu ai chant e deport laissat.” 
“Peirol, mout i faitz gran foudat,
s'o laissatz per tal ocaizo;
s'eu agues avut cor fello,
mortz fora, un an a passat,
qu'enquer non posc trobar merce:
ges per tant de chant no m recre,
car doas perdas no m'an at.”
“Bernart, ben ai mon cor mudat,
que totz es autres c'anc non fo:
non chantarai mais en perdo;... 
mas de vos voill, chantetz jasse
de cellei qu'en grat no us o te,
e que perdatz vostr' amistat.”
“Peirol, maint bon mot n'ai trobat
de leis, c'anc us no m'en tenc pro;
e s'il serva cor de leo,
no m'a ges tot lo mon serrat,
qu'en sai tal una, per ma fe,
qu'am mais, s'un baizar mi cove,
que de leis, s'il m'agues donat.”
“Bernart, ben es acostumat,
qui mais non pot, c'aissi perdo,
que la volps al sirier diso (?): (siré; cerezo)
quan l'ac de totas partz cercat,
las sireisas vic loing de se (sireres; cerezas)
e dis que non valion re:
atressi m'avetz vos gabat.”
“Peirol, sireisas sont o be
mas mal aia eu si ja cre
“Bernart, no m n'entramet de re,
mas pesa m de ma bona fe,
car non i ai ren gazaignat.