Mostrando entradas con la etiqueta pescador. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta pescador. Mostrar todas las entradas

domingo, 18 de octubre de 2026

Guilems del Bauz, Baus. En Gui à tort me menassatz,

Guillem del Baus.

Guilems del Bauz, Baus. En Gui à tort me menassatz,



Florissait en 1210. Mort vers l'an 1318. Hist. génér. de Provence. T. II, p. 405.
Sainte Palaye. Manuscrit du Vatican 3207.

Guilems del Bauz, princeps d'Aurenga, si raubet un mercadan de Fransa, e tolc li un gran aver en la sua strada. El mercadans s'en anet à reclam al rei de Fransa. El reis li dis q'el no li podia far dreit, que trop li era loing: mas te don paraula q'en calqe maneira que tu t'en pos valer si t'en val. El borges anet e fetz contrafar l'anel del rei, e fetz letras de part lo rei à'n Guilelm del Baus q'el vengues al rei, prometen ad el grans bens e grans honors e grans dons. E quant Guilems del Baus ac las letras alegret s'en mout, et aparellet se granmen d'anar al rei. E moc e venc s'en à la ciutat don era lo mercadans qu'el avia raubat, q'el no sabia dont el fos. El borges, qan sap q'en Guillelms era en la ciutat, si lo fetz prendre e totz los compaignos; e si l coven à rendre tot so que li avia tout e refar tot lo dan: et anet s'en paubres desasiatz. Et anet s'en presar una terra d'en Aimar de Pitheus que a nom l'Osteilla; e qant s'en venia per le Roine en una barca, preiron lo li pescador d'en Aimar. 
En Rambaut de Vaqueiras, qe s'apellava Engles, s'en fes aqestas coblas:
Tuit me pregon, Engles, q'eu vos don saut.

M.

En Gui à tort me menassatz,
E faitz hi que desmezuratz
Quar m'anatz troban ocaizon;
Qu'ieu vos dic, si dieus mi perdon,
Qu'anc per mi no fos encaussatz,
Ni vencutz ni desbaratatz,
Ni fui al vencemen d'Usson.

De Robion don m'encolpatz
Anc per mi no fon derrocatz,
Mas be'n fis baissar un canton.
Eu no sai si m'o fis o non,
En Gui, mas vos vos en clamatz:
Mas al senhor cui es Seciatz
En fis ben aver sa razon.

E sab n Agout vos encontratz,
Conseil que sia faita patz
E que remanhatz amic bon;
E plegassetz vostre leon,
Q'un petit va trop irissatz:
Que sins avia totz manjatz (si ns)
A vos no tenria nul pron.

En Gui, trop fos ben cosselhatz
Quan venguetz querre nostra patz
Eus mezetz en nostra preizon;
Et en Marseilla crei que fon:
Mas lo coms vos nos ha emblatz,
E cre qu'avers hi es pauzatz
O n'atendetz son guizardon.

Si ben vos etz rics et honratz
No siatz trop desmesuratz,
Qu'en pauc d'ora camia'l baillon.

A la reïna, Bernardon,
Mi vai dire tost e viatz
Mil salutz e mil amistatz;
E tramet li esta tenson.

viernes, 16 de octubre de 2026

Guillems Magret. Enaissi m pren co fai al pescador,

Guillems Magret.

Guillaume, Guillem, Magret, Maigret, 1195 – 1210


7225.

Guillems Magret si fo uns joglars de Vianes, jogaire e taverniers; e fes bonas cansos e bons sirventes e bonas coblas. E fo ben volgutz et onratz, mas anc mais non anet en arnes, que tot quant gazaingnava el jogava e despendia malamen en taverna. Pois se rendet en un hospital en Espaingna, en la terra d'en Roïz Peire dels Gambiros.

2701, 3794, 7225-6, 7698.

Enaissi m pren co fai al pescador,
Que non auza son peis manjar ni vendre
Entro que l'a mostrat à son senhor:
Qu'en tal domna me fai amor entendre,
Que quant ai fag sirventes ni canso,
Ni nulla re que m pes que l sia bo,
Ieu lai tramet per so qu'ilh en retenha
So que l plaira e que de mi l sovenha:
E pois ab lo seu remanen
Deport m'ab la corteza gen.

Aissi co fan volpil encaussador
Encaus soven so que non aus atendre,
E pendre cug ab la perditz l'austor,
E combat so don ieu no m posc defendre.
Com batalhiers qu'a perdut son basto,
Que jai nafratz sotz l'autre campio
E per tot so l'avol motz dir no denha,
Que per son dreg a respieg que revenha,
Si fai, et es proat per cen;
Per que n'ai major ardimen.

Ardiment ai e sai aver paor,
E quan locs es tensonar e contendre;
E sai celar e gen sufrir amor,
Mas re no m val. Per que m cuja'l cor fendre,
Quar d'eis son tort no posc trobar perdo
Ab leis que sab que seus serai, e so,
Qu'amors o vol, cossi qu'ilh se captenha,
Et ieu trop mais. Dieus do que be m'en venha!
Quar ses leis non ai garimen
Ni posc pojar s'ilh no dissen.

On mai la vei la tenon per gensor
Mei olh, que m fan enflamar et encendre;
Mas ieu sai be qu'ilh a tan de valor
Qu'aisso la m tol, mas merces la m pot rendre.
Per que n'estau en bona sospeisso,
Et estarai tro sian oc siei no
E que baizan ab sos bels bratz me cenha;
Qu'esser pot be qu'enaissi s'esdevenha,
Qu'autre blat ai vist ab fromen
Afinar et ab plomb l'argen.

Ses tot engan e ses cor trichador
M'aura s'ilh plai qu'aital me volha prendre.
E ja noi gart paratge ni ricor,
Q'umilitat deu tot orgolh dissendre.
E pois ilh sab qu'anc no fei fallizo
Encontra leis ni l'ac talan felo,
S'aisso noi val cortezia noi renha,
Que tot bon pretz a qu'à domna convenha;
Et en tot bon comensamen
Deu aver melhor fenimen.