Mostrando entradas con la etiqueta esguar. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta esguar. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de octubre de 2026

Peire de Maensac. Estat aurai de cantar

Peire de Maensac.

Peire de Maensac. Estat aurai de cantar

7225.

Peire de Maensac si fo d'Alverne, de la terra del Dalfin, paupres cavaliers. Et ac un fraire que ac nom Austors de Maensac: et amdui foron trobadors. E foron amdui en concordi que l'uns d'els agues la castel, e l'autre lo trobar. Lo castel ac Austors, e'l trobar ac Peire; e trobava de la moller d'en Bernat do Tierci. Tant cantet d'ela, e tant la onret e la servi, que la domna se laisset furar ad el; e mena la en un castel del dalfin d'Alverne. El marit la demandet molt con la glesia, e con gran guerra qu'en fetz; el dalfins lo mantenc si que mais nolle la rendet. Fort fo adregz hom e de bel solatz; e fez avinens cansos de sons e de motz, e bonas coblas de solatz.

7225-6.

Estat aurai de cantar
Per sofraicha de razo,
Qu'anc no mi pogu'incontrar
En faire bona canso.
Mas, ar ai cor que m n'assai
De far bos motz e son gai;
Quar ben estai
Si sab ab pauc ben dire
Gen razonar leis cui es obezire.

D'aitan la posc razonar
Leis qu'a lo meu cor e'l so,
Qu'om gensor non pot trobar
En semblan ni en faisso;
Ni negun' ab lieis no s fai,
Ni non a dreg tan gran jai,
Ni no s'escai,
De solatz ni de rire:
De totz bos aibs sab la melhor eslire.

Quant eu remir son cors car
E sai que no s taing que m do
S'amor, mi ni al mieu par,
Tant es d'aut loc e de bo,
Ni mais autra tant no m plai,
Aquest volers mi decai:
Quar eu non ai
Tan d'ardit qu'eu l'aus dire 
Com de bon cor l'am ni quan la dezire.

Si com cel qu'es leus al far,
Quant a de mort sospeisso,
E s cove romius anar
Lai on vol far orazo,
Mi covenc per tostemps mai
A tot mon amic cui plai,
S'ieu ja ren n'ai
De lieis qu'ieu tan dezire,
Sol que d'un pauc m'aleuges mo sufrire.

Pros domn' ab un dous esguar,
Que m feron vostr' olh lairo,
Mi venguest mon cor emblar;
Et anc nous fis mespreizo.
E pos mon cor tenetz lai
No cug l'auciatz oimai;
Pero be sai
Que si'l voletz aucire
No pot morir ab tan honrat martire.

Senher n Ermita, no m plai
Quar enpres ab na esmai;
E peza m mai
Quar ieu no soi jauzire
Delleis, que m fai soven plorar e rire.