Jaufre Rudel.
Mss.: A B C D E I K M R S U b e g *ç. Stimming, Der Troubadour Jaufre Rudel, Kiel 1873, p. 44-46 (St.). Crescini, Manualetto provenzale, Verona 1892, p. 13 s. (Cr.). Cf. G. Paris, Revue historique LIII (1893).
- Diez, Leben und Werke der Troubadours, 2e éd., Leipzig 1882, p. 46 ss.
s'esclarzis, si cum far sol,
e par la flors aiglentina,
e l rossignoletz el ram
volf e refranh et aplana
son doutz chantar et afina,
dreitz es qu'ieu lo mieu refranha.
Amors de terra lonhdana,
per vos totz lo cors mi dol;
e no n puosc trobar meizina,
si non vau, al sieu reclam,
ab atraich d'amor doussana
dinz vergier o sotz cortina
ab desirada companha.
Pois del tot m'en falh aizina,
no m meravilh s'ieu n'aflam;
car anc genser crestiana
no fo, ni Dieus non la vol,
juzeva ni sarrazina.
Ben es cel pagutz de mana
qui ren de s'amor gazainha!
De desir mos cors non fina
vas cella ren qu'ieu plus am,
e sai que volers m'engana
si cobezesa la m tol;
que plus es ponhens qu'espina
la dolors que ab joi sana,
don ja non vuolh c'om m'en planha.
tramet lo vers, que chantam
a 'n Hugon Brun por Filhol.
Bo m sap, car gens peitavina
e totz Angeus e Guiana
s'esgau per lui, e Bretanha.
