28. Peire Raimon di Tolosa.
Secondo la lezione pubblicata dal Raynouard (Lexique roman, I, 513).
(Ed. Ramón Guimerá Lorente, Moncho de Beceite, Beseit.)
Ab son gai plan e car
fas descort leu e bon,
avinen per chantar
e de bella razon;
e s'eu pogues trobar
a leis, cui Deus bes don,
chausimen, ges nom par
agues ren si ben non.
Car cela m'a conqes
on son tuit faich prisan,
e anc tan bella res
no fo on vir e m'an;
car son fin pres cortes
puoja e creis e s'espan;
e s'eu ren far saubes
qeil venghes en talan,
ben fora rics e gais,
ses pen' e ses dolor,
si cela, cui bon pretz nais,
mi volgues dar s'amor;
q' aisil sui fis e verais
e ses cor trichador,
et a cen tan e mais
q' eu vos dic de valor.
Tan m'azenza sa parvenza
que d'al no consire;
penedenza et abstinenza
ai c'altra non mire;
mantenenza ab sovinenza
ai gran del martire,
car plivensa ses fallensa
que ja no traire.
Farai sos manz a mon poder,
car ren mai tan nom plai,
sitot mi fai doler;
e s'eu n'ai un dolz bai,
ren nom pot dan tener.
Bella donna, ajaz chausimen
de mi, q' eu non ai mais secors,
e ja per malvais parlamen
nous bais ni streing vostras lausors.
Descors, vai al conte valen
de Savoia, qar sa valor
meillora tot jorn e no men,
son ric prez val mais del meillor.
