
7226.
Fort voluntiers fari' una canso;
Quar re no val sabers qui no'l despen.
Que s'aviatz mil marcs d'aur o d'argen,
E'ls teniatz rescondutz nueg e dia,
Ja quel tesaurs autre pro nous tenria:
Ni sens non es entre las gens prezatz
Tro qu'es en faitz o en digz demostratz.
E qui sos digz de bona razo pren
No cal temer que diga si be no;
Et ieu sai los dire de tal razo
Don dizen ver non puesc dir fallimen.
E sabetz don? no, mas ieu solamen.
Ni ja negus per quan privatz me sia
Non o sabra: mas pero si s sabria
Quanc non agui plazer ni'n fui privatz,
Mas sol d'aitan qu'en sui enamoratz.
Aisso'n volgra, ses mal entendemen,
Ab ma domna jogar en sa maizo
Un joc d'escacs, ses autre companho
Que no s'anes del joc entremeten,
E qu'ieu l disses un escac sotilmen
En descubert, quar plus bel joc seria.
Pero volgra, quar sa honor volria,
Que quan fora nostre joc afinatz,
Qu'ieu remazes del joc vencutz e matz.